Της Μαίρης Μαργαριτοπούλου*

Ας πούμε πως ξεκινάει μια έρευνα σε μαθητές  με την ερώτηση «τι είναι οι θεσμοί». Ασφαλώς δεν περιμένει κανείς να δοθεί από τα παιδιά η πλήρης επιστημονική τεκμηρίωση. Αλλά μια πρώτη και εύκολη απάντηση θα ήταν οι πολυσυζητημένες έννοιες του θεσμού της οικογένειας ή του γάμου.

Αν η ερώτηση έχρηζε επεξήγησης, τότε τα πράγματα μάλλον θα δυσκόλευαν. 

Στην επίσης  σχετική ερώτηση  «ποιους άλλους θεσμούς» γνωρίζετε, οι απαντήσεις θα ήταν συγκεχυμένες ή και λανθασμένες. 

Οι αντίστοιχες ερωτήσεις προς ενήλικες δεν θα διέφεραν και πολύ ως προς την ευρύτητα και κατανόηση του όρου. 

Και πράγματι οι θεσμοί, που προέρχονται από το αρχαίο ρήμα τίθημι – θέτω κανόνες – απαιτούν  μια εξαιρετικά συνθέτη διεργασία. Επιδίδονται σε μια διαρκή μάχη ισορροπίας που πρέπει να διαμορφώνεται από την εκάστοτε κοινωνική εξελικτική διαδικασία ως προς τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Ως κανόνες Δικαίου κοινωνικής συνύπαρξης απαιτούν συνεχή επαναπροσδιορισμό. Σε μια κοινωνία που επιδιώκει την ισότιμη νομική κατάσταση, οι θεσμοί μπορούν να προσδιορίζουν μια αξιακή κατεύθυνση, αλλά εκ των πραγμάτων δεν είναι ικανοί να την προκαθορίζουν.

Οι κοινωνικοί θεσμοί διαμορφώνονται ικανοποιητικά μόνο όταν αφουγκράζονται το πραγματιστικό. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται σαν αρχέτυπα μοτίβα συμπεριφοράς όταν η κοινωνική διαστρωμάτωση απαιτεί αλλαγές. Εκεί κρίνεται και η ικανότητα κατανόησης της πολιτείας και της νομικής κοινότητας για την  εξισορρόπηση των διαφορετικών ατομικών δικαιωμάτων, επιλογών, κοινωνικών αιτημάτων. 

Αντίθετα, σε πολιτειακό επίπεδο, οι θεσμοί και οι εκπρόσωποί τους κρίνονται ως προς την σταθερότητα και την Αξιακή κατεύθυνση που οφείλουν να εκπέμπουν για μια ευνομούμενη κοινότητα.

Η τήρηση και ο σεβασμός των βασικών αρχών της Δημοκρατίας, του Εθνικού, Ενωσιακού ή Διεθνούς Δικαίου και των Νόμων αποτελεί ηθική υποχρέωση κάθε βαθμού πολιτειακού παράγοντα ή εκπροσώπου. Κάθε περιστασιακή παρέκκλιση, παρερμηνεία ή κακή νομοθέτηση δίνει το έναυσμα στο κοινωνικό σύνολο να αυθαιρετεί καθ´ εικόνα και ομοίωση. 

Τα πολλά παραδείγματα του «Δάσκαλε που δίδασκες και Νόμο δεν εκράτεις», προσάπτονται σήμερα περισσότερο παρά ποτέ στο ελληνικό πολιτειακό κατεστημένο.  Η πλήρης απουσία θεσμικής σοβαρότητας και ικανής προληπτικής παρέμβασης σε κάθε επίπεδο οδηγεί την κυβέρνηση σε δημοσκοπική φθορά, κάτι που λίγο ενδιαφέρει την ελληνική κοινωνία. 

Μια σειρά αυθαιρεσιών όμως της κυβερνητικής ελίτ και των θεσμικών εκπροσώπων της ως προς την έλλειψη αξιακής κατεύθυνσης έβλαψε σοβαρά την ελληνική κοινωνία με φαινόμενα που αγγίζουν τα όρια της τερατογένεσης. Αντίθετα, όλα εκείνα τα ατομικά δικαιώματα, ακόμη και της ίδιας της ζωής που εκπέμπουν 112, απορρίπτονται στον κάδο της ανακύκλωσης του κατεστημένου.

Όλα Ανάποδα.

Και είναι άξιο απορίας, τώρα που ανοίγει και η σχετική συζήτηση, να δούμε ποιος θα προταθεί Θεσμικά για Πρώτος Πολίτης μιας τέτοιας χώρας. 

*Μαίρη Μαργαριτοπούλου

π. Δημοτική Σύμβουλος Νέας Φιλαδέλφειας

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου: “Όλα ανάποδα” … appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου: Μεγάλα κουτιά σκανδάλου appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

 

 της Μαίρης Μαργαριτοπούλου*

 

Με την ακροτελεύτια παράγραφο του Δελτίου Τύπου του Δήμου Ν. Φιλαδέφειας- Ν. Χαλκηδόνας σχετικά με την πρόσληψη δυο ιατρών στο Κέντρο Υγείας (Κ.Υ της πόλης μας, αποκαλύπτεται η μέθοδος αλληλοεξυπηρέτησης μεταξύ των κυβερνητικών Υπουργών της Ν. Δημοκρατίας και των φίλων υποστηρικτών τους σε τοπικό επίπεδο, ως προς το ευαίσθητο ζήτημα της Δημόσιας Υγείας.

 

Συγκεκριμένα το Δ.Τ. αναφέρει : “Να σημειωθεί ότι το Κέντρο Υγείας Νέας Φιλαδέλφειας είναι το μοναδικό στην Αττική που ενισχύεται με την έκτακτη πρόσληψη ιατρικού προσωπικού”.

Τι αποκαλύπτεται επομένως; Ότι την ώρα που τα δημόσια νοσοκομεία στενάζουν από την έλλειψη ιατρών και το δημόσιο σύστημα υγείας καταρρέει, με ώρες αναμονής των ασθενών, την ώρα που οι ιατροί υποχρεούνται σε μετακινήσεις από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, την ώρα που ιατροί εγκαταλείπουν τις κακοπληρωμένες θέσεις τους λόγω των εξαντλητικών υπερωριών τους, την ώρα που οι νησιωτικές και άγονες περιοχές της χώρας ικετεύουν για προσλήψεις, την ώρα που απαξιώνεται ο θεσμός των Τοπικών Μονάδων Υγείας της πόλης μας με 10.000 ωφελούμενους, την ώρα που ακόμη και οι ιδιώτες ιατροί αρνούνται να ενταχθούν επ´αμοιβή στο δημόσιο σύστημα υγείας, την ώρα που οι διαμαρτυρίες των εργαζομένων στην Ψυχική Υγεία για τη διάλυση των θεραπευτικών κοινοτήτων, τα αιτήματα δεν φτάνουν στ´αυτιά του Υπουργού Αδώνιδος.

 

Κατ´εξαίρεση, ως αποκαλύπτεται και κατά παράβαση κάθε δεοντολογίας, ο Υπουργός Γεωργιάδης που έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες το πλησιέστερο και άρτιο νοσοκομείο των Πατησίων, πλησίον της πόλης μας, πήρε τη δόξα της Τρόικα, συνεχίζει να αυθαιρετεί αδιακρίτως, να δρα με γνώμονα την την εξυπηρέτηση ημετέρων που τον στήριξαν προεκλογικά, ανταποδίδοντας προσωπικές εξυπηρετήσεις.

 

Καλοδεχούμενος κάθε γιατρός που στελεχώνει κάθε έλλειψη, αλλά με τέτοιους εμβαλωτικούς τρόπους δεν λύνεται το γενικό και σοβαρότατο πρόβλημα Υγείας του πληθυσμού της πατρίδας, που ο καθένας μας θα αντιμετωπίσει όταν παραστεί η ανάγκη.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ., επιμένει στη ριζική αναδιάρθρωση του συστήματος υγείας με « μόνιμες » προσλήψεις ιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού, στη σταθερότητα συνεργασίας ιατρού και ασθενών, στην αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας, στην ανακοπή του φαινομένου της φυγής των ιατρών μας σε νοσοκομεία του εξωτερικού με αξιοκρατικό τρόπο επιλογής και αξιοπρεπείς αμοιβές.

 

*Μαίρη Μαργαριτοπούλου

Αναπληρώτρια Γραμματέας Νομαρχιακής Επιτροπής Βόρειας Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ.

 

 

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου: Δοσοληψίες … appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Βαδίζοντας προς τα 50 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αξίζει μια αναδρομή στην παρέμβαση της στρατιωτικής δικτατορίας στην ενημέρωση και τα ΜΜΕ κατά την περίοδο της χούντας και την επιβολή μιας νέας τάξης πραγμάτων.

Ήδη από την αρχή της δεκαετίας του 1960 είχε διαμορφωθεί στην ελληνική κοινωνία ένα νέο status. Η οικονομία και τα κοσμικά γεγονότα πρωτοστατούσαν  ενώ η πολιτική υποχωρούσε από το κοινωνικό ενδιαφέρον.

Η αύξηση της ημερήσιας κυκλοφορίας των εφημερίδων ( 14 εφημερίδες με 790.000 αναγνώστες) και των περιοδικών  στην Αθήνα και την επαρχία που είχαν κυρίως κοινωνικό,οικονομικό και καλλιτεχνικό περιεχόμενο, εξαλείφει σταδιακά το πολιτικό επίδικο ενώ παράλληλα εισάγει και εξομοιώνει τον αστικό τρόπο ζωής στην επαρχία.

Καταγράφεται ραγδαία αύξηση των εισιτηρίων για τον κινηματογράφο και η πώληση των ραδιοφώνων και των ηλεκτρικών συσκευών διογκώνεται. Καταλυτική για την νέα κατάσταση ήταν και η ανάδυση της τηλεόρασης η οποία μέσω της διαφήμισης έθετε τις βάσεις για την διαμόρφωση της μαζικής κατανάλωσης. 

Ωστόσο, το 1967 που η χώρα μπαίνει στον γύψο, αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την κυκλοφορία των εφημερίδων και η λογοκρισία παγώνει κάθε μορφή ελεύθερης έκφρασης στην τέχνη, όπως στον κινηματογράφο που απευθυνόταν μαζικά σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Αντίθετα, οι κινηματογραφικές αίθουσες « φιλοξενούσαν υποχρεωτικά» τα  δεκάλεπτα «Επίκαιρα» με το κάθε μυστρί της ανεξέλεγκτης δόμησης υπό τον μανδύα της ανάπτυξης και της νέας δημιουργικής Ελλάδας.  Επρόκειτο για τη σκηνοθεσία του καθεστώτος στον ευατό του. 

Οι τηλεοπτικοί δέκτες αυξάνουν θεαματικά τις πωλήσεις τους και αποτελούν το αποδοτικότερο εργαλείο της επταετίας. Η τηλεόραση αναδεικνύει το ρόλο της ως μέσο διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, προπαγάνδας και πολιτικής ψευδολογίας. Η αδυναμία του κόσμου να ενημερωθεί για την πολιτική κατάσταση μεταστρέφει το ενδιαφέρον του στα περιοδικά, τις σκανδαλώδεις ειδήσεις και τις αισθηματικές περιπέτειες. Η τηλεόραση διεισδύει παράλληλα στην επαρχία και εισάγει το κιτς πολιτισμικό πρότυπο της πρωτεύουσας με παρουσιάσεις από τα φιλανθρωπικά τέϊα συνδυασμένα με επιδείξεις μόδας και κομμωτικής, τις πλαζ και τις διακοπές των Ελλήνων.

Οι ανταποκρίσεις από τα στρατόπεδα με τα Πάσχα και τα αυγά, από τις δοξολογίες και τις επετείους πάταξης του κομμουνιστοσυμμοριτών, ήταν η νέα κατάσταση στην ενημέρωση. Η τηλεόραση όμως, κατά την περίοδο της χούντας, συμβάλλει καταλυτικά στην μετατροπή του εξωστρεφούς τρόπου ζωής των Ελλήνων και τον οδηγεί  στο ασφαλές εσώκλειστο οικογενειακό περιβάλλον του «Πατρίς θρησκεία οικογένεια» με τη στάμπα του «Ελλάς Ελλήνων χριστιανών». 

Μεθοδευμένη και βολική  ήταν για την δικτατορία και η αύξηση του ενδιαφέροντος για το ποδόσφαιρο και της κυκλοφορίας των αθλητικών εφημερίδων, που το 1968 έφτασε στα 22 εκ. φύλλα.!!

Ο κόσμος χάζευε και οι στρατοκράτες πετύχαιναν ό,τι ακριβώς σκόπευαν. Έναν υπνωτισμένο, φοβισμένο λαό χωρίς αντανακλαστικά και  ερεθίσματα. Έναν λαό υποταγμένο στην πολιτική πορνεία που έδινε ρόλο σε κουμπάρους και τυχοδιώκτες μέσα στο «περιβάλλον» που είχε διαμορφώσει η «ελληνοχριστιανική μπανανία». 

Πενήντα χρόνια μετά, (πως τα ´χαμε,πως τα καταφέραμε!!), παρουσιάζουμε σαν λαός τα ίδια αντανακλαστικά, τα ίδια εργαλεία, τα ίδια συμπτώματα. Με την ψευδαίσθηση της ελεύθερης γνώμης και την αναβάθμιση της επενδυτικής μας βαθμίδας, παρακολουθούμε σε κρατική σκηνοθεσία την μίζερη εθνική μας μυθοπλασία.  O tempora o mores.

Μαίρη Μαργαριτοπούλου

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου: O tempora o mores (50 χρόνια μετά) appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Σκέπτομαι πως αν οι τρεις κατηγορίες κάδων για τα απορρίμματα είχαν ηλεκτρονικό αισθητήριο, θα βαρούσαν νύχτα και μέρα από την ακατάλληλη σύμμειξη των επιρριπτόμενων αποβλήτων. Θα ήταν ένα σοκ για τον καταναλωτή ή έστω δημιουργία ενοχής κάθε φορά που εναπόθετε ακατάλληλο φορτίο;

 

Αν πάλι είχαν κάμερα οι διαφορετικοί κάδοι, και έπιαναν τους παραβάτες με ποινή ένα τσουχτερό πρόστιμο, θα το ξαναέκαναν; Υπερβολικό θα μου πεις. Ακραίο. Αλλά πόση ειδική φροντίδα, σεμινάριο και χρόνος χρειάζεται για κάθε νοικοκυριό να διαχωρίζει τα απορρίμματά του πριν την απομάκρυνση. Πως γίνεται στον καφέ κάδο που προορίζεται για βιοαπόβλητα ( υπόλοιπα φαγητού, φρούτων και λαχανικών) να ρίχνουμε πλαστικά μαζί με οργανικά απόβλητα όταν το περιεχόμενό του προορίζεται για λίπασμα; Πόσο απλό είναι να καταλάβουμε ότι στον πράσινο κάδο πάνε μόνο τα απόβλητα του ανθρώπινου οργανισμού. Και στον μπλε κάδο τα πλαστικά, το γυαλί, το χαρτί και οι συσκευασίες;

 

Πίσω από κάθε λάθος ή βεβιασμένη μας κίνηση να πετάξουμε όλα μαζί τα σκουπίδια υπάρχουν τρεις κάθετες οικονομικές δραστηριότητες που σπαταλούν εργατοώρες για τον διαχωρισμό που οι εμείς οι καταναλωτές δεν κάνουμε. Αποτέλεσμα ; Η ανακύκλωση πάει περίπατο στα σκουπίδια. Τα βιοαπόβλητα; Το ίδιο..αντί να γίνουν παραγωγικό προϊόν. Μειώνεται ομοίως η παραγωγή ανακυκλωμένων συσκευασιών, ενώ αυξάνεται η φροντίδα καθαρισμού και πλύσης όλων των κάδων με επιπλέον εργατοώρες από την υπηρεσία καθαριότητας κάθε δήμου.

 

 

Τι σημαίνει αυτό; Αύξηση για την προμήθεια απορρυπαντικών, υπερωρίες των υπαλλήλων και επιστροφή του κόστους στον δημότη. Αν σε θεωρητικό επίπεδο καταργούσαμε τους μαζικούς κάδους απόρριψης για τα νοικοκυριά, κάτι που ήδη γίνεται σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και ολοκληρωμένα στο πρωτοποριακό νησί της Τήλου, με αντιπρόταση την αποκομιδή με ραντεβού ανά νοικοκυριό με τρεις διαφορετικές σακούλες ανά είδος απορρίμματος; Πόσο πιο παραγωγική θα ήταν η ανακύκλωση;

 

Πόσο πιο αποδοτική θα ήταν η επεξεργασία λιπάσματος από τα βιοαπόβλητα; Πόσο λιγότερο κόστος θα είχαν οι δήμοι και κατά συνέπεια εμείς οι δημότες από τον όγκο διακομιδής και το τέλος (χρέωση) εναπόθεσης στους Χ.Υ.Τ.Α( χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων).

 

Μια αντιπρόταση για υλοποίηση η οποία επιχειρήθηκε από την Περιφέρεια Αττικής επί Ρ. Δούρου ως προς την διαλογή στην πηγή, δηλαδή σε κάθε δήμο ξεχωριστά, δεν έτυχε αναγνώρισης και επιτυχίας λόγω της αδυναμίας κάθε δήμου να βρει κατάλληλο χώρο και κονδύλια για μια τέτοια επένδυση. Εξαίρεση αποτέλεσε ο Δήμος Χαλανδρίου.

 

Ωστόσο το πρόβλημα διογκώνεται, η κουλτούρα διαχωρισμού των απορριμμάτων ανά νοικοκυριό δεν έχει επικοινωνηθεί δεόντως στους δημότες και ο αέναος κύκλος περιβαλλοντικής μόλυνσης, επιβάρυνσης κόστους και εικόνας τριτοκοσμικής χώρας μας χαρακτηρίζει. Για να μην αναφερθώ στην επινόηση και απόφαση του νυν Περιφερειάρχη Πατούλη για τη καύση των απορριμμάτων, που επιφέρει εκτός της περιβαλλοντικής αδιαφορίας, άλλα απόβλητα….συμφεροντολογικά…

 

Συμπερασματικά, χρειάζεται άλλη αντίληψη, μπόλικη ενημέρωση, εξελιγμένοι και πρωτοποριακοί τρόποι συγκομιδής και μια κοινή απόφαση να σώσουμε ό,τι απομένει ζωντανό σ´αυτό τον πλανήτη. #Ημερα_Περιβάλλοντος σε συνδυασμό με τη θρησκευτική γιορτή περί φώτισης..

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου: Ο διαχωρισμός απορριμμάτων στην πηγή είναι η λύση appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Πέσαν οι πλατφόρμες.

Προς τι ο σάλος και η έκπληξη; Κυβερνοεπίθεση είπαν. Υπερβολικά χτυπήματα, λέει.. Όλοι οι χάκερς του κόσμου  μπήκαν στην πλατφόρμα των εξετάσεων της Γ´ Λυκείου στην Ελλάδα για να την ρίξουν. Αυτή ήταν η έννοια όλου του κόσμου. Να εμποδίσουν τα παιδιά της Γ´ Λυκείου στην Ελλάδα να πάρουν απολυτήριο. 

Ας το δεχτούμε για λόγους καλής πίστης, χωρίς να έχουμε ακλόνητες αποδείξεις.

Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, ένα σύνθετο αλλά σοβαρό εργαλείο ταχείας και εύρυθμης εξυπηρέτησης των πολιτών στη σχέση τους με το κράτος, είναι πράγματι μια εξελικτική διαδικασία.

Πρόκειται όμως για μια τέτοια στη χώρα μας; Ή πρόκειται για απλή ηλεκτρονική διαβίβαση εγγράφων; Πως βαθμολογείται σήμερα και ποιους εξυπηρετεί πραγματικά;

Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση στην Ελλάδα, που αποδίδεται στον κο Πιερρακάκη, για όσους δεν το ξέρουν, δεν είναι παρά μια μερική αλλά πιστή αντιγραφή του Αγγλικού ηλεκτρονικού συστήματος. Περιορίζεται στην ηλεκτρονική υπογραφή, τις εξουσιοδοτήσεις, την υποβολή υπευθύνων δηλώσεων, δηλώσεων προς την εφορία και τις αιτήσεις για επιδόματα και προγράμματα. Η υποβολή όμως δεν σημαίνει και λύση του προβλήματος. Αφού κάθε υποβολή εξετάζεται από κάθε δημόσιο φορέα, κάθε υπάλληλο δηλαδή, και λειτουργεί μεμονωμένα χωρίς την αναγκαία ηλεκτρονική διασύνδεση μεταξύ των υπουργείων και των φορέων του δημοσίου. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σκαρίφημα.

Ποιους αφορά; Ποιοι μπορεί να γίνουν χρήστες; Ποιους εξυπηρετεί; Η μεγάλη κατηγορία των ηλικιακά ανήμπορων ανθρώπων εξαιρείται. Οι ενδιάμεσες ηλικίες, όλο και φορτώνονται στα παιδιά τους για τις αιτήσεις και στα λογιστικά γραφεία. Για τα προγράμματα που εμπεριέχουν χρηματοδότηση, τα πράγματα γίνονται πιο σύνθετα. Εκεί χρειάζεσαι ειδικό σύμβουλο.

Για να μην αναφερθώ σε απλά ζητήματα συσχετισμού στοιχείων Αμκα, ημερομηνίας γέννησης μεταξύ ΗΔΙΚΑ, ασφαλιστικού φορέα κλπ, που δημιουργούν προβλήματα στους ασφαλισμένους, χωρίς τον απαραίτητο συσχετισμό των στοιχείων από τους δημόσιους φορείς.

Πως λοιπόν βαθμολογείται και αξιολογείται αυτή η λεγόμενη εξέλιξη; Αναγκαία μεν, υπερτιμημένη δε. Θετική μεν, αναποτελεσματική δε. Νεογέννητη μεν, απροστάτευτη δε. Εξελικτική μεν, ελλειπτική δε.

Απόδειξη οι διάφορες πλατφόρμες που πέφτουν και σηκώνονται. Αυτές που έχουν ανατεθεί σε ιδιωτικές εταιρίες και διαχειρίζονται τα προσωπικά μας δεδομένα, αποδεικνύεται πως δεν είναι προστατευμένες και επαρκείς, ενώ υπάρχουν δημόσιες τέτοιες εύπιστες και δοκιμασμένες.

Το εγχείρημα σιγοντάρει και η κρατική και όχι μόνο διαφήμιση που οι μισές της λέξεις είναι app, mydei, novibet,κλπ που η γριά στο χωριό νομίζει ότι πήγε στο διάστημα.

Σουρεάλ installation, λοιπόν. Εντελώς Σουρεάλ…

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου: Πέσαν οι πλατφόρμες … appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου: Μην αφήνετε τον κάθε Αυτιά να σας μπερδεύει. Κοιτάξτε την πάρτη σας. Και ψηφίστε ανάλογα. appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Ο πολιτισμός ταυτίζεται με την σύνθεση των αξιών, των παραδόσεων, της παιδείας, της αισθητικής και της εκλέπτυνσης της συμπεριφοράς. Αυτή η έκφραση του πνεύματος κοινωνείται, εμπλουτίζεται και υπηρετείται από τους «ποιούντες ήθος». Σε αντιδιαστολή με την έννοια του πολιτισμού και σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον που άνθισε με προσωπικές δυσκολίες και αντιξοότητες σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, επιχειρείται από την σημερινή κυβέρνηση η απαξίωση των ανθρώπων που ποιούν το ήθος. Ηθοποιοί, Καλλιτέχνες, Μουσικοί των οποίων η αξία έχει αναγνωριστεί και εκτός Ελλάδος, υποβιβάζονται σε αποφοίτους Λυκείου.

 

Σύσσωμος ο καλλιτεχνικός κόσμος, οι δραματικές και μουσικές σχολές, το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ, Τέχνης κλπ εκφράζουν την αντίθεσή τους, διαδηλώνουν εδώ και ένα μήνα υπέρ της κοινωνικής και επαγγελματικής υπόστασής τους, κυρίως όμως διεκδικούν νομικά το μείζον έργο της θεατρικής εκπαίδευσης που έχει επιτελεστεί σε εγκεκριμένες από την Πολιτεία Ανώτερες Σχολές Δραματικής Τέχνης.

 

Είναι προφανής η προσπάθεια να μετατραπεί το τοπίο του πολιτισμού με νέες ιδιωτικές και φίλιες καλλιτεχνικές επιχειρήσεις, ενώ παράλληλα αποδυναμώνει κάθε νέο άνθρωπο που επιθυμεί να ασχοληθεί με τον πολιτισμό εφόσον θα παραμένει ένας απόφοιτος Λυκείου.

 

Με την ευκαιρία, απορώ πως ο Πρώτος Πολίτης της πόλης μας, που υπηρετεί το θέατρο και έχει υπάρξει διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, δεν έχει αρθρώσει κουβέντα στήριξης των συναδέλφων του, δεν έχει εκφράσει την αντίθεσή του στον ποταπό σχεδιασμό της κυβέρνησης και δεν έχει συμμετάσχει σε καμμία διαδήλωση υπέρ των συναδέλφων του.Σημειωτέον ότι η επιτυχία ενός δημάρχου στον τομέα του πολιτισμού δεν κρίνεται μόνο από τις επιτυχημένες εκδηλώσεις που οργανώνονται από καλλιτεχνικές επιχειρήσεις αλλά από την έμπρακτη παραγωγή ήθους παίρνοντας θέση όταν και όποτε χρειάζεται.

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου: Έλλειμμα συμπαράστασης στους καλλιτέχνες … appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Εκεί ψηλά που ξεκουράζονται τα περιστέρια, να ´σου και το περίεργο..

Δεν είναι καινούργιο λένε. Έθιμο λένε..

Shoefiti το είπαν. Στην Αμερική και όχι μόνο. 

Και διαβάζοντας, φαίνεται πως ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει το φαινόμενο, σύμφωνα με τις δικές του φαντασιώσεις, ψυχώσεις ή θεωρίες.

Κάποιοι το εντάσσουν στο street art, κάτι σαν τα graffiti.

Άλλοι λένε πως το κρέμασμα των παπουτσιών στα ηλεκτροφόρα καλώδια δηλώνει την παρακμή ενός αστικού τοπίου, την εγκατάλειψη αφού τα παπούτσια είναι προορισμένα να μας προστατεύουν από το έδαφος.

Άλλοι πάλι, πως είναι τα «επινίκια» ενός μπούλινγκ μεταξύ συμμαθητών. Σε ξε-παπουτσώνουν οι έφηβοι ισχυροί, σου κρεμάνε τα παπούτσια και σε αναγκάζουν να περπατήσεις ξυπόλυτος.

Σαν σημάδι  απελευθέρωσης δηλώνεται πάλι από στρατιώτες που τέλειωσαν τη θητεία τους αλλά και από παρθένους μετά από την πρώτη σεξουαλική επαφή τους.

Στα περίεργα μέρη της εγκληματικότητας, το φαινόμενο ερμηνεύεται ως σημάδι «ελέγχου» της περιοχής ή ακόμη και σαν προειδοποίηση προς την αστυνομία να μη πλησιάζει.

Άλλοι πάλι κρεμάνε τα παπούτσια τους όταν φεύγουν οριστικά από ένα τόπο για να θυμούνται ή να τους θυμούνται.

Σε κάθε περίπτωση το γεγονός αυτής της ανθρώπινης παρέμβασης που παρατηρήθηκε από το 1970, έχει έρθει και στη χώρα μας και σήμερα παρατηρήθηκε και στη πόλη μας.

Ο καθένας είναι ελεύθερος να ερμηνεύσει το φαινόμενο συνωμοσιολογικά, εικαστικά, πολιτικά ή ακόμη και ως μιμητική πράξη.

Όπου κι αν οδηγηθεί η μύχια σκέψη του καθένα, σίγουρο είναι πως δεν θα επιβεβαιωθεί ποτέ.

Πρακτικά μιλώντας, παραμένει όμως η απορία πως και πότε κρεμάστηκαν.. Τόσο ψηλά.. 

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου:Εκεί ψηλά που ξεκουράζονται τα περιστέρια, να ´σου και το περίεργο. appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Τι ειρωνεία !

Την ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού ο σύγχρονος ελληνικός κόσμος μας χαρίζει μια ακόμη τραγική νουβέλα που ούτε σε μυθοπλασία δεν χωρεί. Και ο πιο αναγνωρισμένος σκηνοθέτης δεν θα τολμούσε να απεικονίσει το βλέμμα ενός κακοποιημένου παιδιού ή να «γυρίσει» την σιωπή αυτής της φρίκης. Ο ήχος της πείνας δεν πιάνεται από τα high end μηχανήματα. Ο αιώνιος αποκλεισμός τους δεν χωράει σε ταινία μεγάλου μήκους. Είναι άπειρος. Όσο κι αν είναι καλός ο ενδυματολόγος η φτώχεια ζητάει πολλά, πολλά ρούχα.

Το συναίσθημα της οργής, της λύπης, της δυσφορίας διεγείρεται σε κάθε τέτοια περίπτωση. Αλλά δεν φτάνει να ξορκίσει το κακό.

 

Η παιδική προστασία στα ανήμπορα παιδιά είναι αποκλειστικό και επιβεβλημένο καθήκον της πολιτείας. Αυτής που επιτρέπει να πολλαπλασιάζονται τα παιδιά με το σημάδι του εγκλήματος σε βάρος τους.

Απαιτεί κονδύλια γενναία, μακροχρόνιο ΣΥΝΕΚΤΙΚΟ σχεδιασμό για την προστασία του παιδιού με νέες, ενισχυμένες κοινωνικές δομές. Ειδικές υπηρεσίες στους δήμους, τις Περιφέρειες στις Εισαγγελίες, στις διευθύνσεις Αστυνομίας ανηλίκων για την σταδιακή αποϊδρυματοποίηση των παιδιών.

 

Απαιτείται πια το νέο Εθνικό Σχέδιο Δράσης.

Από μεγαλοστομίες γκιώσαμε. Από εικόνες σιχαθήκαμε. Από πληροφορίες πήξαμε. Από απόψεις και σκέψεις μπερδευτήκαμε.

Μοιραία έρχεται στο νου και πάλι το σινεμά. Εκείνο του Παντελή Βούλγαρη « Ηλία, Ρίχτο».

Και την εντολή για την κατεδάφιση αυτού του μουχλιασμένου οικοδομήματος μόνο εμείς μπορούμε να τη δώσουμε. Εμείς οι χολοσκασμένοι σχολιαστές.

 

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου: Τι ειρωνεία! appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Το 2017 θεσπίστηκε και στην Ελλάδα ο θεσμός  «Σπίτι του Παιδιού» για τα κακοποιημένα παιδιά. Ειδικοί επιστήμονες στα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ψυχολόγοι, νομικοί και παράγοντες του Υπ. Δικαιοσύνης ανέλαβαν και έφεραν εις πέρας ένα συγκροτημένο νομοθετικό πλαίσιο που θα έβαζε  φραγμό στην οδυνηρή και δευτερογενή κακοποίηση κατά την δικανική εξέταση των παιδιών και στον λεπτό χειρισμό του ψυχισμού τους.

Στον ψηφισμένο νόμο προβλέπεται ο ειδικός τρόπος δικανικής  εξέτασης ενός κακοποιημένου παιδιού, ο ειδικός  χώρος υποδοχής των παιδιών, η στελέχωση από εξειδικευμένο προσωπικό, από ειδικούς ψυχολόγους, ψυχιάτρους, εισαγγελείς , αστυνομικούς κλπ οι οποίοι θα πρέπει να έχουν επιμορφωθεί επί του πεδίου για μήνες προκειμένου να διεκπεραιώσουν επιτυχώς  μια τέτοια οδυνηρή εξέταση. Προβλέπεται ακόμη η « αφάνεια» των σχετικών  κτιριακών  υποδομών  και η  βιντεοσκόπηση προκειμένου οι ειδικοί ψυχολόγοι να εξετάζουν σε συνεργασία με εισαγγελείς και ανακριτές τις λεπτομέρειες της έκφρασης, τη γλώσσα του σώματος και να παρεμβαίνουν με ερωτήσεις σε πραγματικό χρόνο μέσω του ειδικού συνεντευξιαστή.

Τα πέντε πιλοτικά σπίτια που προβλέφτηκαν από τον Νόμο επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, εκ των οποίων τα τρία ήταν ήδη έτοιμα,  δεν λειτούργησαν μέχρι σήμερα από την σημερινή κυβέρνηση με διάφορες αιτιολογίες, συναρμοδιότητες και καθυστερήσεις. Το συγκλονιστικό πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη για την ανάγκη να τεθεί άμεσα σε λειτουργία ο θεσμός «Σπίτι του Παιδιού», οι εκκλήσεις δικαστικών λειτουργών και των ειδικών επιστημόνων για την ανάγκη να μπορούν πλέον τα θύματα να καταθέτουν μόνο μία φορά σε ασφαλές περιβάλλον, δεν ευαισθητοποίησαν το σημερινό Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Φτάσαμε και σήμερα πάλι στην εμμονική  διαπόμπευση, την στοχοποίηση, την διαρροή των καταθέσεων ενός 12χρονου και τραγικού θύματος σεξουαλικής κακοποίησης. Καμία συναίνεση στη λογική του οράματος και μάλιστα σε πεδίο που ξεπερνά τις κομματικές γραμμές.

Στα ουρλιαχτά της κουτσομπόλας οθόνης πρέπει να μπει επιτέλους ο κρατικός σιγαστήρας για την προστασία των ευάλωτων παιδιών.

Και προϋπόθεση  γιαυτό, είναι οι πολιτικές προτάσεις πρόβλεψης και η υλοποίησή τους.

Μαίρη Μαργαριτοπούλου

The post Μαίρη Μαργαριτοπούλου: Το “Σπίτι του παιδιού” για τα κακοποιημένα θύματα ξεχάστηκε appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.