Η ολοκλήρωση της συνταγματικής ψηφοφορίας αφήνει την κυβερνητική πλειοψηφία εκτεθειμένη και απόλυτα απομονωμένη. Με τις 33 προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας να συγκεντρώνουν μόλις 158 έως 161 ψήφους, το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς μια τακτική ήττα, αλλά ένα ηχηρό πολιτικό ράπισμα.
Το κυβερνών κόμμα απέτυχε να πείσει έστω και έναν βουλευτή της συντεταγμένης αντιπολίτευσης, δείχνοντας πλήρη αδυναμία να χτίσει την ευρύτερη διακομματική συναίνεση που επιβάλλει η ίδια η λογική του Συντάγματος. Παράλληλα, η εικόνα μιας κυβέρνησης που στηρίζεται ευκαιριακά σε μεμονωμένους ανεξάρτητους βουλευτές για να «φουσκώσει» τα νούμερά της, υπογραμμίζει την πολιτική της περιχαράκωση.
Αυτή η απομόνωση, όμως, παράγει μια πολύ σοβαρότερη παράπλευρη απώλεια: στην ουσία ναρκοθετεί ολόκληρη τη Συνταγματική Αναθεώρηση.
Σύμφωνα με το Άρθρο 110, από τη στιγμή που τα άρθρα δεν συγκέντρωσαν 180 ψήφους τώρα, θα απαιτηθούν υποχρεωτικά 180 θετικές ψήφοι στην επόμενη Βουλή για να εγκριθούν. Σε ένα πολιτικό σκηνικό όπου η αυτοδυναμία φαντάζει πλέον ως σενάριο μακρινό και η επόμενη Βουλή προδιαγράφεται πολυδιασπασμένη, η επίτευξη 180 ψήφων είναι πρακτικά ανέφικτη.
Με την αλαζονική της τακτική να προωθήσει μόνη της τον πυρήνα των αλλαγών, η ΝΔ κατάφερε το αντίθετο αποτέλεσμα: κατέστησε σχεδόν βέβαιο ότι καμία από τις προτάσεις της δεν θα γίνει τελικά νόμος του Κράτους. Η επόμενη Βουλή, όποια πλειοψηφία ή κυβέρνηση κι αν προκύψει, θα βρεθεί μπροστά σε ένα συνταγματικό αδιέξοδο. Η ΝΔ δεν έχασε απλώς μια ψηφοφορία· στέρησε από τη χώρα τη δυνατότητα να αναθεωρήσει το Σύνταγμά της, εγκλωβισμένη στη δική της κομματική περιχαράκωση
