
Πηγή ΦΩΤΟ: Nepal Mount Everest
Μια αλυσιδωτή γεωλογική καταστροφή βρίσκεται πίσω από τη φονική πλημμύρα που έπληξε την περιοχή στα σύνορα του Νεπάλ με το Θιβέτ, αφήνοντας πίσω της νεκρούς, εκατοντάδες αγνοούμενους και τεράστιες καταστροφές σε χωριά, δρόμους και γέφυρες.
Τουλάχιστον 165 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και περισσότεροι από 1.000 αγνοούνται μετά την καταστροφική πλημμύρα που έπληξε περιοχές στα σύνορα του Νεπάλ με το Θιβέτ, μετά την κατάρρευση μεγάλου τμήματος παγετώνα στα Ιμαλάια.
Η κατάρρευση προκάλεσε ένα τεράστιο κύμα νερού, λάσπης, πάγου και βράχων, το οποίο παρέσυρε σπίτια, δρόμους, γέφυρες και οχήματα. Οι επιχειρήσεις διάσωσης παραμένουν εξαιρετικά δύσκολες, καθώς πολλές περιοχές έχουν αποκοπεί και η υψηλή στάθμη των ποταμών δυσχεραίνει την πρόσβαση.
Ο σεισμός δεν ήταν η αιτία
Αρχικά είχε καταγραφεί σεισμική δόνηση και το γεγονός αναφέρθηκε ως σεισμός 4,4 Ρίχτερ. Ωστόσο, η ανάλυση της Αμερικανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας (USGS) έδειξε ότι δεν επρόκειτο για τεκτονικό σεισμό.
Η σεισμική δόνηση προκλήθηκε από την ίδια την κατάρρευση πάγου και βράχων. Επομένως, δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ένας σεισμός προκάλεσε την καταστροφή.
Το κρίσιμο ερώτημα: πόσο συνδέεται με την κλιματική αλλαγή;
Η σύνδεση με την κλιματική αλλαγή χρειάζεται προσοχή, όμως η γενικότερη επιστημονική εικόνα είναι σαφής: οι παγετώνες των Ιμαλαΐων λιώνουν με ολοένα ταχύτερους ρυθμούς.
Σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές έρευνες, η απώλεια πάγου στην περιοχή έχει διπλασιαστεί από το 2000, ενώ οι παγετώνες της ευρύτερης περιοχής Hindu Kush–Himalaya υποχωρούν ταχύτατα.
Η υπερθέρμανση δεν σημαίνει ότι μπορεί να αποδοθεί αυτομάτως στη συγκεκριμένη καταστροφή. Μπορεί όμως να συμβάλλει στη μείωση της σταθερότητας των παγετώνων και των ορεινών πλαγιών, αυξάνοντας τον κίνδυνο καταρρεύσεων, κατολισθήσεων και απότομων πλημμυρών.
Με άλλα λόγια, δεν έχει αποδειχθεί ότι η κλιματική αλλαγή προκάλεσε συγκεκριμένα αυτή την κατάρρευση, αλλά η κλιματική κρίση μεταβάλλει τις συνθήκες στα Ιμαλάια και κάνει τέτοια φαινόμενα ολοένα πιο ανησυχητικά.
Η τραγωδία στο Νεπάλ αποτελεί έτσι ακόμη μία ένδειξη της αυξανόμενης ευπάθειας των ορεινών περιοχών απέναντι στην υπερθέρμανση του πλανήτη.




