Η απόκτηση ενός νέου απορριμματοφόρου αποτελεί αναμφίβολα θετική εξέλιξη για τον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας. Η υπηρεσία καθαριότητας λειτουργεί εδώ και χρόνια με έναν στόλο που χρειάζεται ενίσχυση και η προσθήκη ενός σύγχρονου οχήματος βελτιώνει τις δυνατότητές.
Η ομόφωνη αποδοχή της δωρεάς από τη Δημοτική Επιτροπή, επομένως, δύσκολα θα μπορούσε να αμφισβητηθεί ως προς τη χρησιμότητά της.
Ωστόσο, η δημόσια συζήτηση δεν αφορά το ίδιο το απορριμματοφόρο.
Αφορά το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο προέκυψε η δωρεά.
Η δωρεά προέρχεται από την εταιρεία που έχει αναλάβει τη σύμβαση αντικατάστασης του δημοτικού φωτισμού με φωτιστικά LED, μια σύμβαση που εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ και, μετά την απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής για άτοκη επιμήκυνση της αποπληρωμής, παραμένει ενεργή έως το 2033.
Από τα δημόσια έγγραφα προκύπτει μια συγκεκριμένη αλληλουχία γεγονότων.
Στις 1 Ιουλίου 2026, η Δημοτική Επιτροπή ενέκρινε την εξωδικαστική διευθέτηση της διαφοράς με την ανάδοχο εταιρεία: αποφάσισε την άτοκη καταβολή των οφειλών σε οκτώ ετήσιες δόσεις, αποδέχθηκε την παραίτηση της εταιρείας από τα ένδικα μέσα που είχε ασκήσει και ενέκρινε την προώθηση της συμφωνίας στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 15 Ιουλίου 2026!, κατατέθηκε το πόρισμα της διαπαραταξιακής επιτροπής, το οποίο κατέληξε – κατά πλειοψηφία – ότι δεν μπορούσε να εξαχθεί συμπέρασμα απόκλισης από τους όρους της σύμβασης και εισηγήθηκε την άρση της αναστολής των πληρωμών.
Στις 30 Ιουλίου ακολούθησε η πρόταση δωρεάς του απορριμματοφόρου και στις 31 Ιουλίου η ομόφωνη αποδοχή της.
Η ίδια η εταιρεία παρουσιάζει, στην επιστολή της, τη δωρεά ως πράξη Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (ΕΚΕ).
Ωστόσο, τόσο τσ πρσκτικά του ΔΣ όσο και μεταγενέστερες δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών της δημοτικής αρχής προσέδωσαν μια διαφορετική πολιτική διάσταση, παρουσιάζοντας τη δωρεά ως ένα από τα αποτελέσματα της συνολικής διαπραγμάτευσης που προηγήθηκε. «Το ζητήσαμε και μας δόθηκε» είναι η φράση που κυκλοφορεί ευρέως.
Από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν προκύπτει ένδειξη παρανομίας ούτε μπορεί να συναχθεί ότι υπήρξε οποιοδήποτε αθέμιτο αντάλλαγμα. Αυτό θα ήταν ένας αβάσιμος ισχυρισμός,
Υπάρχει όμως ένα εύλογο διπλό θεσμικό ερώτημα: όταν ο δωρητής είναι ταυτόχρονα ενεργός συμβατικός αντισυμβαλλόμενος του Δήμου για τα επόμενα χρόνια, αρκεί η νομιμότητα της δωρεάς ή απαιτείται ακόμη μεγαλύτερη διαφάνεια ως προς το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτή προέκυψε; Η συγκεκριμένη δωρεά είναι πραγματικά ανεξάρτητη πράξη εταιρικής κοινωνικής ευθύνης ή αποτελεί παροχή που συνδέεται με την εκτέλεση της δημόσιας σύμβασης ή με τον εξωδικαστικό συμβιβασμό;
Η απάντηση δεν αφορά μόνο τη συγκεκριμένη υπόθεση. Αφορά μια γενικότερη αρχή της χρηστής διοίκησης: όσο στενότερη είναι η συμβατική σχέση μεταξύ ενός δημόσιου φορέα και ενός δωρητή, τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάγκη οι διαδικασίες και οι συνθήκες που οδήγησαν στη δωρεά να είναι απολύτως σαφείς και δημόσια κατανοητές. Αυτό τελικά ενισχύει τόσο την εμπιστοσύνη των πολιτών όσο και την προστασία όλων των εμπλεκομένων.