Από την «αγωνιστική απόφαση» και κινητοποίηση για τα ΕΠΑΛ καταλήξαμε … στην επιστολή Τομπούλογλου

10

Ένας μήνας μετά την ομόφωνη σχεδόν πολιτική δέσμευση του Δημοτικού Συμβουλίου, οι πράξεις αναζητούνται

Στις 29 Ιουνίου 2026, το Δημοτικό Συμβούλιο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας συνεδρίασε ειδικά για το κρίσιμο ζήτημα των εγκαταστάσεων των ΕΠΑΛ, μετά από έγγραφο και αίτημα της Ένωσης Γονέων & Κηδεμόνων του Δήμου. Η συζήτηση έγινε μέσα σε κλίμα έντονης ανησυχίας για την κατάσταση των σχολικών κτιρίων και για την ανάγκη εξεύρεσης άμεσης λύσης ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς.

Η απόφαση που ελήφθη, η 85/2026, δεν περιορίστηκε σε διαπιστώσεις. Το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε –κατά πλειοψηφία– συγκεκριμένες ενέργειες διεκδίκησης, με σαφή πολιτικό χαρακτήρα: τη συγκρότηση «Επιτροπής διεκδίκησης επίλυσης προβλημάτων των εγκαταστάσεων των ΕΠΑΛ», τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων και τη διοργάνωση πενταμερούς συνάντησης με την ΚΤΥΠ Α.Ε., την Περιφέρεια Αττικής, τον Δήμο, την Ένωση Γονέων και τη Γ΄ ΕΛΜΕ.

Η απόφαση έδινε την εικόνα μιας Δημοτικής Αρχής που αναλάμβανε να περάσει από τα λόγια στις πράξεις. Μιλούσε για συντονισμό, πίεση και διεκδίκηση.

Όμως, σχεδόν έναν μήνα μετά, στο τέλος του Ιουλίου, η εικόνα που παρουσιάστηκε στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ήταν διαφορετική.

Αντί για ενημέρωση σχετικά με το τι έγινε με την επιτροπή, αν συγκροτήθηκε, αν πραγματοποιήθηκε η πενταμερής συνάντηση, ποιοι φορείς κλήθηκαν και ποιο ήταν το αποτέλεσμα των επαφών, οι δημοτικοί σύμβουλοι άκουσαν ότι η ΚΤΥΠ πιθανόν δεν προτίθεται να συμβάλει στη λύση και ότι ο Δήμαρχος απέστειλε ήδη επιστολή προς το Υπουργείο ζητώντας έκτακτη χρηματοδότηση 230,000 για  εργασίες που απαιτούνται για τη μεταγκατάσταση του ΕΠΑΛ στο πρώην κτίριο του 3ου ΓΕΛ. 

Μια απόφαση που γεννήθηκε ως αγωνιστική κινητοποίηση, φαίνεται να μετατράπηκε σε μια διοικητική αλληλογραφία.

Κανείς δεν αμφισβητεί την ανάγκη να ζητηθεί χρηματοδότηση. Οι εργασίες προσωρινής μεταστέγασης είναι απαραίτητες και η πολιτεία οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της. Όμως το ερώτημα παραμένει: τι απέγινε το σκέλος της διεκδίκησης που ψήφισε το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο;

  • Πού είναι η Επιτροπή που θα συντόνιζε τον αγώνα;
  • Πότε έγινε η πενταμερής συνάντηση που προβλέπει η απόφαση 85/2026;
  • Ποιες πρωτοβουλίες αναλήφθηκαν απέναντι στην ΚΤΥΠ και στους αρμόδιους φορείς;
  • Πότε ενημερώθηκε το Δημοτικό Συμβούλιο για την πορεία υλοποίησης μιας απόφασης που το ίδιο ενέκρινε;

Οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές των ΕΠΑΛ δεν ζήτησαν απλώς μια επιστολή. Ζήτησαν λύση. Ζήτησαν πίεση. Ζήτησαν να υπάρξει οργανωμένη διεκδίκηση για ένα πρόβλημα που χρονίζει και αφορά την ασφάλεια και την αξιοπρέπεια της επαγγελματικής εκπαίδευσης στην πόλη.

Η πολιτική απόφαση της 29ης Ιουνίου δημιούργησε προσδοκίες. Η κοινωνία περίμενε να δει τις δεσμεύσεις να γίνονται πράξεις. Έναν μήνα μετά, αντί για απολογισμό ενεργειών, παρακολουθεί μια αλλαγή πορείας: από την κινητοποίηση στην επιστολή.

Το ζήτημα των ΕΠΑΛ δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με ανταλλαγή εγγράφων και αναμονή απαντήσεων. Χρειάζεται διαρκής πίεση, παρουσία όλων των εμπλεκομένων στο ίδιο τραπέζι και ξεκάθαρο χρονοδιάγραμμα.

Η απόφαση 85/2026 υπάρχει. Το ερώτημα πλέον είναι αν θα εφαρμοστεί ή αν θα μείνει ακόμη μία απόφαση στα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου.