Μία ακόμη απευθείας ανάθεση για τα σχολεία – Νόμιμη μεν, αλλά τα ερωτήματα παραμένουν

8

Σε ακόμη μία απευθείας ανάθεση προχώρησε ο Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας, αυτή τη φορά για εργασίες συντήρησης σχολικών συγκροτημάτων, συνολικού ύψους 36.981,37 ευρώ (29.823,68 ευρώ χωρίς ΦΠΑ).

Η απόφαση αφορά σειρά παρεμβάσεων σε σχολικές μονάδες, όπως αντικατάσταση θυρών, επισκευές στεγών, αποκατάσταση βανδαλισμών, υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εργασίες, καθώς και άλλες τεχνικές παρεμβάσεις που κρίνονται αναγκαίες για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων.

Πρόκειται για εργασίες που δύσκολα μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ως προς τη χρησιμότητά τους. Η συντήρηση των σχολικών υποδομών αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση κάθε δημοτικής αρχής και αφορά άμεσα την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών.

Ωστόσο, για ακόμη μία φορά επιλέχθηκε η διαδικασία της απευθείας ανάθεσης. Μάλιστα, το καθαρό ποσό της σύμβασης διαμορφώνεται στα 29.823,68 ευρώ, δηλαδή μόλις λίγες εκατοντάδες ευρώ κάτω από το όριο των 30.000 ευρώ που προβλέπει η νομοθεσία για την απευθείας ανάθεση.

Η διαδικασία είναι απολύτως νόμιμη και προβλέπεται από τον Ν. 4412/2016. Παρόλα αυτά, η επαναλαμβανόμενη επιλογή συμβάσεων που κινούνται οριακά κάτω από το σχετικό πλαφόν δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς και τροφοδοτεί τη δημόσια συζήτηση για το κατά πόσο θα μπορούσαν περισσότερες εργασίες να ανατίθενται μέσω ανοικτών διαγωνιστικών διαδικασιών, ενισχύοντας τον ανταγωνισμό και τη διαφάνεια.

Επιπλέον, σύμφωνα με την απόφαση, υποβλήθηκε προσφορά από έναν μόνο οικονομικό φορέα, ο οποίος και αναδείχθηκε ανάδοχος της σύμβασης.

Η ουσία βέβαια παραμένει ότι τα σχολεία χρειάζονται συντήρηση και οι παρεμβάσεις πρέπει να γίνονται έγκαιρα. Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι μόνο να εκτελούνται οι εργασίες, αλλά και να διασφαλίζεται ότι κάθε ευρώ του δημόσιου χρήματος αξιοποιείται μέσα από διαδικασίες που ενισχύουν τη διαφάνεια, τον ανταγωνισμό και την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Γιατί, ακόμη κι όταν όλα γίνονται σύμφωνα με τον νόμο, η συχνότητα των απευθείας αναθέσεων εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο πολιτικής κρίσης και δημόσιου ελέγχου.