Μόλις λίγες ώρες μετά τη δημόσια διαβεβαίωση του Δημάρχου ότι οι εργασίες αποψίλωσης στο Άλσος πραγματοποιούνται με αυξημένα μέτρα προστασίας της πανίδας και με τη συνδρομή ομάδας φιλόζωων εθελοντών για την προστασία των χελωνών, καταγγέλλεται νέο περιστατικό θανάτωσης χελώνας κατά τη διάρκεια των εργασιών καθαρισμού.
Σύμφωνα με δήλωση του δημοτικού συμβούλου Γιάννη Τζέλη, πολίτης ανάρτησε φωτογραφία που φέρεται να απεικονίζει ακόμη μία χελώνα νεκρή στο χώρο των εργασιών. Ο ίδιος αναφέρει ότι επισκέφθηκε το σημείο και ενημερώθηκε από εργαζόμενους για το περιστατικό, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία του για την αποτελεσματικότητα των μέτρων προστασίας.
Το γεγονός προκαλεί εύλογα ερωτήματα, ιδιαίτερα καθώς σε φωτογραφικό υλικό που δημοσιοποίησε ο Δήμαρχος διακρίνεται η χρήση μηχανικού μέσου αποψίλωσης. Αν και οι ακριβείς συνθήκες του συμβάντος δεν έχουν επισήμως διευκρινιστεί, οι πολίτες δικαιολογημένα αναρωτιούνται εάν είχαν ληφθεί όλα τα αναγκαία προληπτικά μέτρα από την αρμόδια Υπηρεσία Πρασίνου και εάν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες από τον ανάδοχο των εργασιών για τον έλεγχο της περιοχής πριν από τη διέλευση των μηχανημάτων. Παράλληλα, τίθεται το ερώτημα ποιος είχε την ευθύνη εποπτείας των εργασιών και της εφαρμογής των μέτρων προστασίας της πανίδας, έχουν ζητηθεί ευθύνες από όσους εμπλέκονται στο έργο.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με εικόνα που παρουσιάζει και σήμερα το Άλσος, το μεγαλύτερο σχεδόν βόρειο τμήμα του εξακολουθεί να παραμένει ακαθάριστο, γεγονός που εντείνει τον προβληματισμό των δημοτών τόσο για την πορεία των εργασιών όσο και για την αποτελεσματικότητα του συνολικού σχεδιασμού. Ποιος φέρει την ευθύνη για την καθυστέρηση καθαρισμού του Άλσους;
Παράλληλα, γεννάται ένα ακόμη ερώτημα: ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος των εποχικών εργαζομένων πυρασφάλειας στις συγκεκριμένες παρεμβάσεις; Συμμετέχουν αποκλειστικά σε δράσεις πρόληψης και πυροπροστασίας ή έχουν αναλάβει και καθήκοντα που σχετίζονται με τον καθαρισμό του Άλσους;
Η ανάγκη καθαρισμού του Άλσους ενόψει της αντιπυρικής περιόδου είναι δεδομένη. Εξίσου δεδομένη, όμως, είναι και η υποχρέωση προστασίας κάθε μορφής ζωής που φιλοξενείται σε αυτό. Όταν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα καταγράφεται και δεύτερο περιστατικό θανάτωσης χελώνας, η κοινωνία δικαιούται να ζητά σαφείς απαντήσεις, πλήρη διαφάνεια και ουσιαστικά μέτρα ώστε να μην υπάρξει άλλο θύμα.
