Η «Βυζαντινή Γωνιά» στη Λεωφόρο Δεκελείας δεν ήταν απλώς ένα καφέ. Ήταν ένα σημείο συνάντησης, μια δεύτερη εξέδρα για όσους δεν μπορούσαν να είναι στο γήπεδο, αλλά δεν ήθελαν ποτέ να δουν την ΑΕΚ μόνοι τους.
Ειδικά στα εκτός έδρας παιχνίδια, ο χώρος ζωντάνευε με έναν τρόπο μοναδικό. Εκεί μαζεύονταν φίλαθλοι κάθε ηλικίας, πριν από τη σέντρα, με καφέδες, νεύρα και προσμονή. Οι τηλεοράσεις άναβαν, οι φωνές δυνάμωναν και κάθε φάση ήταν σαν να παιζόταν μέσα στο ίδιο το μαγαζί. Γκολ εκτός έδρας σήμαινε αγκαλιές με άγνωστους που γίνονταν φίλοι μέσα σε δευτερόλεπτα. Ήττες σήμαιναν σιωπή, βαριά και κοινή, σαν να την ένιωθαν όλοι μαζί.
Ήταν ένας χώρος που έκανε την αναμονή του αγώνα εμπειρία από μόνη της. Για πολλούς, εκεί δεν πήγαινες απλώς να δεις ποδόσφαιρο, αλλά να μοιραστείς μια ολόκληρη κατάσταση ζωής.
Το κλείσιμο του μαγαζιού οφείλεται στη λήξη της μίσθωσης και στις αλλαγές που έχουν φέρει τα νέα δεδομένα στην περιοχή γύρω από το γήπεδο.
Και έτσι, μια ακόμη γωνιά μνήμης στη Δεκελείας σβήνει, αφήνοντας πίσω της εικόνες που δύσκολα θα ξεχαστούν.
