Μπορούν οι δήμοι να παράγουν ενέργεια και να την παρέχουν στα ευάλωτα νοικοκυριά;
Πρόκειται για μια πρόταση που που ολοένα και περισσότερο κερδίζει έδαφος, με στόχο την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας και του αυξημένου κόστους ενέργειας των νοικοκυριών. Παρά την απώλεια πολύτιμου χρόνου στην Ελλάδα, κρίνεται πλέον αναγκαία η συζήτηση για τις λεγόμενες «Eνεργειακές Kοινότητες».
Ας ορίσουμε, όμως, πρώτα τι σημαίνει Ενεργειακή Κοινότητα, και πως μέσω αυτής μπορεί ένας Δήμος να παράγει και, στη συνέχεια, να παρέχει σε ευάλωτα νοικοκυριά φθηνή ηλεκτρική ενέργεια.
Ως Ενεργειακή Κοινότητα ορίζεται μια νομική οντότητα η οποία μπορεί να απαρτίζεται από φυσικά πρόσωπα και τοπικές αρχές (συμπεριλαμβανομένων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.), καθώς και επιχειρήσεων που ανήκουν 100% σε Ο.Τ.Α.). Οφείλουν, δε, να έχουν ως πρωταρχικό σκοπό τη προσφορά περιβαλλοντικού, οικονομικού και κοινωνικού οφέλους και όχι οικονομικού κέρδους, σε επίπεδο κοινότητας για τα μέλη της ή τις τοπικές περιοχές δραστηριοποίησής της. Μέσω αυτών των κοινοτήτων, μπορούν να εγκατασταθούν φωτοβολταϊκά συστήματα, τα οποία παράγουν ηλεκτρική ενέργεια.
Με «όχημα» τις κοινότητες, οι Δήμοι μπορούν να συμψηφίσουν μέρος της παραγωγής τους με την κατανάλωση των ευάλωτων νοικοκυριών. Δηλαδή, εκτός από τη μείωση (ή και τον μηδενισμό) του κόστους της ηλεκτρικής ενέργειας αυτών καθ´αυτών των δημοτικών κτηρίων, θα δημιουργείται περίσσευμα ενέργειας το οποίο στη συνέχεια θα συμψηφίζεται με την κατανάλωση ευάλωτων νοικοκυριών, παρέχοντάς τους ουσιαστικά πολύ φθηνή ηλεκτρική ενέργεια.
Ωστόσο, παρά την ωριμότητα της πρακτικής σε ξένες χώρες, οι ενεργειακές κοινότητες, δεν έτυχαν στην Ελλάδα των γρήγορων αντανακλαστικών από πλευράς της Πολιτείας. Μεταξύ όσων θα μπορούσαν να υλοποιηθούν, είναι η παροχή κατάλληλων κινήτρων στους Δήμους προκειμένου να προχωρήσουν στη σύσταση μιας ενεργειακής κοινότητας, καθώς και η επίλυση των επιμέρους ζητημάτων που, επι του παρόντος, εμποδίζουν την ανάπτυξη έργων ΑΠΕ, με ειδική μέριμνα στα έργα που αναπτύσσονται από ενεργειακές κοινότητες.
Ταυτόχρονα, χρειάζεται να εντοπισθούν τα πραγματικά ευάλωτα νοικοκυριά ανά δήμο, και αυτά να ενταχθούν στο καθεστώς του εικονικού ενεργειακού συμψηφισμού* με την ενέργεια που θα παράγεται από την Ενεργειακή Κοινότητα του Δήμου τους.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Διπλωματούχος Μηχανικός Περιβάλλοντος Msc στον τομέα της ενέργειας
Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Κοινωνίας Βήμα
……………………………………….
*ως εικονικός ενεργειακός συμψηφισμός (στο πλαίσιο μιας Ενεργειακής Κοινότητας) νοείται ο συμψηφισμός ηλεκτρικής ενέργειας (kWh) που παράγεται από σταθμό ΑΠΕ, με ισόποσες καταναλώσεις των μελών της.
