Για παράδειγμα, ο αυστηρός διαχωρισμός σε ηθελημένες και αναγκαστικές μεταναστεύσεις δεν θεωρείται απόλυτα ορθός, καθώς κάθε μετακίνηση εμπεριέχει στοιχεία εξαναγκασμού¹. Επιπλέον, μετακινήσεις που ξεκινούν ως προσφυγικές μπορούν στη συνέχεια να ενταχθούν στις ατομικές ή οικογενειακές στρατηγικές των πληθυσμών¹. Παράλληλα, ο διαχωρισμός σε εποχικές και μόνιμες μεταναστεύσεις αποδεικνύεται μη λειτουργικός, αφού περιοδικές μετακινήσεις κατέληξαν συχνά σε μόνιμη εγκατάσταση¹. Οι ίδιοι οι μετανάστες, επίσης, τείνουν συχνά να θεωρούν την εγκατάστασή τους παροδική, διατηρώντας το όνειρο της επιστροφής¹.

Παρά τις δυσκολίες αυτές, η χρήση συγκεκριμένων ταξινομικών σχημάτων βοηθά στην κατανόηση του φαινομένου. Χρονικά, οι μετακινήσεις ξεκίνησαν ήδη από την αρχή της οθωμανικής κατάκτησης, όταν ο σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής επέβαλε την υποχρεωτική μετακίνηση πληθυσμών από την Καππαδοκία και την Κύπρο για τον εποικισμό της Κωνσταντινούπολης¹. Στους επόμενους αιώνες, οι μετακινήσεις των ορθόδοξων χριστιανικών πληθυσμών συνεχίστηκαν με ήπιους ρυθμούς¹. Ο 18ος αιώνας αποτέλεσε το πρώτο σημείο καμπής με τη συστηματοποίησή τους¹. Η δραματική όμως τομή σημειώθηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, όταν η συχνότητα των μεταναστεύσεων άλλαξε την εθνογραφική σύνθεση περιοχών, όπως τα δυτικά παράλια και η Καππαδοκία, προκαλώντας ερήμωση στην ύπαιθρο και ραγδαία ανάπτυξη στα αστικά κέντρα¹.

Με βάση τον χώρο, οι μεταναστεύσεις χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: προς τη Μικρά Ασία, εντός αυτής και από αυτήν¹. Οι περισσότερες γνωστές περιπτώσεις ανήκουν στις δύο πρώτες κατηγορίες¹. Οι ορθόδοξοι χριστιανοί που μετακινήθηκαν προς τη Μικρά Ασία προέρχονταν κυρίως από τα Βαλκάνια και τα νησιά του Αιγαίου, εγκαθιστάμενοι στα δυτικά παράλια¹. Αντίθετα, οι μετανάστες που αποχωρούσαν από τη Μικρά Ασία κατά τον 19ο αιώνα κατευθύνονταν προς το ελληνικό κράτος, την Αίγυπτο και την Αμερική¹.

Κύριος πόλος έλξης για όσους κινούνταν προς ή εντός της Μικράς Ασίας ήταν τα μεγάλα αστικά κέντρα¹. Η Κωνσταντινούπολη προσέλκυε πληθυσμούς από νωρίς, ενώ από τον 19ο αιώνα αναδείχθηκαν η Σμύρνη, η Σαμψούντα, τα Άδανα, η Ταρσός και η Μερσίνα¹.

Παράλληλα, υπήρχαν και ειδικές κατηγορίες εγκατάστασης¹. Στα τέλη του 18ου αιώνα, μετανάστες από τον ελλαδικό χώρο εργάστηκαν ως καλλιεργητές σε τσιφλίκια Οθωμανών τοπαρχών (όπως των Καραοσμάνογλου στο Σαρουχάν και των Τζιχάν Ογλού, Χασάν Τσαβούς και Ελίς Ογλού στη Σμύρνη)^{1, 3}.

Τον 19ο αιώνα, πληθυσμοί από τη Θράκη με γνώση της σηροτροφίας επιζήτησαν ανάλογες περιοχές, ενώ οι Πόντιοι μεταλλωρύχοι μετακινούνταν συνεχώς προς αναζήτηση νέων μεταλλείων ¹.

Με κριτήριο τη διάρκεια, οι μεταναστεύσεις διακρίνονται σε εποχικές και μόνιμες ¹. Στις εποχικές υπάγονται οι μετακινήσεις εργατών και εξειδικευμένων τεχνιτών από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου προς τα δυτικά παράλια, καθώς και τεχνιτών από την Καππαδοκία, όπως οι μπεζιρτζήδες (παραγωγοί λινελαίου) και οι κατασκευαστές κετσέδων και παπλωμάτων από το Μιστί¹. Στις μόνιμες μεταναστεύσεις, όπως αυτή των Καππαδοκών προς την Κωνσταντινούπολη και άλλα άστυ, οι μετανάστες διατηρούσαν τακτική επαφή με τις οικογένειές τους στον τόπο καταγωγής¹.

Εξετάζοντας την πρόσληψη της εμπειρίας από τους ίδιους τους μετανάστες, διακρίνονται δύο κύριες κατηγορίες¹:

• Μεταναστεύσεις ενταγμένες στην πορεία ζωής: Παρουσίαζαν κανονικότητα και χρονικό βάθος πέραν της μιας γενιάς, αποτελώντας μέρος της συλλογικής εμπειρίας¹. Αυτό επέτρεπε την ατομική και συλλογική επεξεργασία του φαινομένου, αποτρέποντας τραυματικές εξελίξεις¹. Παραδείγματα αποτελούν η μετανάστευση από την Καππαδοκία προς την Κωνσταντινούπολη, τον Πόντο και τη Σμύρνη, από τις Κυκλάδες προς τη Σμύρνη, η μετακίνηση των Ποντίων μεταλλωρύχων, οι επαγγελματικές εποχικές μετακινήσεις, καθώς και το προσκυνηματικό ταξίδι στα Ιεροσόλυμα (χατζηλίκι)¹.
• Μεταναστεύσεις εκτός της πορείας ζωής: Δεν παρουσίαζαν κανονικότητα και προέκυπταν ως αποτέλεσμα έκτακτων γεγονότων που διατάρασσαν τις ισορροπίες ¹. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι υποχρεωτικοί εποικισμοί (όπως της Κωνσταντινούπολης και Κύπρου επί Μωάμεθ Β΄), οι μετακινήσεις προσφύγων λόγω πολέμων (όπως προς την επαναστατημένη Ελλάδα το 1821) ή λόγω της Ανταλλαγής Πληθυσμών με τη Συνθήκη της Λοζάνης, οι μετακινήσεις λόγω απουσίας ασφάλειας στην ύπαιθρο, καθώς και οι μετατοπίσεις εξαιτίας φυσικών καταστροφών ή οικονομικών αλλαγών¹.

Τέλος, υπήρξαν και ενδιάμεσες περιπτώσεις που συνδύαζαν χαρακτηριστικά και των δύο κατηγοριών, όπως οι μετακινήσεις από τον ελλαδικό χώρο προς τα δυτικά παράλια μετά τον Α΄ Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1768-1774) και οι μεταναστεύσεις Ποντίων προς τη Ρωσία μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο¹.

Πηγές

¹ Καραχρήστος Ιωάννης, «Μετανάστευση στη Μ. Ασία (Οθωμανική Περίοδος)», 2005, Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Μ. Ασία
² Lucassen, J. – Lucassen, L. (επιμ.), Migration, Migration History, History: Old Paradigms and New Perspectives, Bern – Berlin – Frankfurt a.M. – New York – Paris – Wien 1997.
³ Αναγνωστοπούλου, Σ., Μικρά Ασία, 19ος αι. – 1919. Οι Ελληνορθόδοξες Κοινότητες: Από το Μιλλέτ των Ρωμιών στο Ελληνικό Έθνος (2η έκδοση, Αθήνα 1997), σελ. 198.

The post Πώς η μετανάστευση στη Μικρά Ασία άλλαξε τον χάρτη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Μια ιδιαίτερα σημαντική πρωτοβουλία για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την ενίσχυση των πολιτιστικών δεσμών μεταξύ των προσφυγικών κοινοτήτων επισφραγίστηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια, με την αδελφοποίηση του Συνδέσμου Μικρασιατών Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας «Οι Αλησμόνητες Πατρίδες» και του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Φιλαδέλφειας Θεσσαλονίκης «Εστία Φιλαδελφέων».

Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στο ΠΠΙΕΔ, ανέδειξε τη δύναμη της συνεργασίας, της κοινής ιστορικής καταγωγής και της πολιτιστικής συνέχειας, στέλνοντας ένα αισιόδοξο μήνυμα για το μέλλον. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους ανθρώπους των δύο συλλόγων και σε όλους όσοι συνέβαλαν στην υλοποίηση αυτής της σημαντικής δράσης, η οποία προάγει τον πολιτισμό, ενδυναμώνει τις σχέσεις μεταξύ των τοπικών κοινωνιών και κρατά ζωντανή την πολύτιμη κληρονομιά του μικρασιατικού ελληνισμού.

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Μικρασιατών Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας «Οι Αλησμόνητες Πατρίδες» Χρήστος Τριανταφύλλου υποδέχθηκε με ιδιαίτερη χαρά την Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Φιλαδέλφειας «Εστίας Φιλαδελφέων» Θεσσαλονίκης και τα μέλη της αποστολής, καλωσορίζοντάς τους στον χώρο του ΠΠΙΕΔ. Ακολούθησε ξενάγηση στο Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού «Φιλιώ Χαϊδεμένου», κατά τη διάρκεια της οποίας παρουσιάστηκε η ιστορία της δημιουργίας του Μουσείου, η αποστολή του και η πολύτιμη συμβολή του στη διατήρηση και ανάδειξη της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς του μικρασιατικού ελληνισμού.

 

Γιατί οι πατρίδες μπορεί να έγιναν αλησμόνητες, όμως η ιστορία, ο πολιτισμός και οι άνθρωποί τους συνεχίζουν να μας ενώνουν.

The post Η μνήμη ενώνει: Αδελφοποίηση των «Αλησμόνητων Πατρίδων» με την «Εστία Φιλαδελφέων» Θεσσαλονίκης appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Μια ξεχωριστή και υψηλού συμβολισμού εκδήλωση προς τιμήν της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής διοργάνωσε η ΠΑΕ ΑΕΚ, αναδεικνύοντας τους διαχρονικούς δεσμούς της Ένωσης με τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης, την ιστορική μνήμη και την παιδεία. Η πρωτοβουλία της ΠΑΕ ΑΕΚ αποτέλεσε μια ουσιαστική γέφυρα ανάμεσα στην ιστορική κληρονομιά της Σχολής, το προσφυγικό παρελθόν του συλλόγου και τις αξίες που καλούνται να μεταλαμπαδευτούν στις νεότερες γενιές.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε παρουσία εκπροσώπων της Εκκλησίας, της Πολιτείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, φορέων του προσφυγικού ελληνισμού, στελεχών της ΑΕΚ και πλήθους πολιτών, με κεντρικό άξονα την προσφορά της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής, του ιστορικότερου εκπαιδευτικού ιδρύματος του Ελληνισμού της Πόλης, που εδώ και αιώνες διατηρεί ζωντανές τις αξίες της γνώσης, του πολιτισμού και της εθνικής συνείδησης.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο διοικητικός ηγέτης της ΠΑΕ ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, ο οποίος ανέπτυξε μια ομιλία με έντονες κοινωνικές, παιδευτικές και ιστορικές προεκτάσεις. Απευθυνόμενος ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους, τόνισε τη σημασία του οράματος, της πίστης και των ονείρων ως θεμελίων για μια καλύτερη κοινωνία, υπογραμμίζοντας ότι ακόμη και ένα μικρό μέρος των μηνυμάτων που λαμβάνει η νέα γενιά μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εφόδιο για το μέλλον της.

Ο κ. Ηλιόπουλος στάθηκε ιδιαίτερα στο τρίπτυχο «Υγεία – Παιδεία – Αθλητισμός», το οποίο χαρακτήρισε απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία επιτυχημένων και δημιουργικών νέων γενεών, καλώντας την Πολιτεία να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στους συγκεκριμένους τομείς. Παράλληλα, χαρακτήρισε την Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή (έτος ίδρυσης 1454) ως ένα ιστορικό σύμβολο που παρέλαβε τη σκυτάλη του Ελληνισμού μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, μετατρέποντας την απώλεια σε δημιουργία, αντοχή και προοπτική. Αναφέρθηκε ακόμη στην ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς, ώστε οι παλαιότεροι να θυμούνται και οι νεότεροι να μαθαίνουν.

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στον πρώτο πρόεδρο της ΑΕΚ, Κωνσταντίνο Σπανούδη, απόφοιτο της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής, υπογραμμίζοντας πως η μόρφωση, οι αξίες και το πνευματικό του υπόβαθρο συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία της ΑΕΚ το 1924 ως φορέα των ιδανικών και της ταυτότητας του προσφυγικού ελληνισμού. «Η ΑΕΚ δεν είναι μόνο ομάδα και ιδέα, είναι κίνημα και στάση ζωής που θα βρίσκεται πάντα δίπλα στην κοινωνία», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης αναγνώστηκε ο χαιρετισμός του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, ενώ χαιρετισμούς απηύθυναν εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος κ. Γαβριήλ, ο Δήμαρχος Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας Γιάννης Τομπούλογλου, η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφία Ζαχαράκη, ο Υφυπουργός Εξωτερικών Χάρης Θεοχάρης, ο Διευθυντής της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής Δημήτρης Ζώτος και ο πρόεδρος του Πέρα Κλουμπ Στέλιος Μουχλίδης.

Στην εκδήλωση έδωσαν το «παρών» διοικητικοί παράγοντες της ΠΑΕ ΑΕΚ και της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, εκπρόσωποι συλλόγων και φορέων του προσφυγικού ελληνισμού, καθώς και πλήθος πολιτών.

Μεταξύ των παρευρισκομένων ήταν ο Δήμαρχος Νέας Ιωνίας Παναγιώτης Μανούρης και ο Δήμαρχος Ηρακλείου Αττικής Νίκος Μπάμπαλος. Παρόντες ήταν επίσης οι δημοτικοί σύμβουλοι Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας Λύσανδρος Γεωργαμλής, Κώστας Τομπούλογλου, Λίνα Γεωργίου και Γιάννης Τζέλης, καθώς και ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Κώστας Ευαγγελινός. Ιδιαίτερα αισθητή ήταν η παρουσία πολλών μαθητών από σχολεία της Νέας Φιλαδέλφειας και της Νέας Ιωνίας, στοιχείο που ανέδειξε τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα της εκδήλωσης και τη σύνδεσή της με τη νέα γενιά.

Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα περιλάμβανε τη συμμετοχή της Παιδικής Χορωδίας του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας, παραδοσιακούς χορούς από μαθητές της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής και μαθητές του 3ου Γυμνασίου Νέας Φιλαδέλφειας. Την εκδήλωση της ΠΑΕ ΑΕΚ προς τιμήν των μαθητών και καθηγητών της ιστορικής Μεγάλης του Γένους Σχολής παρουσίασε και συντόνισε ο γνωστός δημοσιογράφος Μανώλης Κωστίδης, ο οποίος ζει και εργάζεται ως ανταποκριτής στην Κωνσταντινούπολη

Η εκδήλωση επιβεβαίωσε ότι η ΑΕΚ εξακολουθεί να υπηρετεί όχι μόνο τον αθλητισμό, αλλά και τις αξίες της ιστορικής μνήμης, της παιδείας, του πολιτισμού και της κοινωνικής προσφοράς, τιμώντας τις ρίζες που τη γέννησαν και μεταφέροντας το μήνυμά τους στις επόμενες γενιές.

The post Η ΑΕΚ τίμησε την Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή – Ιδιαίτερη αναφορά στον Κωνσταντίνο Σπανούδη και το διαχρονικό μήνυμα της Παιδείας appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

The post Η εκλογική πορεία του Νίκου Παπαμικρούλη στη Νέα Χαλκηδόνα (1986–2006) – Αναλυτικά Αποτελέσματα appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων από τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, οι οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας διοργανώνουν εκδήλωση – συγκέντρωση την Κυριακή 24 Μάη, στις 7:30 μ.μ., στην Πλατεία Πατριάρχου.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της 9ης Μάη, ημέρας – συμβόλου της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών απέναντι στον φασισμό και τον ναζισμό, με κεντρικό σύνθημα:

«Όταν πυκνώνει το “σκοτάδι”, ανάβουμε τη φλόγα που το διαλύει!
Σοσιαλισμός για να νικήσει το δίκιο των λαών!»

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται σύντομες ομιλίες και παρεμβάσεις, ενώ θα πραγματοποιηθεί και προβολή ντοκιμαντέρ αφιερωμένου στα ιστορικά γεγονότα της περιόδου και στους αγώνες των λαών ενάντια στον φασισμό.

Την εκδήλωση συνδιοργανώνουν η Κομματική Οργάνωση Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας του ΚΚΕ, οι οργανώσεις της ΚΝΕ στην περιοχή, καθώς και το Παράρτημα Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ.

Οι διοργανωτές καλούν τον κόσμο της περιοχής να δώσει το «παρών», τιμώντας τη μνήμη και τους αγώνες των λαών για ελευθερία, ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη.

The post ΚΚΕ: Εκδήλωση την Κυριακή 24 Μαϊου “Σοσιαλισμός για να κερδίσει το δίκιο των λαών” appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Το Μουσείο του Προσφυγικού Ελληνισμού, εντός του γηπέδου της Α.Ε.Κ. επισκέφθηκε σήμερα ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ., κος Σωκράτης Φάμελλος, τιμώντας την σημερινή επέτειο της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Κατά την ξενάγηση από την διευθύντρια του Μουσείου κα Εφη Μαυροπούλου, είχε την ευκαιρία να θαυμάσει σπάνια εκθέματα, αντικείμενα μνήμης, φωτογραφίες και ντοκουμέντα προσφύγων από την Κεντρική Ανατολία, την Καππαδοκία,τον Μικρασιατικό Πόντο, τα παράλια της Ιωνίας, τη Θράκη.

Κατά την επίσκεψη τονίστηκε η βούληση των προσφύγων, που παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν από τους Έλληνες, να διατηρήσουν στη νέα πατρίδα τη γλώσσα, τις συνήθειες, τη δύναμη, την περηφάνεια και τη μνήμη τους ζωντανή, σε σημείο αφομοίωσης από τις επόμενες γενιές. Τονίστηκε πως η βασική στόχευση της γενοκτονίας από τους Νεότουρκους ήταν το θρησκευτικό στοιχείο, που όμως οι πρόσφυγες με έμβλημα τον Σταυρό, την άγκυρα που δηλώνει τη ναυτοσύνη και την καρδιά που συμβολίζει την οικογενειακή ζωή, ως τρίπτυχο του αξιακού συστήματος και μια αλυσίδα που τα κρατάει ενωμένα, κατάφεραν να εδραιώσουν τη νέα τους ζωή.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ., συνοδευόμενος από την αναπληρώτρια Γραμματέα του κόμματος κα Αναστασία Σαπουνά, τον Διευθυντή του Γραφείου του κο Κώστα Σαμουρκασίδη, την κα Μαίρη Μαργαριτοπούλου, αναπληρώτρια συντονίστρια της Νομαρχιακής Επιτροπής Βορείων Αθήνας και άλλους συνεργάτες του, ευχαρίστησε για την πολύ χρήσιμη ξενάγηση και μεταξύ άλλων δήλωσε :

Η κιβωτός της Ρωμιοσύνης απαιτεί μια αγκαλιά και αλληλεγγύη για τους πρόσφυγες όπως και την ανάγκη να μην υπάρχουν πόλεμοι. Η ιστορική μνήμη και η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων πρέπει να είναι στοιχείο ειρήνης και φιλίας λαών. Η αντοχή  των  προσφύγων αποτελούν τη βάση για μια σύγχρονη προοδευτική κοινωνία γιατί μας έδειξαν με το πείσμα τους είναι ότι είναι περήφανοι και δημιουργικοί άνθρωποι. Αυτό είναι Πρόοδος.

The post Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο Μουσείο του Προσφυγικού Ελληνισμού, εντός του γηπέδου της Α.Ε.Κ. τιμώντας την σημερινή επέτειο της Γενοκτονίας των Ποντίων appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Ο αγώνας είναι αφιερωμένος στη μνήμη του αείμνηστου δημάρχου Νέας Χαλκηδόνας, Γεώργιου Αποστολάκη, ενός ανθρώπου που άφησε έντονο το αποτύπωμά του στην τοπική κοινωνία μέσα από την προσφορά και τη δράση του. Κάθε χρόνο, πολίτες όλων των ηλικιών συμμετέχουν ενεργά, κρατώντας ζωντανό το μήνυμα της ενότητας και της συμμετοχής.

Η εκκίνηση της διοργάνωσης θα δοθεί στις 08:15 το πρωί, με αφετηρία και τερματισμό το Πάρκο «Γεώργιος Αποστολάκης», στη συμβολή των οδών Περικλέους και Παπαναστασίου στη Νέα Χαλκηδόνα. Το συγκεκριμένο σημείο έχει ιδιαίτερο συμβολισμό για την πόλη, καθώς αποτελεί χώρο συνδεδεμένο με τη μνήμη και την ιστορία της περιοχής.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αγώνα δρόμου 10 χιλιομέτρων για ενήλικες, αλλά και αγώνα 1.000 μέτρων για μαθητές και μαθήτριες Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου, με ξεχωριστές ηλικιακές κατηγορίες. Με αυτόν τον τρόπο, η διοργάνωση δίνει τη δυνατότητα σε μικρούς και μεγάλους να συμμετάσχουν σε μια ξεχωριστή αθλητική εμπειρία, γεμάτη ενέργεια, αισιοδοξία και ομαδικό πνεύμα.

Η συμμετοχή στον αγώνα είναι δωρεάν, ενώ οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή αποκλειστικά ηλεκτρονικά μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Δήμου έως και την Πέμπτη 14 Μαΐου 2026 στις 15:00.

Πέρα από το αθλητικό του χαρακτήρα, ο αγώνας «Γεώργιος Αποστολάκης» αποτελεί μια σημαντική κοινωνική δράση που ενώνει την τοπική κοινωνία. Είναι μια διοργάνωση που υπενθυμίζει πως οι πόλεις διατηρούν ζωντανές τις αξίες και την ιστορία τους μέσα από τη συμμετοχή, τη μνήμη και τις κοινές εμπειρίες των ανθρώπων τους. Για ακόμη μία χρονιά, η Νέα Φιλαδέλφεια και η Νέα Χαλκηδόνα δίνουν ραντεβού στους δρόμους της πόλης, στέλνοντας μήνυμα ζωής, προσπάθειας και αλληλεγγύης.

The post Κυριακή 17 Μαΐου 2026 θα πραγματοποιηθεί ο 13ος Λαϊκός Αγώνας Δρόμου «Γεώργιος Αποστολάκης». appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΗΜΕΡΑΣ ΜΟΥΣΕΙΩΝ 2026

Η παρούσα περιοδική έκθεση ενθυμημάτων με θέμα «Η μεταφορά της τέχνης της ταπητουργίας ως γέφυρα μεταξύ της παλιάς και της νέας πατρίδας» αποτελεί μία ακόμα προσπάθεια ανάδειξης και διατήρησης της πολιτισμικής κληρονομιάς και κουλτούρας της Μικράς Ασίας. Τα κειμήλια, τα οποία φυλάσσονται στην αποθήκη του Μουσείου, προέρχονται εξολοκλήρου από δωρεές απογόνων προσφύγων.

The post Εκδηλώσεις για την Διεθνή Ημέρα Μουσείων στο Μουσείο “Φιλιώ Χαϊδεμένου”, Δευτέρα 18 Μαϊου appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

The post «Θάνατοι στη Χούντα: Δολοφονίες, αντιδικτατορική δράση, ύποπτοι θάνατοι κατά την περίοδο 1967-1974». appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Με τον ερχομό του Μαρτίου, η ελληνική λαϊκή παράδοση ζωντανεύει μέσα από ένα από τα παλαιότερα και πιο συμβολικά έθιμα: τη φορεσιά της κόκκινης και άσπρης κλωστής, γνωστής ως «Μάρτης». Από την πρώτη ημέρα του μήνα, οι μητέρες και οι γιαγιάδες δένουν στα χέρια των παιδιών ένα μικρό βραχιολάκι, λέγοντας τη γνωστή ευχή: «Μάρτη, Μάρτη μου καλέ, μη με κάψεις και μη με μαυρίσεις».

Το έθιμο έχει ρίζες που χάνονται στα αρχαία χρόνια. Σύμφωνα με λαογραφικές αναφορές, οι άνθρωποι πίστευαν πως ο ήλιος του Μαρτίου, αν και ανοιξιάτικος, ήταν ύπουλος και μπορούσε να «κάψει» το πρόσωπο, ιδιαίτερα των παιδιών και των νέων κοριτσιών. Η κλωστή λειτουργούσε ως φυλαχτό προστασίας από τις δυνατές ακτίνες του ήλιου αλλά και από το κακό μάτι.

Τα δύο χρώματα έχουν έντονο συμβολισμό στη λαϊκή συνείδηση. Το λευκό συμβολίζει την καθαρότητα, την υγεία και το φως της νέας εποχής, ενώ το κόκκινο τη ζωή, τη χαρά και τη δύναμη της φύσης που αναγεννάται. Ο «Μάρτης» δεν ήταν απλώς ένα στολίδι, αλλά ένα σημάδι μετάβασης από τον χειμώνα στην άνοιξη, μια πράξη ελπίδας για καλή σοδειά και ευημερία.

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας, όταν τελείωνε ο μήνας ή εμφανίζονταν τα πρώτα χελιδόνια, το βραχιολάκι αφαιρούνταν και τοποθετούνταν πάνω σε δέντρα ή θάμνους, ώστε τα πουλιά να το χρησιμοποιήσουν για τις φωλιές τους. Έτσι, ο κύκλος της ζωής συνέχιζε συμβολικά μέσα από τη φύση.

Ο «Μάρτης» παραμένει μέχρι σήμερα ένα ζωντανό λαογραφικό στοιχείο, που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, θυμίζοντας πως ακόμη και μια απλή κλωστή μπορεί να κουβαλά αιώνες πίστης, προστασίας και παράδοσης.

The post Ο «Μάρτης»: Η κόκκινη και άσπρη κλωστή της παράδοσης appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Δεν αντέξαμε τον πειρασμό να σταθούμε μπροστά σε πρόσωπα και στιγμές που μοιάζουν βγαλμένες από ζωντανή αφήγηση.
Σε μια φωτογραφία, μέσα στο πλήθος της πορείας για το Πολυτεχνείο που ξεκίνησε από την πλατεία Κωνσταντινουπόλεως, διακρίνεται ο τότε δήμαρχος Τάσος Αμπατζής. Νέοι άνθρωποι γύρω του, με μάτια γεμάτα αποφασιστικότητα.

Σε άλλες εικόνες, οι μεγάλες στιγμές του Συλλόγου Νέων: η ιστορική εκδήλωση για το ρεμπέτικο, παρέες, γέλια, κιθάρες, πρόσωπα που έγραφαν τη δική τους μικρή ιστορία στις γειτονιές. Και κάπου ανάμεσα στα καρέ, τα παλιά δημαρχεία της πόλης, σημεία αναφοράς μιας εποχής που άλλαζε.

Και ύστερα, μια σκηνή που μοιάζει σχεδόν απίστευτη σήμερα: στην εξέδρα της Πρωτομαγιάς βρίσκονται μαζί τρεις φωνές που έμελλε να σημαδέψουν το ελληνικό τραγούδι — Γιώργος Νταλάρας, Χάρης Αλεξίου και Άννα Βίσση. Μια στιγμή όπου η μουσική, η νεότητα και η ελπίδα συναντιούνται.

Αυτή η έκθεση δεν είναι μόνο ένα αρχείο φωτογραφιών. Είναι μια υπενθύμιση ότι κάποτε μια γενιά πίστεψε βαθιά πως μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Και ίσως, κοιτάζοντας αυτά τα πρόσωπα σήμερα, να θυμηθούμε ότι τα όνειρα δεν ανήκουν στο παρελθόν.

Τα εγκαίνια της έκθεσης πραγματοποιούνται σήμερα, Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου, στις 20:00, στο ΠΠΙΕΔ.
Ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να ξανασυναντηθούμε με εκείνη τη νεολαία που τόλμησε να ονειρευτεί. Και να θυμηθούμε πως, κάθε τόσο, ο κόσμος αλλάζει ακριβώς έτσι. Από ανθρώπους που πιστεύουν ότι μπορεί.

The post Πενήντα χρόνια μετά, κάποιες φωτογραφίες δεν είναι απλώς εικόνες, είναι μνήμη που αναπνέει. Έκθεση φωτογραφίας εγκαίνια σήμερα 25/2/26 20:00 ΠΠΙΕΔ appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Λαβαμε από την

Αγαπητοί Σύντροφοι, 

Με βαθιά συγκίνηση και αίσθημα ευθύνης καταθέτω αυτή την επιστολή, τιμώντας τη μνήμη του συγγενή μου, Κλαμπατσέα Κωνσταντίνο, φοιτητή της Νομικής, στελέχους του ΚΚΕ και Ακροναυπλιώτη, καταγόμενου από την ηρωική ανταρτομάνα Σαϊδόνα Δυτικής Μάνης, ενός από τους 200 κομμουνιστές αγωνιστές που εκτελέστηκαν την 1η Μαΐου 1944 στο Σκοπευτήριο Καισαριανής.

Ο συγγενής μου δεν οδηγήθηκε εκεί τυχαία. Επέλεξε συνειδητά τον δρόμο του αγώνα, πιστός στην πολιτική του Κόμματος και στην πάλη ενάντια στον φασισμό. Στάθηκε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα με το κεφάλι ψηλά, αφήνοντάς μας μια βαριά αλλά τιμημένη παρακαταθήκη αξιοπρέπειας και συνέπειας.

Η πρόσφατη αποκάλυψη των φωτογραφιών από τις στιγμές της θυσίας των 200 αποτελεί ένα συγκλονιστικό ιστορικό ντοκουμέντο. Εγώ και η οικογένειά μου, μαζί με το δέος και τη συγκίνηση που νιώθουμε, εκφράζουμε την επιθυμία αυτά τα ντοκουμέντα να αποδοθούν εκεί όπου πραγματικά ανήκουν: Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στο Δήμο Χαϊδαρίου και το ΚΚΕ που ήταν και μέλη του, ώστε να αναδειχθούν, να αξιοποιηθούν και να είναι προσιτά στον κόσμο και ιδιαίτερα στη νεολαία, ως αναπόσπαστο μέρος της συλλογικής μας μνήμης.

Ταυτόχρονα, θεωρούμε επιβεβλημένη την άμεση αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν στο μνημείο από φασιστοδειδή, πολιτικούς απογόνους των ταγματασφαλιτών, οι οποίοι επιχείρησαν να βεβηλώσουν τον ιερό αυτό χώρο. Η μνήμη των εκτελεσμένων δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνεται στόχος τέτοιων ενεργειών. Η ιστορία δεν σβήνεται αντίθετα, διατηρείται και δυναμώνει μέσα από τη φροντίδα και την ανάδειξή της.

Στηρίζοντας την προσφορά που έγινε από την Κομματική Οργάνωση Αττικής (ΚΟΑ) για την αποκατάσταση του μνημείου, η οικογένειά μου καταθέτει το ποσό των 200€ ως συμβολική συνεισφορά σε αυτή την προσπάθεια, ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του συγγενή μας Κλαμπατσέα Κωνσταντίνου και των συντρόφων του.

Παίρνουμε δύναμη και εμπνεόμαστε ακόμη περισσότερο από τους 200 αλύγιστους συντρόφους μας. Η αταλάντευτη στάση και η θυσία τους μας κληροδοτούν περηφάνια, αλλά ταυτόχρονα ευθύνη και χρέος να συνεχίσουμε, να γίνουμε αντάξιοί τους, πιο ικανοί και πιο δυνατοί στις μάχες του σήμερα, με όπλο το Πρόγραμμά μας, ώστε να δικαιώσουμε τις θυσίες τους.

Εύχομαι το Σκοπευτήριο να παραμένει για πάντα σύμβολο αγώνα και θυσίας, ζωντανό σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές.

Συντροφικά,

Γιάννης Τερζής

Κομματική Οργάνωση Πειραιά

*Ο Γιάννης Τερζής κατοικεί στη Νέα Χαλκηδόνα, ήταν υποψήφιος με τη Λαϊκή Συσπείρωση στις Δημοτικές Εκλογές του 2019, είναι Αντιπρόεδρος της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας και Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του Γενικού Λυκείου Νέας Χαλκηδόνας

The post Γιάννης Τερζής: Για τον Κωνσταντίνο Κλαμπατσέα που εκτελέσθηκε με τους 200 κομμουνιστές στην Καισαριανή. appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

The post Γιάννης Τζέλης: Η εικόνα τους κρίνει σήμερα εμάς… appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Πενήντα χρόνια μετά, ξεδιπλώνεται μπροστά μας μια σπάνια και προσωπική συλλογή φωτογραφιών που μας ταξιδεύει στην καρδιά της νεολαίας της Νέας Φιλαδέλφειας και της Νέας Χαλκηδόνας τη δεκαετία του ’70. Ο φωτογράφος, μέλος αυτής της γενιάς, ακολουθούσε τους νέους στα στέκια τους, στους συλλόγους, στις εκδρομές, στις πορείες για το Πολυτεχνείο, αλλά και στις πολιτικές νεολαίες. Κάθε εικόνα αιχμαλωτίζει το πάθος, τη δημιουργικότητα και την αφοσίωση μιας γενιάς που τόλμησε να ονειρευτεί και να διεκδικήσει τη ζωή που πίστευε ότι αξίζει.

Σήμερα, αυτή η συλλογή λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα, υπενθυμίζοντάς μας τη δύναμη των ιδεών, της συλλογικής προσπάθειας και της ελπίδας. Καλούμε όλους να περπατήσουν ξανά στα ίδια μονοπάτια, να ανακαλύψουν τη ζωντάνια και την τόλμη μιας γενιάς που πίστευε ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει και να εμπνευστούν να ονειρευτούν ξανά, χωρίς φόβο και περιορισμούς.

The post Δημήτρης Μιμίδης: Στιγμές μιας Νεολαίας που Ονειρεύτηκε – Φωτογραφίες περιόδου (1974-1976) appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Στο πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης που έχει αναπτυχθεί γύρω από εκδήλωση του 2014 στη Νέα Φιλαδέλφεια με ομηλίτρια την Ελένη Αρβελέρ και τις αντιδράσεις που εκφράστηκαν εκ των υστέρων από τον σύλλογο Ποντίων ΝΦ “Δημήτριος Υψηλάντης” , ο Πρόεδρος του Σύνδεσμος Μικρασιατών Νέας Φιλαδέλφειας Χρήστος Τριανταφύλλου κατέθεσε τη δική του τοποθέτηση για το γεγονός. Στο κείμενό του επιχειρεί να αποσαφηνίσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο δόθηκαν οι απαντήσεις της ομιλήτριας, καθώς και τη θέση του Συνδέσμου ως διοργανωτή της εκδήλωσης. Για λόγους πληρότητας, διαφάνειας και ισότιμης ενημέρωσης, παρατίθεται στη συνέχεια αυτούσια η άποψη του Προέδρου.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ

Με αφορμή τη συζήτηση που έχει προκύψει, αισθάνομαι την ανάγκη να τοποθετηθώ με ψυχραιμία και σεβασμό, με μοναδικό στόχο την αποκατάσταση της αλήθειας.

The post Τοποθέτηση του Προέδρου του Συνδέσμου Μικρασιατών για εκδήλωση του 2014 στη Νέα Φιλαδέλφεια με ομιλήτρια την Ελένη Αρβελέρ appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Το σύνολο της συλλογής φωτογραφιών Τ. de Craene/H. Heuer κηρύχθηκε μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού -μετά τη γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβούλιου Νεωτέρων Μνημείων- λόγω της ιδιαίτερης ιστορικής αξίας της, ως τεκμήριο διαμόρφωσης αντιλήψεων και στάσεων με εργαλείο την εικόνα, από την πλευρά των προπαγανδιστικών μηχανισμών των στρατευμάτων Κατοχής, στην Ελλάδα.

Η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Οι 12 φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας και απεικονίζουν Έλληνες πατριώτες, πριν  από την εκτέλεσή τους στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944, αποτελούν εξόχως σημαντικά τεκμήρια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Οι φωτογραφίες της συλλογής δίνουν «πρόσωπο» στις ιστορικές μαρτυρίες για το ήθος και τον πατριωτισμό τους, λίγες στιγμές πριν από την εκτέλεσή τους και για αυτό είναι ανεκτίμητες. Αλλά και οι υπόλοιπες φωτογραφίες είναι πολύ σημαντικές, καθώς επιτρέπουν να πλαισιώσουμε το δράμα της κατεχόμενης Ελλάδας και με το βλέμμα του κατακτητή. Ο μηχανισμός προπαγάνδας που έστησε ο Γιόζεφ Γκέμπελς αξιοποίησε την αιχμή της τεχνολογίας ενημέρωσης της εποχής του -τον κινηματογράφο και την φωτογραφία- για να δημιουργήσει σκηνοθετημένα τεκμήρια “επιτυχίας” και διάδοσης της, ως εργαλείο επιρροής. Από την στιγμή, που το Υπουργείο Πολιτισμού ενημερώθηκε, δώσαμε τις σχετικές οδηγίες για τη δυνητική απόκτηση των συγκεκριμένων φωτογραφιών. Η αρμόδια Διεύθυνση Νεώτερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς επικοινώνησε άμεσα με τον συλλέκτη και εμπειρογνώμονες μεταβαίνουν την Παρασκευή στην έδρα του, στο Έβεργκεμ του Βελγίου, ώστε να διαπιστώσουν εκ του σύνεγγυς τη συλλογή και να συνομιλήσουν μαζί του. Με την σημερινή κήρυξη της συλλογής ως μνημείο, το Υπουργείο Πολιτισμού αποκτά το έρεισμα για να την διεκδικήσει και να την αποκτήσει εκ μέρους του ελληνικού κράτους».

Όπως αναφέρει ανακοίνωση του ΥΠΠΟ, οι φωτογραφίες εμφανίστηκαν στον διαδικτυακό τόπο δημοπρασιών e-bay.de, το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου. Φερόμενος ιδιοκτήτης είναι ο συλλέκτης Tim de Craene, που ειδικεύεται στα αναμνηστικά και εν γένει τεκμήρια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέσω της εταιρίας του, Crain’s Militaria, τις προσέφερε για πώληση. Η εμφάνισή τους σε ελληνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και αργότερα και σε μέσα ενημέρωσης, δημιούργησε έντονο ενδιαφέρον, από πολλές πλευρές. Ο συλλέκτης, το πρωί της Δευτέρας 16.2, απέσυρε τις δώδεκα φωτογραφίες από τον διαδικτυακό τόπο δημοπρασιών. Ωστόσο, παραμένει προς πώληση το σύνολο της συλλογής που είχε δημιουργήσει ο τότε Υπολοχαγός της Βέρμαχτ, Χέρμαν Χόιερ (Hermann Heuer). Ο Χόιερ, το 1943-1944 υπηρετούσε στο στρατόπεδο της Μαλακάσας, αλλά είχε λάβει εντολή να παρακολουθήσει ή και να συνδράμει -δεν είναι ξεκάθαρο- στην εκτέλεση των 200 Ελλήνων κρατουμένων που μεταφέρθηκαν από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1944. Η συλλογή των φωτογραφιών του, από περιοχές της κατεχόμενης Ευρώπης (Βέλγιο, Γαλλία, αλλά και Ελλάδα) όπου υπηρέτησε, βρέθηκε στα χέρια του συλλέκτη Tim de Craene.

ΠΗΓΗ: amna.gr

The post ΥΠΠΟ: Κηρύχθηκε μνημείο το σύνολο της συλλογής φωτογραφιών των 200 της Καισαριανής appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Ο θάνατος της διακεκριμένης ιστορικού και βυζαντινολόγου Ελένης Γλυκατζή-Αρβελέρ, σε ηλικία 99 ετών, σηματοδοτεί το τέλος μιας μακρόχρονης και διεθνώς αναγνωρισμένης πορείας στα γράμματα και την ιστορική επιστήμη. Η Αρβελέρ, γεννημένη στην Αθήνα το 1926, με σπουδές στην Ιστορία και την Αρχαιολογία και πολυετή ακαδημαϊκή διαδρομή στη Γαλλία, υπήρξε μία από τις πλέον προβεβλημένες μορφές της βυζαντινής ιστοριογραφίας, πρώτη γυναίκα πρύτανης της Σορβόννης, με σημαντικό συγγραφικό έργο και έντονη δημόσια παρουσία έως τα τελευταία χρόνια της ζωής της.

Με αφορμή τη δημόσια αυτή απώλεια, κρίνεται σκόπιμο, για λόγους ιστορικής ενημέρωσης και πληρότητας του δημόσιου διαλόγου, να υπενθυμιστεί ένα γεγονός που έλαβε χώρα δώδεκα χρόνια νωρίτερα στη Ν. Φιλαδέλφεια. Το 2014 στο ΠΠΙΕΔ πραγματοποιήθηκε εκδήλωση μνήμης για τη συμπλήρωση 92 ετών από την Καταστροφή της Μικράς Ασίας, με διοργανωτή τον Σύνδεσμος Μικρασιατών της περιοχής και κεντρική ομιλήτρια την Ελένη Αρβελέρ.

Κατά την εκδήλωση αυτή, και ιδίως κατά τον δημόσιο διάλογο που ακολούθησε την ομιλία, διατυπώθηκαν απόψεις που αφορούσαν τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και τη διεθνή της αναγνώριση. Η απουσία πλήρους δημοσιοποίησης των σχετικών διαλόγων καθιστά εύλογη την ανάγκη καταγραφής και αποτίμησης των αντιδράσεων που εκφράστηκαν εκ των υστέρων από συλλογικούς φορείς. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η παρακάτω ανακοίνωση του Συλλόγου Ποντίων, την οποία δημοσιεύουμε όπως δημοσιοποιήθηκε στο διαδίκτυο τότε και αποτυπώνει τεκμηριωμένα τη θέση του επί των συγκεκριμένων τοποθετήσεων.

Παρακολουθήσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον την ομιλία της κας Αρβελέρ στην εκδήλωση του Συνδέσμου Μικρασιατών στο ΠΠΙΕΔ για τα 92 χρόνια από την καταστροφή της Μ. Ασίας.
Η κα Αρβελέρ μίλησε εκτενώς για την ιστορία των Ελλήνων από τον τρωικό πόλεμο έως τους βυζαντινούς χρόνους και την άλωση της Πόλης και λιγότερο για τα γεγονότα και τα αίτια της Μικρασιατικής καταστροφής. Όταν δε έφτασε και στο θέμα των Ποντίων ανέφερε ότι «350.000 Πόντιοι καταστράφηκαν» και όχι σφαγιάσθηκαν ή εξοντώθηκαν. Και μάλλον το απέφυγε αν κρίνουμε από την παρακάτω δήλωση της για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Συγκεκριμένα όταν δέχτηκε την ερώτηση από κάποιον ακροατή «Γιατί η Γαλλία αναγνώρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων και δεν αναγνωρίζει των Ποντίων απάντησε. « η Γαλλία και όλη η Ευρώπη δεν αναγνωρίζουν τη γενοκτονία και ούτε πρόκειται ποτέ να το κάνουν. Διότι οι Πόντιοι αντιστάθηκαν. Δεν ήταν γενοκτονία. Και γι αυτό αναγνώρισαν μόνο των Αρμενίων. ΄Αλλωστε οι ίδιοι οι Τούρκοι είπαν «επιτέλους τους ξεριζώσαμε» δεν είπαν «επιτέλους τους σκοτώσαμε».

Οι δηλώσεις αυτές της κας Αρβελέρ όπου φαίνεται να υιοθετεί το αστείο επιχείρημα περί της αντίστασης των Ποντίων μας θλίβουν και τις θεωρούμε προσβλητικές και επικίνδυνες. Γνωρίζει βέβαια ως ιστορικός ότι οι 353.000 δεν καταστράφηκαν απλώς, αλλά σφαγιάσθηκαν, απαγχονίσθηκαν, πέθαναν από τις κακουχίες στις εξορίες, ενώ βιάσθηκαν και θανατώθηκαν γυναίκες «για να μη γεννήσουν άλλους «άπιστους». Αν δεν είναι αυτό γενοκτονία ας μας πει η κα Αρβελέρ τι είναι. Ναι υπήρξε αντίσταση από τους Πόντιους αλλά και από τους Αρμένιους στην προσπάθεια να γλυτώσουν από την τουρκική θηριωδία. Δηλαδή δεν έπρεπε να υπάρξουν επιζώντες για να γίνει αποδεκτός ο ορισμός γενοκτονία ?

Σεβόμαστε τη μακρόχρονη δράση της κας βυζαντινολόγου – ακαδημαικού στα ξένα πανεπιστήμια (ευτυχώς -λέμε τώρα- όχι στα ελληνικά), τα τόσα αξιώματα που έχει λάβει και την ηλικία της, αλλά σεβόμαστε και τους άλλους ιστορικούς καθώς και τις αφηγήσεις των επιζώντων προγόνων μας. Και προφανώς γνωρίζει η κα Αρβελέρ ότι η Γαλλία συγκαταλέγεται στις χώρες που έχουν μερίδιο ευθύνης για το ολοκαύτωμα της Μ. Ασίας και του Πόντου . Αλλά δεν το είπε.

Η Βουλή των Ελλήνων με προεδρικό διάταγμα καθιέρωσε τη 19η Μαίου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Και εμείς αγνοώντας τις όποιες απόψεις τύπου Ρεπούση ή δυστυχώς και Αρβελέρ, συνεχίζουμε τον αγώνα μας και δεν ζητιανεύουμε αλλά απαιτούμε τη διεθνή αναγνώριση μόνο και μόνο για να δικαιωθούν οι ψυχές των προγόνων μας.

Το Δ.Σ. Συλλόγου Ποντίων Νέας Φιλαδέλφειας “Δημήτριος Υψηλάντης”.

The post Όταν ο δημόσιος λόγος για την Ιστορία προκαλεί ερωτήματα και αντιδράσεις! appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Ένα από τα πιο εμβληματικά και φορτισμένα γεγονότα της Ελληνικής Αντίστασης επανέρχεται στο προσκήνιο, προκαλώντας έντονη συγκίνηση και πολιτικές παρεμβάσεις. Η αποκάλυψη φωτογραφιών που φέρονται να αποτυπώνουν στιγμές πριν από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών αγωνιστών, την Πρωτομαγιά του 1944, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανή, φέρνει στο φως ένα πιθανό νέο οπτικό τεκμήριο ενός εγκλήματος που σημάδεψε ανεξίτηλα τη συλλογική μνήμη.

Οι φωτογραφίες εμφανίστηκαν σε διαδικτυακή πλατφόρμα πώλησης, με τον πωλητή να υποστηρίζει ότι προέρχονται από ιδιωτική συλλογή Γερμανού υπαξιωματικού της Βέρμαχτ. Η αυθεντικότητά τους δεν έχει ακόμη επίσημα πιστοποιηθεί. Ωστόσο, το ίδιο το ενδεχόμενο ύπαρξής τους αρκεί για να ανοίξει ξανά μια βαθιά πολιτική και ηθική συζήτηση: πώς διαχειριζόμαστε τα τεκμήρια των εγκλημάτων του ναζισμού.

Ένα ιστορικό γεγονός-ορόσημο της Αντίστασης

Η εκτέλεση των 200 κομμουνιστών δεν ήταν ένα τυχαίο περιστατικό. Αποτέλεσε οργανωμένο έγκλημα των κατοχικών δυνάμεων, ως αντίποινα για τη δράση της Αντίστασης. Οι περισσότεροι από τους εκτελεσθέντες ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, πολλοί μεταφερμένοι από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου.

Η Πρωτομαγιά του 1944 χαράχτηκε στην Ιστορία ως ημέρα θυσίας και αγώνα. Το Σκοπευτήριο της Καισαριανής καθιερώθηκε ως τόπος-σύμβολο της αντιφασιστικής πάλης, της αξιοπρέπειας και της συλλογικής αντίστασης απέναντι στη ναζιστική θηριωδία.

Φάμελλος: «Ιστορική κληρονομιά όλου του ελληνικού λαού»

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Σωκράτης Φάμελλος, σε δήλωσή του χαρακτήρισε τις φωτογραφίες «ιστορική κληρονομιά όλου του ελληνικού λαού» και υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως αντικείμενο αγοραπωλησίας.

Τόνισε ότι η ελληνική Πολιτεία οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε, εφόσον επιβεβαιωθεί η γνησιότητά τους, να διασωθούν και να ενταχθούν στη δημόσια ιστορική μνήμη, ως ζωντανή μαρτυρία της θυσίας των αγωνιστών και της ναζιστικής βαρβαρότητας.

ΚΚΕ: «Να αποδοθούν εκεί που ανήκουν»

Ανακοίνωση εξέδωσε και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, κάνοντας λόγο για ιστορικά τεκμήρια ανεκτίμητης αξίας. Το ΚΚΕ επισημαίνει ότι τέτοιου είδους ντοκουμέντα δεν μπορεί να βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές ή σε εμπορικές πλατφόρμες, αλλά πρέπει να αποκτηθούν με ευθύνη του κράτους.

Στην ανακοίνωση τονίζεται ότι οι φωτογραφίες, εφόσον είναι αυθεντικές, αποτυπώνουν το ηθικό μεγαλείο των κομμουνιστών που στάθηκαν όρθιοι μέχρι το τέλος και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της Ιστορίας του λαϊκού κινήματος και της Αντίστασης.

Η μνήμη και η τέχνη

Η συλλογική αποδοχή και ιστορική σημασία της εκτέλεσης των 200 έχει αποτυπωθεί και στον πολιτισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ταινία Το Τελευταίο Σημείωμα, σε σκηνοθεσία Παντελής Βούλγαρης, η οποία με σεβασμό και ανθρώπινη ματιά μετέφερε στη μεγάλη οθόνη τις τελευταίες ώρες των μελλοθάνατων.

Η θερμή ανταπόκριση του κοινού ανέδειξε ότι η θυσία των 200 δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν, αλλά εξακολουθεί να λειτουργεί ως ζωντανό σημείο αναφοράς για τη δημοκρατία και τον αντιφασιστικό αγώνα.

Η Ιστορία δεν πωλείται

Η αποκάλυψη των φωτογραφιών υπενθυμίζει ότι η μνήμη δεν είναι ουδέτερη. Δεν είναι εμπόρευμα. Είναι ευθύνη.
Και η εκτέλεση των 200 της Καισαριανής παραμένει, μέχρι σήμερα, ένα από τα πιο φωτεινά και συγκλονιστικά παραδείγματα θυσίας απέναντι στον φασισμό.

The post Για πρώτη φορά βλέπουμε τα πρόσωπα των 200 της Καισαριανής – Συγκίνηση και οι πρώτες πολιτικές αντιδράσεις appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Η τριετία 1919–1922 που σημάδεψε την Ελλάδα – Μια εκδήλωση μνήμης και ιστορικής ευθύνης

Τα Σεμινάρια Ιστορίας της τριετίας 1919 – 1922 συνεχίζονται την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026, στις 19.00, στον χώρο εκδηλώσεων του Παγκόσμιου Πολιτιστικού Ιδρύματος Ελληνισμού της Διασποράς (Π.Π.Ι.Ε.Δ.), στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας.

Πρόκειται για μια εκδήλωση ιδιαίτερης ιστορικής και κοινωνικής σημασίας, που αγγίζει βαθιά τους συμπολίτες μας προσφυγικής καταγωγής, αλλά και κάθε πολίτη που αντιλαμβάνεται τη σημασία της ιστορικής μνήμης και της συλλογικής αυτογνωσίας.

Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Λουκάς Χριστοδούλου, συγγραφέας και ερευνητής, ένας πραγματικά ακούραστος εργάτης για τη διάσωση και τη διάδοση της ιστορίας του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Το έργο του έχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών, κυρίως για τη μακρόχρονη και συστηματική ενασχόλησή του με την τραγική τριετία 1919–1922, που συγκλόνισε την Ελλάδα, καθώς και για το μνημειώδες τρίτομο έργο του «Οι προσφυγικοί οικισμοί της Ε.Α.Π. στη Μακεδονία (1928)».

Η θεματική της ομιλίας αποτυπώνεται εύγλωττα και στο υλικό της εκδήλωσης:
από τη μία πλευρά, η απόβαση του Ελληνικού Στρατού στη Σμύρνη τον Μάιο του 1919, σύμβολο εθνικών προσδοκιών και ιστορικών εξελίξεων, και από την άλλη, η Σμύρνη στις φλόγες τον Σεπτέμβριο του 1922, εικόνα που συμπυκνώνει την καταστροφή, τον ξεριζωμό και την ανθρώπινη τραγωδία. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο στιγμές ξεδιπλώνεται μια τριετία που άλλαξε ριζικά την πορεία της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Η μακρόχρονη παρουσία του κ. Χριστοδούλου στον χώρο της έρευνας και της ανάδειξης του Μικρασιατικού Πολιτισμού – τόσο μέσα από τη συγγραφική του δραστηριότητα όσο και από τη συμμετοχή του σε φορείς και πρωτοβουλίες μνήμης – εγγυάται μια τεκμηριωμένη και ουσιαστική προσέγγιση ενός θέματος που παραμένει επίκαιρο ακόμη και έναν αιώνα μετά.

Σε μια πόλη με βαθιές προσφυγικές ρίζες, η Ιστορία δεν αποτελεί απλώς αντικείμενο μελέτης, αλλά ζωντανό κομμάτι της ταυτότητας των κατοίκων της. Τέτοιες εκδηλώσεις λειτουργούν ως γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, κρατώντας άσβεστη τη μνήμη και ενισχύοντας τη συλλογική μας συνείδηση.

The post Η τριετία 1919–1922 που σημάδεψε την Ελλάδα – Μια εκδήλωση μνήμης και ιστορικής ευθύνης – Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου ΠΠΙΕΔ 19:00. appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Υπάρχουν συνεντεύξεις που διαβάζονται. Και υπάρχουν κι εκείνες που νιώθονται.
Η κουβέντα μας με τον Χρήστο Τριανταφύλλου, σε ένα καφέ της Νέας Φιλαδέλφειας, ήταν μια επιστροφή στις ρίζες, στις φωνές των παππούδων και των γιαγιάδων μας, στις μυρωδιές της κουζίνας και στις μνήμες που δεν έγιναν ποτέ απλή ιστορία.

Με λόγια ήρεμα, αλλά γεμάτα βάθος, μιλά για τη γιαγιά Άννα, τον παππού Χρήστο, τη «δεύτερη» νονά του Παρασκευή, ανθρώπους που του έμαθαν τι σημαίνει αξιοπρέπεια, μνήμη και συνέχεια. Μιλά για τον Σύνδεσμο Μικρασιατών όχι ως ρόλο, αλλά ως κομμάτι ζωής. Για τις δυσκολίες, τις πικρίες, αλλά και τις στιγμές που δικαιώνουν κάθε προσπάθεια – όταν τα μάτια των παιδιών φωτίζονται από απορίες και ενδιαφέρον.

Χρήστο, πώς ξεκίνησαν όλα για σένα με τον Σύνδεσμο; Το είχες φανταστεί ποτέ ότι θα γινόταν τόσο μεγάλο κομμάτι της ζωής σου;

Μεγάλο ρόλο στο να ξεκινήσω να ασχολούμαι με τον Σύνδεσμο και γενικά με τον μικρασιατικό πολιτισμό, έπαιξε η γιαγιά μου, η Άννα, και η μητέρα μου.

Η μητέρα μου μπορεί να μην έχει μικρασιατική καταγωγή, όμως μεγάλωσε σε οικογένεια με μικρασιατικές καταβολές. Ζούσε δίπλα σε Μικρασιάτες και από μικρό παιδί μου πέρασε αυτή την κουλτούρα. Με έμαθε να σέβομαι την ιστορία τους, αλλά και πρακτικά με έβαλε μέσα στην κουζίνα και μου έμαθε να φτιάχνω όλα τα μικρασιάτικα γλυκά και φαγητά.

Όμως η γιαγιά μου ήταν εκείνη που μου «άναψε» μέσα μου τη φλόγα. Πάντα μου έλεγε: «Μην αφήσεις να χαθεί η ιστορία του μικρασιατικού πολιτισμού.»

Μου έλεγε κάτι που το κουβαλάω σαν ευθύνη: «Είσαι από αυτούς που μπορούν να μεταλαμπαδεύσουν την ιστορία του».

Μου έλεγε ιστορίες της καθημερινότητας στη Μικρά Ασία, μου μιλούσε για τα ήθη και τα έθιμα των Ελλήνων εκεί, για τη ζωή τους, τις χαρές τους, τις δυσκολίες τους. Αυτά κρατάω μέχρι και σήμερα σαν παρακαταθήκη.

Στον Σύνδεσμο μπήκα αρχικά σαν απλό μέλος. Στην πορεία, όμως, ήρθε η στιγμή που ο κόσμος με τίμησε και εξελέγην πρόεδρος. Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά ότι με το που ανέλαβα, ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανα ήταν να αναβαθμίσω το πολιτιστικό περιοδικό του Συνδέσμου. Το έκανα ένα κανονικό, επαγγελματικό περιοδικό, που μέσα του φιλοξενούσε μαρτυρίες Μικρασιατών από όλη την Ελλάδα, ήθη και έθιμα, αλλά και άρθρα για τη ζωή των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Παράλληλα, έφτιαξα με δικά μου χρήματα παραδοσιακές ενδυμασίες, γιατί πίστευα και πιστεύω ότι η παράδοση πρέπει να φαίνεται, να ζει μπροστά στα μάτια των ανθρώπων, όχι να μένει μόνο σε φωτογραφίες.

Διοργάνωσα επίσης πολλές σημαντικές ομιλίες και εκδηλώσεις στην πόλη για τη Μικρά Ασία, είναι πραγματικά πολλές για να τις αναφέρω όλες. Θυμάμαι όμως με ιδιαίτερη συγκίνηση ότι δύο φορές ήρθε καλεσμένη του Συνδέσμου Μικρασιατών στην πόλη μας η κ. Ελένη Γλύκαντζη Αρβελέρ για να μιλήσει για την Μικρά Ασία, κάτι που για εμάς ήταν πολύ μεγάλη τιμή.

Θα σας πω όμως και μία αλήθεια. Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με τον πολιτισμό της Μικράς Ασίας, ένιωσα μια πικρία. Όσο κι αν προσπαθείς για κάτι καλό, υπάρχουν κάποιοι που μπορεί να σου κάνουν «πόλεμο», επειδή ανέδειξες λίγο περισσότερο τον Σύνδεσμο και τον τρόπο λειτουργίας του. Αυτά όμως πέρασαν. Κοιτάω μπροστά. Συνεχίζω και προσπαθώ να μείνει η φλόγα του πολιτισμού της Μικράς Ασίας αναμμένη.

Μετά από τόσα χρόνια, ναι, μπορώ να πω ότι ο Σύνδεσμος έγινε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Να σας πω την αλήθεια, δεν το φανταζόμουν. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι θα πάρει τέτοια έκταση. Το μόνο που είχα και έχω στο μυαλό μου είναι τα λόγια της γιαγιάς μου:

Να συνεχίσω τη μεταλαμπάδευση της ιστορίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Στο σπίτι, όταν μεγάλωνες, υπήρχε κάποια ιστορία ή κάποιο πρόσωπο από τη Μικρά Ασία που ακουγόταν συχνά και σε σημάδεψε;

Όταν μεγαλώνεις σε μια οικογένεια όπου υπήρχε παππούς από την Καισάρεια και γιαγιά από τη Σμύρνη, δεν γίνεται να υπάρχει μόνο μία ιστορία που να σε σημαδέψει. Είναι πολλές. Είναι πρόσωπα, στιγμές, κουβέντες που τις κουβαλάς μέσα σου χωρίς να το καταλαβαίνεις.

Για μένα, τα πρόσωπα που με σημάδεψαν ήταν τρία.

Τα πρώτα δύο ήταν, η γιαγιά μου Άννα Τριανταφύλλου και ο παππούς μου Χρήστος Τριανταφύλλου. Μέχρι σχεδόν τα εφηβικά μου χρόνια, ήταν οι άνθρωποι που άκουγα περισσότερο. Δεν μου μιλούσαν πάντα με ιστορίες (υπήρχαν όμως και αυτές), αλλά μιλούσαν μέσα από την καθημερινότητα τους, τον τρόπο που ζούσαν. Ένιωθες τι είχαν περάσει, τι είχαν χάσει και πόση δύναμη χρειάστηκε για να ξανασταθούν στα πόδια τους. Και όλο αυτό, χωρίς να το κάνουν δραματικό. Με μια ήρεμη αξιοπρέπεια και νοσταλγία.

Μετά, ήρθε και το τρίτο πρόσωπο: η Παρασκευή Τσαπόγα, η δεύτερη νονά μου (όχι η πραγματική, αλλά έτσι την έλεγα εγώ. Η κανονική νονά μου με το που με βάφτισε, λίγο μετά εξαφανίστηκε) ήταν αυτή που μου έδωσε κάτι ουσιαστικό, μια συνέχεια, μια παρουσία, και πολλές ιστορίες. Όχι μόνο για τη Μικρά Ασία, αλλά και για τη ζωή γενικότερα.

Αν το σκεφτώ σήμερα, αυτό που μου άφησαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν μόνο οι αφηγήσεις. Ήταν η αίσθηση ότι η Μικρά Ασία δεν ήταν κάτι «μακρινό», κάτι σαν μάθημα ιστορίας. Ήταν κάτι ζωντανό μέσα στο σπίτι. Στον τρόπο που μιλούσαν, στον τρόπο που θυμόντουσαν, αλλά και στον τρόπο που προχωρούσαν μπροστά. Και αυτό είναι που με σημάδεψε περισσότερο απ’ όλα.

Μετά από τόσα χρόνια και αυτή την πολυετή προσπάθεια, υπάρχει μια στιγμή που, όταν τη σκέφτεσαι, λες “ναι, γι’ αυτό το κάνουμε όλο αυτό”;

Ναι, υπάρχει αυτή η στιγμή.

Κάθε φορά που μπαίνω σε μια τάξη γυμνασίου, λυκείου και προβάλλω κάποιο ντοκιμαντέρ αφιλοκερδώς και δωρεάν για τους μαθητές, που αφορά τον πολιτισμό της Μικράς Ασίας. Βλέπω στα μάτια των παιδιών κάτι που με συγκινεί. Το ενδιαφέρον; Οι απορίες; Η ανάγκη να καταλάβουν; Δεν ξέρω πιο να ξεχωρίσω.

Με συγκινεί που όταν τελειώνει η προβολή, σηκώνουν το χέρι τους και ρωτούν:  «μα γιατί έγινε αυτό;», «πώς ζούσαν τότε;», «τι πέρασαν οι άνθρωποι;», «έχω και εγώ καταγωγή από τη Μικρά Ασία; Η προγιαγιά μου ήταν από τη Σμύρνη.» Εκεί λέω μέσα μου: Ναι, γι’ αυτό το κάνουμε όλο αυτό.

Η μεταλαμπάδευση του μικρασιατικού πολιτισμού δεν είναι απλά μια αφήγηση του παρελθόντος. Είναι μνήμη, ταυτότητα, ρίζες. Είναι τα ήθη, τα έθιμα, οι ιστορίες και οι μαρτυρίες των γιαγιάδων και των παππούδων μας που δεν πρέπει να χαθούν.

Νιώθω πως αυτός είναι ο σκοπός. Να μείνει ζωντανή η ιστορία των προγόνων μας, να μην γίνει μια παράγραφος σε ένα βιβλίο, αλλά κάτι που θα περάσει στους νέους ανθρώπους, ώστε να θυμούνται, να σέβονται και να συνεχίζουν. Όσο υπάρχουν παιδιά που μαθαίνουν και ρωτούν, ξέρω πως αξίζει κάθε προσπάθεια.

Η κουζίνα φαίνεται πως είναι ένας από τους πιο ζωντανούς τρόπους να κρατιέται η μνήμη — και να πούμε την αλήθεια, εμείς έχουμε δοκιμάσει τον Καππαδοκικό χαλβά σου! Πόσο σημαντικό είναι για σένα το φαγητό ως γέφυρα με το παρελθόν;

Είμαι πραγματικά πολύ χαρούμενος που δοκιμάσατε εσείς, αλλά και αρκετοί δημότες μας, τον Καππαδοκικό χαλβά μου. Είναι μεγάλη μου τιμή, γιατί βλέπω ότι αυτό που φτιάχνω με αγάπη, πιάνει τόπο και μένει στη μνήμη των ανθρώπων. Η αλήθεια είναι πως σχεδόν σε κάθε εκδήλωση που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Μικρασιατών, η πρώτη ερώτηση που μου κάνουν είναι: «Θα μας φτιάξεις και τον ωραίο χαλβά σου;»

Με την πρώτη ευκαιρία μάλλον θα πρέπει να  δημοσιεύσουμε την συνταγή!

Και να σας πω κάτι; Ναι, μου αρέσει πολύ αυτό. Μου αρέσει που όλο αυτό το έχετε συνδυάσει με τον Σύνδεσμο Μικρασιατών και προσωπικά με εμένα. Είναι σαν να έχει γίνει ένα μικρό «σήμα κατατεθέν» μας και νιώθω πως, με έναν απλό τρόπο, κρατάμε κάτι ζωντανό.

Για μένα το φαγητό είναι κάτι παραπάνω από μια ωραία γεύση. Είναι μια γέφυρα με το παρελθόν. Γιατί μέσα σε μια συνταγή υπάρχει ιστορία. Υπάρχει οικογένεια. Υπάρχουν αναμνήσεις. Υπάρχει ο τρόπος που μεγάλωσαν οι άνθρωποι, που μοιράζονταν το φαγητό τους, που κρατούσαν την αξιοπρέπειά τους μέσα στις δυσκολίες. Μια μυρωδιά, ένα μπαχαρικό, ένας συνδυασμός υλικών, μπορούν να σε ταξιδέψουν πίσω σε εποχές που δεν έζησες, αλλά τις κουβαλάς μέσα σου.

Όπως γνωρίζετε, δεν είναι κάτι που το βλέπω επιφανειακά. Έχω κάνει έρευνα και έχω εκδώσει βιβλίο με τίτλο «ΤΑΞΙΜΙΑ ΑΠΟ ΜΠΑΧΑΡΙ» από τις εκδόσεις Περίπλους, που αφορά τη διατροφή των Ελλήνων της Ιωνίας και της Καππαδοκίας. Μάλιστα, στο βιβλίο, εκτός από την έρευνα που έκανα, υπάρχουν παραδοσιακές μικρασιατικές συνταγές, αλλά και διάφορα μυστικά της κουζίνας των γυναικών της Μικράς Ασίας, που ήταν οι πραγματικές «φύλακες» της παράδοσης μέσα στο σπίτι. Οπότε ναι, για μένα το φαγητό είναι τρόπος να θυμόμαστε.

Είναι τρόπος να τιμάμε τους προγόνους μας. Είναι ένας πολύ όμορφος, ανθρώπινος τρόπος να περνάμε την ιστορία στις επόμενες γενιές, όχι μόνο με λόγια, αλλά με γεύσεις που έχουν ψυχή.

Ωραία με την μαγειρική, αλλά για πες μας τώρα με τόση δράση και τρέξιμο, πώς βρίσκεις τις ισορροπίες στην καθημερινότητά σου; Υπάρχουν στιγμές που κουράζεσαι ή πάντα κάτι σε τραβάει πίσω στον Σύνδεσμο;

Η αλήθεια είναι πως πιστεύω ότι έχω βρει τις ισορροπίες στην καθημερινότητά μου. Δεν είναι πάντα εύκολο, γιατί όταν έχεις πολλή δράση και τρέξιμο, η καθημερινότητα μπορεί πολύ εύκολα να σε «καταπιεί».

Φυσικά και υπάρχουν στιγμές που κουράζομαι. Και σωματικά και ψυχικά. Υπάρχουν μέρες που λέω «να κάνω μία παύση», που νιώθω ότι δεν έχω άλλες αντοχές ή ότι θέλω απλώς να μείνω λίγο ήσυχα χωρίς πρόγραμμα και υποχρεώσεις.

Πάντα όμως κάτι με τραβάει πίσω στον Σύνδεσμο. Μία ιδέα, μία πρόταση για κάποια εκδήλωση.  Δεν είναι ότι δεν θέλω να ξεκουραστώ, είναι ότι νιώθω πως εκεί υπάρχει ένας λόγος. Μια ευθύνη, μια συνέχεια. Σαν να κουβαλάς κάτι που δεν είναι μόνο δικό σου, αλλά είναι ιστορία, άνθρωποι, μνήμες κι ένα «χρέος» με την καλή έννοια.

Οπότε ναι, κουράζομαι. Αλλά κάθε φορά που σκέφτομαι να κάνω μία παύση ξεκούρασης, κάτι συμβαίνει, μια ανάγκη, μια δράση, ένας άνθρωπος που σε χρειάζεται, μια στιγμή που σε γεμίζει. Εκεί δεν μπορώ παρά να πω «πάμε πάλι».

Και τελικά, αυτό είναι που με κρατάει, όχι η υποχρέωση, αλλά το δέσιμο.

Τι γίνεται με τους νέους και ειδικά με την τρίτη γενιά προσφυγικής καταγωγής; Τους βλέπεις να πλησιάζουν τον Σύνδεσμο και τι πιστεύεις ότι χρειάζεται για να νιώσουν πως αυτός ο χώρος τούς ανήκει;

Νομίζω πως οι νέοι έχουν μέσα τους κάτι πολύ δυνατό, απλώς εκφράζεται αλλιώς. Δεν κουβαλάνε το βίωμα όπως οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, αλλά κουβαλάνε την ανάγκη να καταλάβουν από πού έρχονται και γιατί η ιστορία του Μικρασιατικού Ελληνισμού έχει ακόμα σημασία.

Τους βλέπω να πλησιάζουν τον Σύνδεσμο, ναι. Όχι πάντα μαζικά και όχι πάντα με τον «παραδοσιακό» τρόπο, αλλά όταν τους δοθεί η ευκαιρία και νιώσουν ότι δεν είναι απλώς θεατές, τότε έρχονται. Όταν έρθουν, πολλές φορές πιστεύω ότι συγκινούνται πιο πολύ απ’ όσο περίμεναν οι ίδιοι.

Και αυτό δεν το λέω θεωρητικά. Όπως γνωρίζετε, στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου υπάρχουν ήδη και μέλη ηλικίας 19-20 χρονών, με δική μου προτροπή, γιατί πιστεύω πραγματικά ότι οι νέοι πρέπει να είναι μέσα στα πράγματα, όχι απ’ έξω.

Για να νιώσουν όμως ότι αυτός ο χώρος είναι και δικός τους, πιστεύω ότι χρειάζονται κυρίως τρία πράγματα:

Πρώτον, να τους ακούμε. Όχι μόνο να τους λέμε «έλα για βοήθεια», αλλά να τους δίνουμε χώρο να μιλήσουν, να προτείνουν και να εκφραστούν.

Δεύτερον, να τους δώσουμε την ευκαιρία να συνδεθούν προσωπικά. Όχι μόνο μέσα από εκδηλώσεις, αλλά μέσα από ιστορίες, βιώματα, μουσικές, γεύσεις, φωτογραφίες και πράγματα που τους κάνουν να πουν «α, αυτό είναι δικό μου».

Και τρίτον, να τους εμπιστευτούμε. Να τους δώσουμε ρόλο, συμμετοχή, ευθύνη. Όταν ένας νέος νιώσει ότι δεν είναι απλά «ο επόμενος στη σειρά», αλλά κομμάτι του τώρα, τότε δένεται.

Για μένα ο Σύνδεσμος δεν είναι μόνο μνήμη. Είναι και μέλλον. Και το μέλλον αυτό, πρέπει να έχει μέσα του και τη φωνή της νέας γενιάς.

Ευχαριστούμε Χρήστο και ευχόμαστε ένα δημιουργικό 2026

Σας ευχαριστώ και εγώ για το χρόνο και το χώρο που μου διαθέσατε .

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

1. ΦΩΤΟ 1: Χρήστος Τριανταφύλλου στη συνέντευξη
2. ΦΩΤΟ 2: Μέλη του Συνδέσμου Μικρασιατών Ν.Φ-Ν.Χ με παραδοσιακές ενδυμασίες
3. ΦΩΤΟ 3: Χρήστος Τριανταφύλλου με παραδοσιακή ενδυμασία
4. ΦΩΤΟ 4: Από αριστερά: Γιαγιά Άννα Τριανταφύλλου, Παππούς Χρήστος Τριανταφύλλου, Νονά Παρασκευή Τσαπόγα.
5. ΦΩΤΟ 5: Με την μητέρα μου Μαρία Τριανταφύλλου
6. ΦΩΤΟ 6: Μέλη του Συνδέσμου Μικρασιατών Ν.Φ-Ν.Χ με παραδοσιακές ενδυμασίες

The post Χρήστος Τριανταφύλλου: Μια συνέντευξη για τη Μικρά Ασία ως βίωμα. Ως ευθύνη. Και ως μέλλον. appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.