Η δημοσίευση του ΦΕΚ για το νέο μισθολογικό καθεστώς των Μητροπολιτών έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να δοκιμάζεται από την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και τη διαρκή συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών. Και όμως, η κυβέρνηση επέλεξε να ικανοποιήσει ένα πάγιο αίτημα της ανώτατης εκκλησιαστικής ιεραρχίας, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα και αντιδράσεις.
Με βάση τη νέα ρύθμιση, οι αποδοχές των Μητροπολιτών και του Αρχιεπισκόπου διαμορφώνονται στα 4.671,90 ευρώ μικτά μηνιαίως, ενώ οι Βοηθοί Επίσκοποι θα λαμβάνουν 3.270,33 ευρώ μικτά. Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει τη ρύθμιση ως «εξορθολογισμό», επισημαίνοντας ότι καταργούνται επιδόματα και πρόσθετες παροχές. Ωστόσο, η ουσία παραμένει η ίδια: την ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και νέοι παλεύουν να τα βγάλουν πέρα, το κράτος φροντίζει να αναβαθμίσει τις αποδοχές μιας ήδη προνομιούχας διοικητικής ελίτ.
Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι δεν προβλέφθηκε αντίστοιχη μέριμνα για τους απλούς εφημερίους, οι οποίοι βρίσκονται καθημερινά δίπλα στις τοπικές κοινωνίες, στηρίζοντας οικογένειες, ηλικιωμένους και ευάλωτους πολίτες. Αν υπήρχε πράγματι ανάγκη ενίσχυσης της Εκκλησίας, πολλοί θα περίμεναν η στήριξη να ξεκινήσει από τη βάση και όχι από την κορυφή της ιεραρχίας.
Η επίκληση της «αξιοπρέπειας» των Μητροπολιτών από τον πρωθυπουργό δεν αρκεί για να κατευνάσει τη δημόσια δυσαρέσκεια. Διότι η αξιοπρέπεια δεν μετριέται μόνο με μισθολογικούς συντελεστές. Μετριέται και με το αίσθημα δικαιοσύνης που εκπέμπουν οι αποφάσεις της Πολιτείας. Και σε μια εποχή κοινωνικών ανισοτήτων, η συγκεκριμένη επιλογή δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί κοινωνικά ευαίσθητη.
