
Δελτίο Τύπου… αυτογκόλ
Στην αγωνιώδη προσπάθεια του επικοινωνιακού επιτελείου της Δημοτικής Αρχής να πείσει την τοπική κοινωνία ότι ανταποκρίνεται στα αυτονόητα καθήκοντά της για την επιμέλεια και τη συντήρηση των κοινόχρηστων χώρων, καταφεύγει πλέον σε μια αδιάκοπη παραγωγή «ειδήσεων» και πανηγυρικών αναρτήσεων που, δυστυχώς, συγκρούονται καθημερινά με την πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα είναι πεισματάρα.
Δυόμισι χρόνια τώρα, η δημοτική διοίκηση αδυνατεί να ανταποκριθεί με επάρκεια ακόμα και σε βασικές υποχρεώσεις της, παρά τη σωρεία απευθείας αναθέσεων υπηρεσιών σε ιδιώτες. Οι πολίτες διαμαρτύρονται καθημερινά — είτε απευθείας στους αιρετούς και στις υπηρεσίες του Δήμου (όταν φυσικά κάποιος σηκώσει το τηλέφωνο), είτε μέσω αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου η εικόνα της πόλης αποτυπώνεται χωρίς φίλτρα και επικοινωνιακά εφέ.
Η πρεμούρα, όμως, να διαμορφωθεί η εντύπωση μιας δήθεν αποτελεσματικής διοίκησης οδηγεί συχνά σε κωμικοτραγικά αποτελέσματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη «πανηγυρική» προβολή της παιδικής χαράς στη συνοικία Απομάχων στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Μόνο που στις ίδιες τις φωτογραφίες που επιλέχθηκαν για να αποδείξουν το… έργο του Δήμου, αποτυπώνεται ακριβώς το αντίθετο:
το φθαρμένο και προβληματικό δάπεδο, η σπασμένη πόρτα και η βρώμικη βρύση εκθέτουν μια εικόνα εγκατάλειψης που δεν κρύβεται ούτε με φίλτρα ούτε με λεζάντες αισιοδοξίας.
Θα μπορούσε κανείς να πει πως πρόκειται για την πρώτη φορά που ένα άτυπο «γραφείο Τύπου» του Δήμου καταφέρνει με τόσο ζήλο να διαφημίσει τα προβλήματα αντί για τις λύσεις τους. Αν συνεχιστεί έτσι, δεν αποκλείεται σύντομα οι δημότες να ενημερώνονται πιο αξιόπιστα για την κατάσταση των υποδομών από τις ίδιες τις πανηγυρικές αναρτήσεις της διοίκησης.
Και βέβαια, πίσω από την επικοινωνιακή φούσκα παραμένει το ουσιαστικό ερώτημα:
πώς είναι δυνατόν μια παιδική χαρά σε τέτοια κατάσταση να λειτουργεί χωρίς να υπάρχει εμφανής και εν ισχύ άδεια καταλληλότητας;
Γιατί τα παιδιά δεν χρειάζονται επικοινωνία.
Χρειάζονται ασφαλείς χώρους.
Και οι δημότες δεν ζητούν «δελτία επιτυχίας».
Ζητούν έναν Δήμο που να κάνει τη δουλειά του.




