Πληθωρισμός χωρίς φρένο: Όταν οι αριθμοί “καίνε” τα νοικοκυριά
Ο πληθωρισμός δεν είναι πια μια αφηρημένη έννοια στα δελτία ειδήσεων. Είναι ο λογαριασμός του ρεύματος που έρχεται φουσκωμένος, το καλάθι στο σούπερ μάρκετ που αδειάζει πιο γρήγορα από ποτέ και το εισόδημα που μοιάζει να συρρικνώνεται μήνα με τον μήνα.
Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για τον Απρίλιο επιβεβαιώνουν αυτό που ήδη βιώνουν οι πολίτες: η ακρίβεια όχι μόνο επιμένει, αλλά επιταχύνεται. Στην Ελλάδα, ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε στο 4,6%, από 3,3% τον Μάρτιο. Και πίσω από αυτόν τον αριθμό κρύβεται ο πραγματικός “ένοχος”: η ενέργεια.
Με άνοδο 21,9%, το κόστος ενέργειας λειτουργεί σαν ντόμινο που παρασύρει τα πάντα. Από τη θέρμανση μέχρι τη μεταφορά προϊόντων, από τα ενοίκια μέχρι τις μικρές επιχειρήσεις, κάθε κρίκος της οικονομίας επιβαρύνεται. Και τελικά, ο λογαριασμός φτάνει –πού αλλού– στο νοικοκυριό.
Αν προστεθούν και οι αυξήσεις στα τρόφιμα (4,1%), γίνεται σαφές ότι το πρόβλημα δεν είναι “παροδικό”. Είναι δομικό. Το τραπέζι του μέσου πολίτη γίνεται πιο φτωχό, ενώ η ποιότητα ζωής πιέζεται ασφυκτικά.
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία της Eurostat, στην υπόλοιπη Ευρωζώνη ο πληθωρισμός κινείται χαμηλότερα, στο 3%. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν απλώς ακολουθεί την ευρωπαϊκή τάση – επιβαρύνεται περισσότερο. Και αυτό γεννά εύλογα ερωτήματα: γιατί η ελληνική οικογένεια πληρώνει ακριβότερα την ίδια κρίση;
Οι διεθνείς εντάσεις και οι γεωπολιτικές συγκρούσεις χρησιμοποιούνται ως βασική εξήγηση. Όμως για τον πολίτη, αυτές οι αιτίες μοιάζουν μακρινές. Το πρόβλημα είναι εδώ και τώρα: οι μισθοί δεν ακολουθούν, τα έξοδα αυξάνονται και η καθημερινότητα γίνεται ένας διαρκής αγώνας επιβίωσης.
Η ακρίβεια δεν είναι απλώς οικονομικός δείκτης. Είναι κοινωνικό ζήτημα. Και όσο οι αυξήσεις μετακυλίονται χωρίς ουσιαστική ανάσχεση, τόσο μεγαλώνει η απόσταση ανάμεσα σε αυτούς που αντέχουν και σε αυτούς που πιέζονται.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα μειωθεί ο πληθωρισμός. Είναι πόσα νοικοκυριά θα έχουν ήδη “λυγίσει” μέχρι τότε.
