Τρία χρόνια μετά την τραγωδία των Τεμπών, η έναρξη της δίκης στη Λάρισα δεν συνοδεύτηκε από το αίσθημα δικαίωσης που περίμενε η κοινωνία, αλλά από εικόνες ντροπής, συνωστισμού και αποκλεισμών. Οι καταγγελίες του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών: μιλούν για συνειδητή υποβάθμιση της διαδικασίας και μεθοδεύσεις που περιορίζουν τη δημοσιότητα μιας από τις σημαντικότερες δίκες της σύγχρονης Ελλάδας.
Η εικόνα μιας αίθουσας ανεπαρκούς για το μέγεθος της υπόθεσης, με δικηγόρους χωρίς έδρανα, συγγενείς όρθιους και δημοσιογράφους αποκλεισμένους, δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως απλό οργανωτικό λάθος. Όταν μάλιστα έχουν δαπανηθεί, σύμφωνα με τις καταγγελίες, 1,2 εκατομμύρια ευρώ για έναν χώρο με μόλις 250 καρέκλες «στοιβαγμένες», το ερώτημα γίνεται πολιτικό και βαθιά θεσμικό.
Ο Σύλλογος συγγενών κάνει λόγο για «συνειδητό σχεδιασμό αποκλεισμού» και για προσπάθεια διεξαγωγής μιας δίκης μακριά από τα μάτια της κοινωνίας. Αν αυτές οι καταγγελίες επιβεβαιωθούν, τότε το ζήτημα δεν αφορά μόνο τη μνήμη των θυμάτων, αλλά την ίδια τη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Γιατί μια δίκη τέτοιου μεγέθους απαιτεί πλήρη διαφάνεια, πρόσβαση και δημόσιο έλεγχο.
Η ευθύνη του Υπουργείου Δικαιοσύνης είναι προφανής. Σχετικές και οι δηλώσεις του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας. Η προετοιμασία μιας τόσο κρίσιμης διαδικασίας δεν μπορεί να γίνεται «στο γόνατο», ούτε να αφήνει χώρο για σκιές. Η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς δοκιμάζεται ήδη. Τέτοιες εικόνες την κλονίζουν ακόμη περισσότερο.
Οι συγγενείς ζητούν άμεση αλλαγή χώρου, ώστε να διασφαλιστεί η αξιοπρεπής παρουσία όλων. Το αίτημα είναι αυτονόητο. Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να λειτουργεί με αποκλεισμούς, ούτε να περιορίζεται σε στενά δωμάτια όταν αφορά μια εθνική τραγωδία. Η δική διεκόπη για την 1η Απριλίου.
Το μήνυμα είναι σαφές: το έγκλημα των Τεμπών δεν θα ξεχαστεί και δεν θα συγκαλυφθεί. Η κοινωνία απαιτεί διαφάνεια, λογοδοσία και πλήρη διερεύνηση. Κάθε μεθόδευση που περιορίζει το φως της δημοσιότητας, δυναμώνει τις υποψίες και βαθαίνει το χάσμα εμπιστοσύνης.
Και αυτό, σε μια δημοκρατία, είναι το πιο επικίνδυνο σενάριο.
