Δεκαπέντε μήνες μετά, αναγκάστηκε να κάνει τη δημοπρασία που απέρριπτε
Τον Οκτώβριο του 2024 ο Δήμαρχος της Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας Γιάννης Τομπούλογλου δήλωνε στο Δημοτικό Συμβούλιο ότι είχε «δικαιωθεί» για τον τρόπο διαχείρισης της εκποίησης άχρηστου υλικού (scrap). Οι προσφυγές της αντιπολίτευσης παρουσιάστηκαν ως αβάσιμες και η υπόθεση θεωρήθηκε λήξασα.
Δεκαέξι μήνες αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2026, η πραγματικότητα τον διέψευσε.
Με την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου 10/2026, ο Δήμος εγκρίνει τελικά τη διενέργεια φανερής πλειοδοτικής δημοπρασίας για την εκποίηση των υλικών — δηλαδή ακριβώς τη διαδικασία που αρχικά είχε απορριφθεί.
Δεκαέξι μήνες χαμένου χρόνου
Στο διάστημα που μεσολάβησε:
-
τα υλικά παρέμειναν σε δημοτικούς χώρους,
-
δεσμεύτηκαν αποθηκευτικές εγκαταστάσεις,
-
καταγγέλθηκαν ακόμη και κλοπές εμπορεύσιμου υλικού.
- αποφασίσθηκε η κατάθεση μήνυσης για τις κλοπές
Η καθυστέρηση δεν ήταν διοικητική λεπτομέρεια.
Ενδέχεται να κόστισε στον Δήμο χρόνο, χώρο και έσοδα.
Τα ερωτήματα παραμένουν
-
Ποιος φύλασσε τα υλικά όλο αυτό το διάστημα;
-
Υπάρχει καταγραφή απωλειών;
-
Υπολογίστηκε οικονομική ζημία;
-
Γιατί η δημοπρασία δεν έγινε από το 2024;
- Ποιανού ευθύνες θα καλύψει η μήνυση κατά αγνώστου;
Το πολιτικό συμπέρασμα
Η υπόθεση των scrap δεν αφορά μόνο παλιοσίδερα.
Αφορά τον τρόπο διοίκησης. Από τη φράση “πως κάνετε έτσι το πολύ 4.000 ευρώ να είναι τα χρήματα που θα χάσει ο δήμος”!!! φτάσαμε στη δημοπρασία.
Μια διοίκηση που εμφανίστηκε δικαιωμένη, καθυστέρησε κρίσιμη απόφαση και τελικά κατέληξε — δεκαπέντε μήνες μετά — στο αυτονόητο.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι ποιος είχε δίκιο τότε.
Αλλά ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη σήμερα.
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2024
Ο Γιάννης Τομπούλογλου αδυνατώντας να δικαιολογήσει τις διαχειριστικές επιλογές του, στη διάθεση αχρήστου υλικού, δήλωσε ότι αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη … Αναγκάζοντας συμβούλους της αντιπολίτευσης να προσφύγουν στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση. (video) – Tι κάνουν άλλοι δήμοι…
