Κηφισός: Αναβλήθηκε για τις 10 Ιουνίου 2026 η εκδίκαση στο ΣτΕ των προσφυγών του Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας Ν. Χαλκηδόνας και των κατοίκων για τα έργα οριοθέτησης της κοίτης

18

Η προγραμματισμένη για τις 4 Μαρτίου συνεδρίαση του Συμβούλιο της Επικρατείας, κατά την οποία επρόκειτο να εκδικαστούν οι προσφυγές του Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας σχετικά με την ακύρωση των περιβαλλοντικών όρων για τα έργα διευθέτησης του ποταμού Κηφισού, αναβλήθηκε εκ νέου.

Πρόκειται για ακόμη μία αναβολή στην πολύχρονη δικαστική εκκρεμότητα, καθώς η εκδίκαση των συγκεκριμένων προσφυγών μετατίθεται για πολλοστή φορά, παρατείνοντας την αβεβαιότητα γύρω από την εξέλιξη του έργου.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, νέα δικάσιμος ορίστηκε η 10η Ιουνίου 2026, οπότε και αναμένεται —εκτός απροόπτου— να εξεταστεί τελικά η υπόθεση από το Ανώτατο Δικαστήριο.

ΣΥΝΤΟΜΟ  ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Η Διεύθυνση Αντιπλημμυρικών Έργων του Υπουργείου Υποδομών ενέκρινε το 2023 τους περιβαλλοντικούς όρους για το έργο διευθέτησης και οριοθέτησης του ποταμού Κηφισού στο τμήμα από τις Τρεις Γέφυρες έως την Αττική Οδό, μήκους 5,48 χλμ., που αφορά τους δήμους Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας, Αχαρνών και Μεταμόρφωσης. Το έργο προβλέπει ουσιαστικά εγκιβωτισμό της κοίτης σε περιοχή χαρακτηρισμένη για περιβαλλοντική προστασία και υπαίθρια αναψυχή. Ο Δήμος, με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς και κάτοικοι και φορείς, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, επικαλούμενοι παραβιάσεις συνταγματικών, εθνικών και ευρωπαϊκών διατάξεων προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.


ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Οι προσφυγές του Δήμου και των κατοίκων κατά της έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων του έργου βασίζονται κυρίως σε ζητήματα νομιμότητας, περιβαλλοντικής προστασίας και διαδικαστικών παραβάσεων.

Ο Δήμος προβάλλει ότι η οριοθέτηση του ποταμού έγινε από αναρμόδιο όργανο, ενώ σύμφωνα με τη νομοθεσία απαιτείται έκδοση Προεδρικού Διατάγματος. Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι συγχέεται παράνομα η έννοια της οριοθέτησης με τη διευθέτηση και τα τεχνικά αντιπλημμυρικά έργα, γεγονός που αλλοιώνει τη φυσική μορφή του υδατορέματος. Προβάλλεται επίσης παραβίαση του άρθρου 24 του Συντάγματος και της αρχής της πρόληψης, καθώς το έργο μετατρέπει τον Κηφισό σε τεχνικό αγωγό, επηρεάζοντας τη βλάστηση, τα υπόγεια ύδατα και το μικροκλίμα της περιοχής.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην έλλειψη ολοκληρωμένης περιβαλλοντικής αξιολόγησης, καθώς δεν τεκμηριώνεται επαρκώς η επίδραση του εγκιβωτισμού στο οικοσύστημα, ενώ απουσιάζουν κρίσιμες υδρολογικές, γεωτεχνικές και φυτοτεχνικές μελέτες. Κατά τον Δήμο, η απόφαση στερείται επαρκούς αιτιολογίας και αντίκειται στην αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης. Επιπλέον, τίθεται ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, καθώς η παρακολούθηση της τήρησης των περιβαλλοντικών όρων ανατίθεται σε φορέα που αμείβεται από τον κύριο του έργου.

Οι κάτοικοι προβάλλουν συμπληρωματικά λόγους ακύρωσης που αφορούν την παράλειψη ουσιαστικής ενημέρωσης και δημόσιας διαβούλευσης, κατά παράβαση της Σύμβασης του Άαρχους και της σχετικής εθνικής νομοθεσίας. Επίσης, υποστηρίζουν ότι δεν τηρήθηκαν οι απαιτήσεις της ευρωπαϊκής και ελληνικής νομοθεσίας για την εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων μεγάλων έργων. Τέλος, επισημαίνεται ότι η επιλεγείσα λύση αντίκειται ευθέως στο Προεδρικό Διάταγμα προστασίας του ποταμού Κηφισού του 1994, το οποίο επιβάλλει διατήρηση του φυσικού χαρακτήρα της κοίτης και περιορισμό παρεμβάσεων που αλλοιώνουν το τοπίο.