Η Νέα Φιλαδέλφεια σήμερα μοιάζει πιο ήσυχη. Όχι απλώς επειδή έφυγε ένας γνώριμος ήχος από τους δρόμους της, αλλά γιατί χάθηκε μια ανθρώπινη παρουσία που, με τον τρόπο της, συμμετείχε ενεργά στη ζωή της πόλης. Ο αιφνίδιος θάνατος του Παναγιώτη Παπακάκη, του Τάκη με τη φυσαρμόνικα, άφησε πίσω του ένα κενό που δύσκολα περιγράφεται.

Ο Τάκης δεν ήταν απλώς μια φιγούρα του δρόμου. Ήταν ένας άνθρωπος με καθαρή άποψη. Είχε γνώμη για όλα: για την κεντρική πολιτική σκηνή, για τις εξελίξεις στη χώρα, αλλά και –κυρίως– για τα τοπικά ζητήματα, τα πρόσωπα της διοίκησης και της αντιπολίτευσης, τις αποφάσεις που επηρέαζαν τη Νέα Φιλαδέλφεια. Δεν μιλούσε από έδρα, ούτε διεκδικούσε ρόλους. Μιλούσε από τον δρόμο, από την καθημερινότητα, με αυθορμητισμό, ειλικρίνεια και συχνά με αιχμηρό λόγο. Και γι’ αυτό τον άκουγαν.

Μετά τον Πέτρο, τον Τσιβιτσιλή, ο Τάκης αποτέλεσε σύμβολο της πόλης. Ένα ζωντανό σημείο αναφοράς. Δεν υπάρχει σχεδόν άνθρωπος στη Νέα Φιλαδέλφεια που να μην τον γνώριζε, ούτε γωνιά που να μην περπάτησε. Με τη φυσαρμόνικά του –ακόμα κι αν οι νότες της δεν ήταν πάντα «σωστές»– η παρουσία του ήταν μια ολοκληρωμένη συγχορδία: ανθρώπινη, αυθεντική, αληθινή.

Αγαπήθηκε από τους κατοίκους, στηρίχθηκε από τα μαγαζιά, έγινε κομμάτι της καθημερινής ρουτίνας. Ένας καφές, ένα πιάτο φαγητό, μια κουβέντα, ένα χαμόγελο. Όχι από λύπηση, αλλά από αναγνώριση. Γιατί όλοι ήξεραν πως δεν ήταν «ένας ασήμαντος», ούτε «ο τρελός του χωριού». Ήταν ένας δικός μας άνθρωπος, με πληγές, αλλά και με ψυχή που ένωνε.

Δεν είναι τυχαίο ότι η απώλειά του συγκίνησε τους πάντες, από κάθε χώρο. Σε στιγμές σαν κι αυτή φαίνεται πως, παρά τις διαφωνίες μας, δεν χάσαμε την ανθρωπιά μας. Ο Τάκης κατάφερε να ενώσει μια πόλη.

Οι δρόμοι θα είναι πια πιο σιωπηλοί. Όμως η μνήμη του θα μείνει ζωντανή στη λαογραφική και κοινωνική ιστορία της Νέας Φιλαδέλφειας.

Καλό ταξίδι, Τάκη. Η πόλη δεν θα σε ξεχάσει.

• Η φωτογραφία είναι από ανάρτηση του Kostas Kakatsos στο facebook

The post Όταν σίγησε η φυσαρμόνικα της πόλης … appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Μία σπουδαία διεθνής διάκριση φέρνει ξανά το όνομα της Νέας Φιλαδέλφειας στο προσκήνιο της επιστημονικής αριστείας, καθώς ο καθηγητής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου Νίκος Χατζηαργυρίου, με καταγωγή από τη Νέα Φιλαδέλφεια, συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πέντε κορυφαίους επιστήμονες του ελλαδικού χώρου με τη μεγαλύτερη ερευνητική απήχηση παγκοσμίως για το έτος 2024, σύμφωνα με την πρόσφατη κατάταξη του Πανεπιστημίου Stanford των Η.Π.Α.

Η διεθνώς αναγνωρισμένη λίστα «World’s Top 2% Scientists List» του Stanford βασίζεται στη μελέτη «Updated science-wide author databases of standardized citation indicators», η οποία αξιολογεί εκατομμύρια ερευνητές παγκοσμίως με βάση τις επιστημονικές αναφορές, το h-index και άλλους σύνθετους δείκτες απήχησης. Οι επιστήμονες κατατάσσονται ανάλογα με το έργο τους σε 22 επιστημονικά πεδία και 174 υποπεδία, αναδεικνύοντας το 2% των πλέον επιδραστικών ερευνητών παγκοσμίως.

Η φετινή έκδοση της λίστας περιλαμβάνει 1.074 Έλληνες καθηγητές και ερευνητές από πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα της χώρας, γεγονός που αναδεικνύει το υψηλό επίπεδο της ακαδημαϊκής έρευνας στην Ελλάδα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν, για το 2024, οι πέντε κορυφαίοι επιστήμονες με τη μεγαλύτερη διεθνή απήχηση:
Νικόλαος Απέργης (Πανεπιστήμιο Πειραιά), Γεώργιος Χρούσος (ΕΚΠΑ), Δημήτρης Μούρτζης (Πανεπιστήμιο Πατρών), Νίκος Χατζηαργυρίου (ΕΜΠ) και Σωτήρης Κοτσιανίτης (Πανεπιστήμιο Πατρών).

Ο καθηγητής Νίκος Χατζηαργυρίου, διεθνώς αναγνωρισμένος για το έργο του στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των «έξυπνων» ηλεκτρικών δικτύων, έχει διατελέσει πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΔΕΔΔΗΕ, ενώ το ερευνητικό του αποτύπωμα έχει σημαντική συμβολή στην ενεργειακή μετάβαση και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Συχνά καλειται από εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού όπως πρόσφατα στο Πεκίνο.

Σε ανάρτησή του ο ίδιος σημείωσε:

«Είναι μεγάλη τιμή για εμένα να αναφέρεται το όνομα μου στην πρώτη πεντάδα των επιστημόνων του ελλαδικού χώρου στην κατάταξη “World’s Top 2% Scientists List” του Πανεπιστημίου Stanford των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για το έτος 2024, αλλά και για το συνολικό έργο! Ευχαριστώ τους συναδέλφους ερευνητές, φοιτητές και συνεργάτες μου για αυτή τη διάκριση!»

Η παρουσία του στη λίστα του Stanford αποτελεί ακόμη μια επιβεβαίωση της διεθνούς απήχησης της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας και ιδιαίτερη τιμή για τη Νέα Φιλαδέλφεια, απ’ όπου κατάγεται και κατοικεί.

Αξίζει να σημειωθεί πως στο 2% των κορυφαίων επιστημόνων παγκοσμίως για το έτος 2024 περιλαμβάνονται 191 μέλη ΔΕΠ του ΕΚΠΑ, 136 του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, 87 του ΕΜΠ, 84 του Πανεπιστημίου Πατρών, 40 του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 30 του Πολυτεχνείου Κρήτης, 11 του Πανεπιστημίου Πειραιά και 10 του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στο σύνολο του έργου τους, οι πέντε Έλληνες επιστήμονες με τη μεγαλύτερη ερευνητική επιρροή διεθνώς είναι οι Γεώργιος Χρούσος, Μαρίνος Δαλάκης, Αντωνία Τριχοπούλου, Νίκος Χατζηαργυρίου και Δημήτρης Ρούκος.

Το Dekeleias.gr αισθάνεται ιδιαίτερα τυχερό και περήφανο που  συχνά φιλοξενεί άρθρα και αναλύσεις του Νίκου Χατζηαργυρίου για ενεργειακά και εκπαιδευτικά θέματα, αναδεικνύοντας τη σκέψη και το έργο ενός επιστήμονα που τιμά τη Νέα Φιλαδέλφεια και τη χώρα μας.

Βιογραφικό Σημείωμα
Νικόλαος Χατζηαργυρίου
Ο κ. Νικόλαος Χατζηαργυρίου γεννήθηκε στην Αθήνα, τον Ιανουάριο
1954.
Αποφοίτησε από την Σχολή Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων
Μηχανικών του ΕΜΠ το 1976, και έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο Master
of Science (1979) και Doctor of Philosophy (1982) στο γνωστικό
αντικείμενο του Ενεργειακού Ηλεκτρολόγου από το UMIST
(University of Manchester Institute of Science and Τechnology)
στην Αγγλία.
Από το 1984 είναι μέλος ΔΕΠ του Τομέα Ηλεκτρικής Ισχύος της
Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του
ΕΜΠ, όπου εξελέγη τακτικός Καθηγητής το 1995.
Είναι Διευθυντής του Εργαστηρίου Συστημάτων Ηλεκτρικής
Ενέργειας, του Τομέα Ηλεκτρικής Ισχύος του ΕΜΠ. Εχει ιδρύσει και
διευθύνει την Ερευνητική Ομάδα “Smart Research Unit for Electricity
(SmartRUE)”. Η Ομάδα έχει πλήθος ερευνητικών και εκπαιδευτικών
δραστηριοτήτων στο πεδίο των Συστημάτων Ηλεκτρικής Ενέργειας,
των ΑΠΕ, της Διεσπαρμένης Παραγωγής και των Μικροδικτύων.
Είναι πρόεδρος και ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Τεχνολογικής
Πλατφόρμας των Smartgrids. Η Τεχνολογική Πλατφόρμα
συμβουλεύει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τους στόχους της
Ευρωπαϊκής ερευνητικής δραστηριότητας στον χώρο της Ενέργειας
με χρονικό ορίζοντα το 2020 με συμβολή της Ευρωπαϊκής
Βιομηχανίας και εθνικών προτεραιοτήτων. Εκπροσωπεί την
Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα στις εργασίες το European Electricity Grid
Initiative (EEGI), το οποίο αποτελεί πρωτοβουλία των Ενεργειακών
Επιχειρήσεων Ηλεκτρισμού για την χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής
Έρευνας.
Είναι μέλος της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών.
Από τον Φεβρουάριο του 2007 έως τον Ιανουάριο του 2010 ήταν
Αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΔΕΗ. Από τον Ιούλιο του 2007 έως τον
Σεπτέμβριο του 2012 ήταν Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος,
υπεύθυνος για τις μονοπωλιακές δραστηριότητες της Επιχείρησης
(ΓΔ Μεταφοράς και Διανομής), του Διαχειριστή των μη
διασυνδεδεμένων νησιών και του ΚΔΕΠ (Κέντρο Ερευνών, Δοκιμών
και Προτύπων). Έχει επίσης διατελέσει Πρόεδρος της ΔΕΗ
Τηλεπικοινωνίες και Αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΔΕΗ Ανανεώσιμες από
το 2007 έως το 2010.
Έχει ιδρύσει και διατελέσει Πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου
Επιχειρήσεων Ηλεκτρισμού (HELAS) από της ιδρύσεως του το 2007
έως το 2012.
Έχει διατελέσει μέλος της Συγκλήτου του ΕΜΠ και Διευθυντής του
Τομέα Ηλεκτρικής Ισχύος κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2000-2001 και
2001- 2002.
Έχει διατελέσει για 4 χρόνια Αναπληρωτής Διευθυντής του
Ερευνητικού Ινστιτούτου Συστημάτων Επικοινωνιών και
Υπολογιστών (ΕΠΙΣΕΥ).
Έχει διατελέσει για 4 χρόνια Διευθυντής του Διατμηματικού
Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Παραγωγή και Διαχείριση
Ενέργειας»
Έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών
Ενέργειας (ΚΑΠΕ) από το 2004 έως το 2005.
Είναι εξέχον μέλος (distinguished member) της διεθνούς
επιστημονικής οργάνωσης CIGRE (Conference Internationale des
Grands Reseaux Electriques a Haute Tension), για 6 χρόνια μέλος
της Επιτροπής Μελέτης SC 38 “System Analysis and Techniques”.
Έχει διατελέσει πρόεδρος της Επιτροπής Μελέτης C6 “Distribution
Systems and Dispersed Generation”, ”Συστήματα Διανομής και
Διεσπαρμένη Παραγωγή”, ήταν μέλος του Τεχνικού της Συμβουλίου,
και είναι Πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής “Networks of the
Future”.
Είναι Fellow Member του IEEE (Ινστιτούτο Ηλεκτρολόγων και
Ηλεκτρονικών Μηχανικών) (top 1%), μέλος της Power Engineering
and Computer Society από το 1980 και μέλος διαφόρων επιτροπών
και ομάδων εργασίας του IEEE. Έχει διατελέσει πρόεδρος της
Επιτροπής Δυναμικής Ανάλυσης Συστημάτων Ηλεκτρικής Ενέργειας
(IEEE Power System Dynamic Performance Committee) 2008-2010,
γραμματέας την περίοδο 2004-2006, και αντιπρόεδρος την περίοδο
2006-2008.
Έχει συμμετάσχει και συμμετέχει σε περισσότερα από 60 Ερευνητικά
Προγράμματα, τα οποία έχουν χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή
Ένωση, Ερευνητικά Κέντρα, Ηλεκτρικές Επιχειρήσεις και Εταιρείες
Ηλεκτρολογικού Εξοπλισμού από την Ελλάδα και το εξωτερικό με
αντικείμενο την Βέλτιστη Λειτουργία και Έλεγχο των Δικτύων
Ηλεκτρικής Ενέργειας, την Διεσπαρμένη Παραγωγή, τις Ανανεώσιμες
Πηγές Ενέργειας, τα Έξυπνα Δίκτυα, τα Μικροδίκτυα, τα Ηλεκτρικά
Οχήματα, κλπ. Στα περισσότερα από τα προγράμματα ήταν
επιστημονικός υπεύθυνος της Ελληνικής συμμετοχής ή κύριος
ερευνητής. Σε διεθνές επίπεδο έχει συντονίσει τα Ευρωπαϊκά
προγράμματα CARE, MORE CARE, RISE και MICROGRIDS, MORE
MICROGRIDS και MERGE.
Είναι συγγραφέας του βιβλίου “Microgrids: Architectures and
Control”, Wiley & Sons, 2 εκπαιδευτικών βιβλίων και περισσότερων
των 180 δημοσιεύσεων σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά και 500
δημοσιεύσεων σε πρακτικά διεθνών συνεδρίων. Υπάρχουν 12775
αναφορές σε δημοσιεύσεις άλλων επιστημόνων στις εργασίες του.

Περιλαμβάνεται στην λίστα Thomson Reuters 2016 στο 1% των ερευνητών με τις περισσότερες αναφορές.

The post Ένας Φιλαδελφειώτης ανάμεσα στους πέντε κορυφαίους επιστήμονες με την παγκόσμια αναγνώριση appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Συμμετοχή του ομότιμου καθηγητή του ΕΜΠ, Νίκου Χατζηαργυρίου, στο 2ο Θερινό Σχολείο για IBR-dominated Power Systems στο Πανεπιστήμιο Tsinghua

Ο διακεκριμένος Φιλαδελφειώτης, ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Νίκος Χατζηαργυρίου, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Tsinghua του Πεκίνου, στο πλαίσιο του 2ου Θερινού Σχολείου για τα Συστήματα Ισχύος με μεγάλη διείσδυση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (IBR). Με την παρουσία και τη διδασκαλία του, ανέδειξε το διεθνές κύρος της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας, ενώ η συμμετοχή του τιμά ιδιαίτερα τη Νέα Φιλαδέλφεια.

Το Θερινό Σχολείο αποτέλεσε ένα κορυφαίο γεγονός στον τομέα των power systems, με έμφαση στις προκλήσεις που δημιουργεί η μετάβαση σε ενεργειακά δίκτυα με υψηλή συμμετοχή ανανεώσιμων πηγών και μετατροπέων ισχύος. Ερευνητές, καθηγητές και φοιτητές από όλο τον κόσμο αντάλλαξαν γνώσεις και εμπειρίες μέσα από διαλέξεις, εργαστήρια και επισκέψεις σε τεχνολογικές υποδομές. Η διοργάνωση χαρακτηρίστηκε από υψηλό επιστημονικό επίπεδο, άψογη οργάνωση και ένα δημιουργικό κλίμα συνεργασίας.

Το Πανεπιστήμιο Tsinghua, που θεωρείται το κορυφαίο πανεπιστήμιο της Κίνας και ένα από τα καλύτερα στον κόσμο, ξεχωρίζει για την αριστεία στην έρευνα και τη διδασκαλία σε τομείς αιχμής όπως η μηχανική, η ενέργεια και η τεχνολογία. Η φιλοξενία και το ακαδημαϊκό περιβάλλον του εντυπωσίασαν όλους τους συμμετέχοντες, επιβεβαιώνοντας τον διεθνή του ρόλο ως κέντρο παραγωγής γνώσης και καινοτομίας.

The post Ένας Φιλαδελφειώτης διδάσκει στο Πεκίνο appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Ο Σπύρος Μπαλωμένος, γέννημα θρέμμα της Νέας Φιλαδέλφειας (τόσο βιολογικά όσο και αθλητικά) θα είναι για τρίτη συνεχόμενη σεζόν προπονητής της Αυστριακής HSG Holding Graz την φετινή σεζόν 2025-26.

Η δουλειά σε βάθος ανάπτυξης που γίνεται τα δύο τελευταία χρόνια απο τον Σπύρο Μπαλωμένο, έχουν αφήσει ικανοποίηση στην διοίκηση της Αυστριακής ομάδας και οι δυο πλευρές θα συνεχίσουν την στοχευμένο και μακροπρόθεσμο στόχο για ανάδειξη νέων αθλητών που θα μπορέσουν να φέρουν την Αυστριακή σε πρωταθλητισμό.

Την φετινή σεζόν η Γκράτς έμεινε στην μεγάλη κατηγορία HLA.

“Έχει σκορπίσει το βάρος σε πολλούς ώμους και έχει δώσει εμπιστοσύνη στους νέους παίκτες. Έχουμε φιλόδοξους στόχους μαζί με τον Σπύρο που θέλουμε να πετύχουμε την ερχόμενη σεζόν”, εξηγεί ο μάνατζερ του συλλόγου Michael Schweighofer.

Ο Σπύρος Μπαλωμένος (Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου 1979) έχει 120 συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα, σήμερα εργάζεται ως προπονητής. Είναι απόφοιτος του τμήματος Επιστήμης φυσικής αγωγής και αθλητισμού του ΤΕΦΑΑ και κάτοχος διπλώματος Master Coach από την Ευρωπαϊκή ομοσπονδία χειροσφαίρισης. Αγωνίστηκε ως περιφερειακός (αριστερό ίντερ) σε Ελλάδα και εξωτερικό έως την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 2016 στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας από τον οποίο ξεκίνησε την καριέρα του κατακτώντας το 1999 το πρωτάθλημα. Αγωνίσθηκε και στην ΑΕΚ με την οποία επίσης κατέκτησε τίτλους.

• 2021: Κύπελλο Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας χειροσφαίρισης ανδρών Α.Ε.Κ. (χειροσφαίριση ανδρών)
• 2021: Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης ανδρών Α.Ε.Κ. (χειροσφαίριση ανδρών)
• 2021: Πρωτάθλημα Ελλάδας χειροσφαίρισης ανδρών Α.Ε.Κ. (χειροσφαίριση ανδρών)
• 2013: Πρωτάθλημα Ελλάδας χειροσφαίρισης ανδρών Α.Ε.Κ. (χειροσφαίριση ανδρών)
• 2013: Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης ανδρών ΑΕΚ
• 2005: Πρωτάθλημα Σουηδίας IK Sävehof
• 2005: 6^η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανδρών (Τυνησία)^[1]
• 2004: 6^η θέση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες (Ελλάδα)^[4]
• 1999: Πρωτάθλημα Ελλάδας χειροσφαίρισης ανδρών Α.Σ. Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας
• 1999: 8^η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων (Κατάρ) ^[1]
• 1998: 7^η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων (Ίνσμπρουκ) ^[1]
• 1997: 4^η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων (Ταλίν) ^[1]

The post Σπύρος Μπαλωμένος: Ένας Φιλαδελφειώτης προπονητής της Αυστριακής Ομάδας HSG appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Μια σπουδαία μορφή της ελληνικής διανόησης, ένας αγωνιστής της ζωής, ένας αναμορφωτής της σκέψης — ο Ευτύχης Ι. Μπιτσάκης έφυγε από τη ζωή στις 19 Αυγούστου 2025, στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα, αφήνοντας πίσω του ένα αξεπέραστο θεωρητικό και πολιτικό έργο 

 Η ζωή και το έργο του

Γεννημένος στο Κάδρος της Κρήτης στις 24 Αυγούστου 1927 , ο Μπιτσάκης έζησε τη ζωή στο μέγιστο της έντασής της  ξεκινώντας από τους δρόμους της Εθνικής Αντίστασης (ΕΠΟΝ), περνώντας από τις εξορίες και τη δικτατορική φυγή στο Παρίσι, και επιστρέφοντας για να αφιερώσει τη ζωή του στη φιλοσοφία και στον αγώνα .

Σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια Θεωρητική Φυσική και Φιλοσοφία στο Παρίσι. Αναγορεύτηκε διδάκτορας φιλοσοφίας (PhD) στο Πανεπιστήμιο Paris VIII και διδάκτορας «επικρατείας» της Γαλλίας, στη Φιλοσοφία των Επιστημών. Εργάστηκε σε υπηρεσίες όπως το Πυρηνικό Κέντρο Saclay και το College de France, δίδαξε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Paris XI και Φιλοσοφία των Επιστημών στο Paris VIII .

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα (1976), διατέλεσε κύριος ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και, το 1981, εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής στην Έδρα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όπου υπηρέτησε και ως κοσμήτορας της φιλοσοφικής σχολής . Παράλληλα, υπηρέτησε ως υφηγητής Θεωρητικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δίδαξε «Εισαγωγή στις Φυσικές Θεωρίες» και πρωτοστάτησε σε σεμινάρια όπως τα “Θεμέλια των Επιστημών” 

Θεωρητικά και εκδοτικά ιδρύματα

Ο Μπιτσάκης έδωσε μορφή στο θεωρητικό διάλογο και την κριτική σκέψη μέσω πρωτοβουλιών όπως:

• Το περιοδικό Σύγχρονα Θέματα
• Την εκδοτική ομάδα του Διαλεκτική
• Την επιμέλεια του θεωρητικού περιοδικού Ουτοπία από το 1992 

 Θεματική εμβέλεια του έργου

Το έργο του Μπιτσάκη εκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα:

• Φιλοσοφία των επιστημών: σχετικότητα, κβαντική μηχανική, θεμέλια των φυσικών θεωριών
• Οντολογία, Γνωσιοθεωρία, Φιλοσοφική Ανθρωπολογία
• Πολιτική-θεωρητικά έργα που απάντησαν στην ιστορική στροφή της Αριστεράς:

Ρήξη ή Ενσωμάτωση; (1989) στις κοσμογονικές αλλαγές της εποχής, παρακινεί σε κομμουνιστική ρήξη αντί “ενσωμάτωσης”
Ένα φάντασμα πλανιέται αναστοχασμός πάνω στις στρεβλώσεις του υπαρκτού σοσιαλισμού 

Στη συνολική του γραφή, ο Μπιτσάκης υπερασπίστηκε μια συγκροτημένη, επιστημονικά θεμελιωμένη μαρξιστική προσέγγιση, η οποία δεν αρνείται την κριτική στα αδιέξοδα του παρελθόντος 

Πολιτική δράση και κομματική διαδρομή

Από μαθητής στην ΕΠΟΝ, καταδικάστηκε σε θάνατο που μετατράπηκε σε δεκαετή φυλάκιση, με εξορία στη Γυάρο. Παρέμεινε ενεργός στον αντιδικτατορικό αγώνα από το Παρίσι, ενώ διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ πριν αποχωρήσει το 1989 και ενταχθεί στο Νέο Αριστερό Ρεύμα (ΝΑΡ) και αργότερα στην Κομμουνιστική Απελευθέρωση, έως το τέλος του βίου του.

 Επίλογος

Ο θάνατός του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό  για την επιστημονική κοινότητα, τη μαρξιστική διανόηση, την αριστερά και την οικογένειά του. Ταυτόχρονα, το έργο του είναι πλούσιο και ακέραιο ένας σύγχρονος φάρος για όσους επιθυμούν τη συγχρονισμένη θεωρία και πράξη, τη ρήξη με το παρωχημένο και την επαναστατική αναζήτηση

ΠΗΓΕΣ:

Όλα τα παραπάνω  και στοιχεία αντλήθηκαν από wikipedia.org, ethnos.gr, efsyn.gr, haniotika-nea.gr, politeianet.gr,prin.gr

The post Αποχαιρετισμός στον Ευτύχη Μπιτσάκη (1927–2025) appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Βασιλική Γεωργούλα είναι Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Οικονομικής και Διοίκησης Τουρισμού, της Σχολής Επιστημών της Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου και Συνεργαζόμενο Εκπαιδευτικό Προσωπικό (ΣΕΠ) του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου. Κατέχει διδακτορικό δίπλωμα από το Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου με θέμα τον ρόλο των διεθνών φεστιβάλ στην τουριστική και πολιτιστική ανάπτυξη των πόλεων. Έχει λάβει μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης (M.Sc.) eTourism από το University of Surrey, UK καθώς και πτυχίο (BA) in European Languages, Society and Culture από το Goldsmiths College, University of London, UK. Έχει εργαστεί επί σειρά ετών ως στέλεχος επιχειρήσεων και σύμβουλος τουριστικών επιχειρήσεων.

Διδάσκει σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών και συνεργάζεται ως ερευνήτρια σε εθνικά και ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα. Συμμετέχει τακτικά σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, πρακτικά επιστημονικών συνεδρίων, κ.ά. Είναι κριτής σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και μέλος επιστημονικών και οργανωτικών επιτροπών σε διεθνή συνέδρια.

Τα ερευνητικά και διδακτικά της αντικείμενα επικεντρώνονται στους τομείς της πολιτισμικής και τουριστικής γεωγραφίας, του πολιτιστικού τουρισμού και της βιώσιμης ανάπτυξης, της διοίκησης και οργάνωσης φεστιβάλ, εκδηλώσεων και πολιτιστικών γεγονότων.

The post Βασιλική Γεωργούλα: Μια Φιλαδελφειώτισσα στην Επιτροπή Αξιολόγησης των Event Awards 2026 appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Η τελευταία συνέντευξη το 2005

Έδειξε το ταλέντο της πριν ακόμη ενηλικιωθεί, πριν καταλάβει τι είναι η υποκριτική, φέρνοντας, με τη «διαφορετική», για την εποχή ομορφιά της, ένα φρέσκο αέρα στα κινηματογραφικά στούντιο, αναστατώνοντας το κοινό. Η Έλενα Ναθαναήλ, μπαίνοντας στο χώρο του θεάματος κοριτσάκι είχε να αντιμετωπίσει την «Εθνική Σταρ» Αλίκη Βουγιουκλάκη, την Τζένη Καρέζη και τη λίγο μεγαλύτερή της, Ζωή Λάσκαρη, που είχε ήδη κάνει τεράστια επιτυχία. Ο χώρος που της έμενε δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλος, για το μέγεθος της ελληνικής κινηματογραφίας, αλλά θα καταφέρει να εισχωρήσει και να διακριθεί, να λατρευτεί και να αφήσει το δικό της στίγμα.

      Η ψηλόλιγνη κορμοστασιά της, τα εκφραστικά μεγάλα μαύρα μάτια της, σε συνδυασμό με τα κατάμαυρα μακριά μαλλιά της, η αριστοκρατική της χάρη, η άνεσή της με τον φακό, ο ατίθασος χαρακτήρας της, θα μαγνητίσουν το κοινό, σχεδόν θα αλλάξουν τη μόδα της εποχής. Η Έλενα Ναθαναήλ είχε όμως και ταλέντο, έστω και ανεπεξέργαστο, ήταν ένα άκοπο διαμάντι, που παρά ταύτα, θα αναδείξει το υποκριτικό της ταλέντο, αποφεύγοντας τις υπερβολές και επιβάλλοντας τις λιτές ερμηνευτικές της ικανότητες. Όμως, θα έχει και αυτή την ατυχία να ωριμάσει όταν το ελληνικό σινεμά άρχισε να παρακμάζει, να γίνεται έρμαιο της επτάχρονης δικτατορίας και της ανοησίας, με κάποιες εξαιρέσεις, σε κάποιες απ’ τις οποίες ευτύχισε να συμμετάσχει.

      Από τον πρόωρο θάνατό της συμπληρώνονται 15 χρόνια, όταν το πρωί της 4ης Μαρτίου μαθαίναμε το θλιβερό νέο. Ο καρκίνος στον πνεύμονα τη νίκησε. Ήταν μόλις 61 ετών. Μπορεί η Έλενα Ναθαναήλ να είχε αποσυρθεί ουσιαστικά από το θέατρο και το σινεμά πολλά χρόνια, αλλά ο χαμός της πλήγωσε τις αναμνήσεις των Ελλήνων. Σκοτείνιασε τον καταγάλανο ουρανό της Μάνης που λάτρευε, της Εύβοιας όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια της, με τον έρωτα της ζωής της, τον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή, Τάσο Μητρόπουλο.

      Οι αντιρρήσεις και η Λαμπέτη

   Η Έλενα Ναθαναήλ Δεληβασίλη, ήταν γόνος εύπορης οικογένειας – ο πατέρας της ήταν υφαντουργός και με καταγωγή από το Αϊβαλή, ενώ η μητέρα της, από την οποία κράτησε και το Ναθαναήλ, είχε καταγωγή από τη Μάνη. Γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1947 στην προσφυγική συνοικία της Νέας Φιλαδέλφειας, πήγε στο ιταλικό γυμνάσιο και παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα της θα κάνει το δικό της και θα μπει στον χώρο του θεάματος. Θα σπουδάσει υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη, ενώ τελικά ο πατέρας της θα υποχωρήσει όταν θα δει την αγαπημένη ηθοποιό της Έλενας, Έλλη Λαμπέτη, στο θέατρο και θα συνειδητοποιήσει ότι τα στερεότυπα για τις ηθοποιούς ήταν ανοησίες.

      Κάτι να Καίει

   Σε ηλικία μόλις 16 χρόνων, η Ναθαναήλ έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, στην έγχρωμη ρομαντική κωμωδία «Κάτι να Καίει», σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη και έχοντας όλο το επιτελείο του Φίνου δίπλα της. Τη μουσική του Μίμη Πλέσσα, τον σκηνογράφο Μάρκο Ζέρβα και συμπρωταγωνιστές τα πιο «καυτά» ονόματα του ελληνικού σινεμά εκείνης της εποχής. Από Ντίνο Ηλιόπουλο, Ρένα Βλαχοπούλου, Κώστα Βουτσά και Μάρθα Καραγιάννη, μέχρι Χρήστο Τσαγανέα, Αλέκο Τζανετάκο και φυσικά τον ανερχόμενο τότε Χρήστο Νέγκα, τον φτωχό μουσικό που θα πάλευε για την αγάπη της.

Άμα τη εμφανίσει, η Έλενα θα αναστατώσει το κοινό, φέρνοντας μία ξεχωριστή ομορφιά στη μεγάλη οθόνη. Παρά την επιτυχία της, χωρίς να πάρουν τα μυαλά της αέρα, θα επιλέξει να σπουδάσει στη Δραματική Σχολή του Κατσέλη, για να αποκτήσει τις απαραίτητες βάσεις, να πάρει τη μυρωδιά του παλκοσένικου.

      Εξώφυλλο ελληνικής ομορφιάς

   Λίγο πριν τελειώσει τις σπουδές της, θα πρωταγωνιστήσει το 1966 στο αξιοπρεπέστατο αισθηματικό δράμα «Ντάμα Σπαθί» του Γιώργου Σκαλενάκη, δίπλα στον γόη Σπύρο Φωκά. Η ταινία θα προβληθεί στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Σικάγου και στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Αμέσως μετά θα φωτογραφηθεί, ως πρέσβειρα της Ελλάδας στο μεγάλο γαλλικό περιοδικό «Paris Match», του οποίου θα κοσμήσει το εξώφυλλο. Ένα ιστορικό εξώφυλλο, που θα μπορούσε να τις ανοίξει τις πόρτες μιας διεθνούς σταδιοδρομίας, αν είχε πάρει την απόφαση να ξενιτευτεί.

«Το αίμα των Βελζούνγκεν» σε σκηνοθεσία Ρολφ Τίλε.

Το πρώτο της εξώφυλλο στο περιοδικό «Πρώτο» γοήτευσε τον Γερμανό σκηνοθέτη Ρoλφ Τίλε, που την κάλεσε να πρωταγωνιστήσει στο γερμανικό δράμα του 1965 «Το Αίμα των Βελσούγκεν» («Wälsungenblut»), το οποίο βασιζόταν στην ομώνυμη νουβέλα του σπουδαίου Γερμανού συγγραφέα Τόμας Μαν. Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του 15ου Φεστιβάλ του Βερολίνου.

      Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, θα πρωταγωνιστήσει στην ανάλαφρη και αρκούντως τουριστική κομεντί «Επιχείρηση Απόλλων» και πάλι του Σκαλενάκη, ο οποίος ανέδειξε για μία ακόμη φορά την ομορφιά της, αλλά και το δέσιμό της με τα υπέροχα ελληνικά τοπία. Μια ελληνοσουηδική παραγωγή του 1968, που έκοψε πάνω από 300.000 εισιτήρια, παρότι δεν είχε δίπλα της κάποιον αναγνωρίσιμο συμπρωταγωνιστή, αλλά τον άχρωμο Τόμας Φριντς.

      Η υποκριτική ωριμότητα μιας 20χρονης

   Το 1968, όμως, θα είναι μία ιδιαίτερη χρονιά για την Έλενα Ναθαναήλ, καθώς θα πρωταγωνιστήσει στο δυνατό ρομαντικό δράμα, «Ραντεβού με μία Άγνωστη», σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη. Μία ενδιαφέρουσα ταινία, από τις καλύτερες της καριέρας της, που θα της χαρίσει και το βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, σε ηλικία 21 χρόνων. Δίπλα της ο Γιάννης Βόγλης, στο ρόλο του εραστή και ο Δημήτρης Μυράτ στο ρόλο του ψυχρού συζύγου.

Τον επόμενο χρόνο θα παίξει στο φιλμ «Ξύπνα Βασίλη», μια από τις καλύτερες κωμικές σάτιρες του παλιού ελληνικού σινεμά, που βασίζεται στο καλογραμμένο θεατρικό του Δημήτρη Ψαθά, σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη και έχοντας ως συμπρωταγωνιστές τον υπέροχο Γιώργο Κωνσταντίνου, τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο, στο ρόλο του αξέχαστου «ποιητή Φανφάρα».

Η Ναθαναήλ, παρότι ακόμη κοριτσόπουλο, θα δείξει, με τη μετρημένη και φρέσκια ερμηνεία της, ότι έχει όλα τα φόντα για μία ακόμη καλύτερη πορεία. Ωστόσο, κάπου εδώ τελειώνουν και οι πολλές ελευθερίες στο σινεμά, η χούντα επιβάλει τη δική της αισθητική και το δικό της «ιδεολογικό» περίγραμμα, δίνοντας ακόμη μία κλωτσιά στο ελληνικό σινεμά, που είχε αρχίσει να παρακμάζει.

      Το τελευταίο κινηματογραφικό καλοκαίρι

   Η συνέχεια θα είναι ανάλογη με αυτή πολλών νέων συναδέλφων της, που εξάντλησαν το ταλέντο τους σε επιεικώς αδιάφορες ταινίες. Μεταξύ άλλων θα γυρίσει τις ταινίες «Το Λεβεντόπαιδο», με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, «Εθελοντής στον Έρωτα», με τον Κώστα Βουτσά, τη συγκινητική δραμεντί «Εκείνο το Καλοκαίρι», με τον Λάκη Κομνηνό και την αξέχαστη μουσική του Γιάννη Σπανού, το τολμηρό, για την εποχή και σήμερα καλτ «Αναζήτηση» με τον Άγγελο Αντωνόπουλο και την κωμωδία «Ο Αισιόδοξος» πάλι με τον Βουτσά.

      Ανεξάρτητη και ερωτευμένη

   Η Έλενα Ναθαναήλ θα αφήσει έξω από το θέαμα και τα τερτίπια της δημοσιότητας την προσωπική της ζωή και παρότι συνεργάστηκε με μερικούς από τους ωραιότερους άνδρες του ελληνικού σινεμά. Δεν θα παντρευτεί ποτέ, για να μη χάσει την ανεξαρτησία της, ούτε ακόμη και όταν απέκτησε το 1973 τη μοναχοκόρη της, ενώ έζησε το μεγάλο έρωτά της για 29 χρόνια με τον Τάσο Μητρόπουλο, με τον οποίο κατοικούσαν τα τελευταία χρόνια της ζωής της στο κτήμα τους στην Εύβοια, φτιάχνοντας το δικό τους κρασί.

      Ναι, σαν το παλιό καλό κρασί θα μπορούσε να επιστρέψει στη μεγάλη οθόνη και στις δεκαετίες του 1980-1990, αλλά όσοι έπαιξαν στο λεγόμενο εμπορικό σινεμά θεωρούνταν κακώς από το νέο ελληνικό σινεμά καμένα χαρτιά, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις. Έτσι, η Έλενα Ναθαναήλ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ένα αστέρι που έσβησε γρήγορα. Δεν ήταν όμως κομήτης. Ήταν μία τρυφερή γενναία ύπαρξη, ένα πανέμορφο κορίτσι, που δύσκολα θα ξαναδούμε και ακόμη πιο δύσκολα θα ξεχάσουμε.

    πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 Χ. Αναγνωστάκης

The post Έλενα Ναθαναήλ: Μια Φιλαδελφειώτισσα Πρέσβειρα Ελληνικής Ομορφιάς appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου του 1943 και ταξίδεψε μακρυά μας τα ξημερώματα μιας Τρίτης, σαν χθες (7/2/2017).
Σπούδασε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων και κατόπιν Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, χωρίς ποτέ να ασκήσει αυτό το επάγγελμα. 
Η καλλιτεχνική καριέρα του Λουκιανού Κηλαηδόνη ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν γράφει τη μουσική για τη θεατρική παράσταση του έργου της Κωστούλας Μητροπούλου «Η Πόλη μας». Τα τραγούδια, στον ομότιτλο δίσκο που κυκλοφόρησε, ερμηνεύουν η Βίκυ Μοσχολιού και ο Μανώλης Μητσιάς. Συνεχίζει παραγωγικότατος με πολλά τραγούδια και περισσότερη μουσική.  Όλοι έχουμε τραγουδήσει το: «Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόη», “Μια μέρα μιας Μαίρης (Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά)”, “Ο ύμνος των μαύρων σκυλιών”,  «Αρχίζει το ματς», “Αχ Ρίτα”, “Θα κάτσω σπίτι”,  “Η παρέα”, “Ο μικρός Ήρωας”,” Όσο αγαπιόμαστε τα δυο”,  “Τα θερινά τα σινεμά”,  “Το πάρτι”, το ” Πού βαδίζουμε κύριοι; ” (με τα ατέλειωτα ερωτικά μπερδέματα και την αξιοθαύμαστης ικανότητας απομνημόνευση των τόσων ονομάτων στα ζευγαρώματα),  κ.α. πολλά. 

*   *   *

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ήταν ένας τραγουδοποιός με όλη τη σημασία της λέξης. Ένας χαρισματικός τροβαδούρος, ένας πολυτάλαντος δημιουργός, συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής, με κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες που αποτυπώνονταν στα τραγούδια του, στις συνεργασίες του και στους τρόπους που διάλεγε για να συναντήσει το κοινό του.
Αρκεί να θυμηθούμε τα “Μικροαστικά” του ’73, τα “Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας” του ’75, τη συνεργασία του με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο (είχε γράψει τη μουσική για τις ταινίες “ο Θίασος” και “οι Κυνηγοί”), με τον Παντελή Βούλγαρη (έγραψε τη μουσική για την ταινία “Ελευθέριος Βενιζέλος”), ή τον Βασίλη Αλεξάκη (έγραψε τη μουσική για την ταινία “Οι Αθηναίοι”), αλλά και το θρυλικό πάρτι στη Βουλιαγμένη το 1983 που κατέβασε 80.000 – 100.000 κόσμο στην παραλία ή και το πρώτο ελληνικό λαϊκό μιούζικαλ που έστησε στο θέατρο Λυκαβηττού το 1993 με το “Αχ! Πατρίδα μου γλυκιά”»! 
Ο Λουκιανός ήταν η νοσταλγία. Η νοσταλγία για άλλες αξίες και για την ουσία των πραγμάτων, και μέσα από αυτήν (μέσα από τα παλιά τα Σινεμά, τον Μικρό Ήρωα) και με το μοναδικό του χιούμορ έκανε παράλληλα και την κριτική του στην κοινωνία της κατανάλωσης. Ήταν συνειδητά ο “φτωχός και μόνος καουμπόη” του ελληνικού τραγουδιού (με όπλο την κιθάρα του),  που δεν θέλησε να γίνει -και δεν έγινε- κομμάτι του συστήματος και κράτησε αποστάσεις από τη βιομηχανία του τραγουδιού.

“Μιλούσε” -και ήταν αγαπητός- στο ροκ κοινό, αλλά και στους πιστούς του αυθεντικού λαϊκού τραγουδιού. Ήταν, όμως, και ο ατμοσφαιρικός συνθέτης του “Μedia Luz” (Ορχηστρικό – είναι η μουσική για ένα υποθετικό film noir) και της μουσικής του “Θιάσου” (Θυμηθείτε το χαρακτηριστικό ηχητικό μοτίβο της ταινίας, το  “ Γιαξεμπόρε “ – που στη γλώσσα των μπουλουκιών θα πει «για σου αμόρε»).  Και στα τραγούδια του μπορούσαν να συγκατοικούν, σ΄ ένα πάρτι προσωπικοτήτων της τέχνης, του πνεύματος, της ροκιάς και της αναμελιάς, ο Φελίνι και ο Μπαχ, ο Σαββόπουλος και ο Τσιτσάνης, ο Μάρκος και ο Σινάτρα, ο Βέγγος και ο Σεφέρης, ο Πρίσλευ και ο Μπρεχτ, ο Πικάσο και ο Ζορό, οι παιδικοί ήρωες και οι μεγάλοι καλλιτέχνες, «όλοι σ’ ένα βαθύ μπουντρούμι – μ’ ένα μπουκάλι ρούμι».

Ο Λουκιανός ήταν ένα σημείο αναφοράς στην πολιτιστική μας ζωή που ένωνε διαφορετικούς ανθρώπους, διαφορετικές τάσεις και ηλικίες.

‘Όπως είχε δηλώσει ο Μίκης Θεοδωράκης, «Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ξεχώριζε για την ευγένεια και την γλυκύτητα του χαρακτήρα του, για την πρωτοτυπία της μουσικής του έμπνευσης και την μοναδικότητα της ερμηνείας των τραγουδιών του. Ήταν ένα φαινόμενο ζωής, χαράς και αγάπης, που πλούτισε την μουσική μας και την ζωή μας με φως».

*   *   *

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ταξίδεψε τα ξημερώματα μιας Τρίτης (7/2/2017) μετά από βραχεία νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, λόγω προχωρημένου σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας, όπως ανέφερε το ιατρικό ανακοινωθέν.

Για το ταξίδι αυτό, ο «φτωχός και μόνος καουμπόι» ανέβηκε στο άλογό του, κρέμασε την κιθάρα του στον ώμο,  είπε το “πάμε Ντόλυ”, κι έφυγε για πάντα προς το ηλιοβασίλεμα.

Το «Πάρτυ στη Βουλιαγμένη» μπορεί να τελείωσε, ο φίλος μας ο Λουκιανός, ο τροβαδούρος της νιότης μας, μπορεί να μας άφησε, αλλά εμείς δεν τον αφήνουμε και το έργο του θα μας συντροφεύει για πάντα. Σαν αγιόκλημα και γιασεμί τις καλοκαιρινές νύχτες με φεγγάρι.

Ας τον θυμόμαστε κι εμείς για πάντα, γιατί αξίζει τη θύμησή μας και γιατί έτσι δεν θα ξεχνάμε ποτέ  “τα καλλίτερά μας χρόνια”, δεν θα ξεχνάμε ποτέ τη νιότη μας!

The post <strong>Λουκιανός Κηλαηδόνης, </strong><strong>ο</strong> <strong>ε</strong><strong>μπνευσμένος τραγουδοποιός</strong> appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Το πρώτο σκηνικό της, ήταν τα ντουλάπια της κουζίνας, το υπνοδωμάτιό της και ο κήπος της. Γεννημένη και μεγαλωμένη στη Νέα Φιλαδέλφεια, είχε άμεση επαφή με τη γειτονιά και τη φύση. Όταν ήταν πιτσιρίκα, στην πλατεία της Φιλαδέλφειας, η ποιήτρια Μπιάνκα Ρωμαίου την άκουσε να απαγγέλλει τη Λήθη του Μαβίλη και της είπε: Απαγγέλλοντας παίζεις. Γι΄αυτό πρέπει να γίνεις ηθοποιός.

Η Καίτη (Αικατερίνη) Παπανίκα γεννήθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής στις 14 Ιουνίου 1942 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με σπουδαίους δασκάλους, όπως την Κατίνα Παξινού, την Άννα Συνοδινού, τον Δημήτρη Μυράτ και τον Αλέξη Σολωμό. Σπούδασε επίσης κλασικό τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών και μαθήτρια ακόμη πήρε μέρος σε φεστιβάλ απαγγελίας ποίησης στο Παρίσι, όπου και βραβεύτηκε.

Θέατρο και Κινηματογράφος

Από το 1964 άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο με θιάσους γνωστών πρωταγωνιστών και διακρίθηκε τόσο στην πρόζα όσο και στην επιθεώρηση. Πρώτο έργο της «Το υπόγειο της Λέλας» του Βασίλη Ιμπροχώρη. Κι από το… υπόγειο, βρέθηκε στο ρετιρέ, συμπρωταγωνίστρια του Μάνου Κατράκη στον Καπετάν Μιχάλη του Καζαντζάκη. Η μία συνεργασία έφερε την άλλη, ώσπου στο μιούζικαλ 12 μήνες καλοκαίρι, η Καίτη Παπανίκα κάνει τη μεγάλη επιτυχία και το όνομά της μπαίνει πλέον σε θιασαρχικά σχήματα. Οι επιλογές της, την έκαναν ιδιαίτερα αγαπητή στον κόσμο, αλλά και στους συναδέλφους της. Όλοι την ξεχωρίζουν για το ήθος της και την καλοσύνη της.

Η καριέρα της στον κινηματογράφο ένα χρόνο νωρίτερα με το πολεμικό δράμα του Θάνου Σαντά «Μας κρύβουν τον ήλιο» και συνεχίστηκε με ταινίες όπως «Ο πρόσφυγας», «Η αρχόντισσα του λιμανιού», «Η αριστοκράτισσα και ο αλήτης», «Ένας άνδρας με συνείδηση», «Για μια χούφτα τουρίστριες» και «Πολύ αργά για δάκρυα».

Στο κινηματογράφο έπαιξε σε περισσότερες από πενήντα ταινίες, με πιο χαρακτηριστικές την κωμωδία του Ντίνου Δημόπουλου «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη» (1968),   όπου ο ρόλος της Γαλλίδας Ρενέ, θα την χαράζει για πάντα στις σινεφίλ συνειδήσεις. Τη σεζόν 1968-1969 προβάλλεται η ταινία «Στα σύνορα της προδοσίας» που κόβει 710.994 εισιτήρια, έρχεται δεύτερη στις εισπράξεις ανάμεσα σε 108 ταινίες. Άλλες ταινίες που κάνουν εμπορική επιτυχία και η Καίτη Παπανίκα διακρίνεται, είναι οι: Παύλος Μελάς (πρώτη σε εισιτήρια τη σεζόν 1973-74), Για μια χούφτα τουρίστριες, Η ζαβολιάρα, Ο αετός των σκλαβωμένων, Ένας τρελός τρελός αεροπειρατής κ.α.

Με την αναβίωση του ελληνικού κινηματογράφου τη δεκαετία του ’80, η Καίτη Παπανίκα είναι στις επιλογές των κινηματογραφιστών και συμμετέχει σε κωμωδίες, που έχουν αγαπηθεί και θεωρούνται καλτ στο είδος τους: Ο τελευταίος άντρας, Είσαι στην ΕΟΚ πάθε για την ΕΟΚ, Μια παπαδιά στα μπουζούκια, Το ξένο είναι πιο γλυκό κ.α.

Θα περάσει και από τις βιντεοταινίες που είναι η μόδα της εποχής, ώσπου, το 1991, ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, την επιλέγει για να πρωταγωνιστήσει στη μεταφορά του βιβλίου της Γιοβάννας “Άντε γεια” στο σινεμά. Η νέα γενιά θεατών, γνωρίζει στη μεγάλη οθόνη την Καίτη Παπανίκα μαζί με τα νέα ταλέντα της ταινίας και γοητεύεται με την ερμηνεία της. Θα τιμηθεί με το Α’ Κρατικό Βραβείο Γυναικείου Ρόλου.

Στο σινεμά, θα παίζει και στην Τεστοτερόνη του Γιώργου Πανουσόπουλου το 2004, ενώ η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση, είναι το 2008, στο θρίλερ Κάτω από το μακιγιάζ σου.

 Τηλεοπτικές εμφανίσεις

Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε με τον Θόδωρο Κατσαδράμη στη σειρά «Ένα ευτυχισμένο ζευγάρι» (1973), ενώ διακρίθηκε σε ρόλους σε σειρές της κρατικής («Εν τούτω νίκα», «Ο Πατούχας», «Όταν ήμουν δάσκαλος» κ.ά.) και της ιδιωτικής τηλεόρασης («Λάμψη», «Ανατολικός Άνεμος», «Ψίθυροι Καρδιάς» κ.ά).

Η Καίτη Παπανίκα δίδαξε στη δραματική σχολή του Αντώνη Ανδριόπουλου. Στις 8 Φεβρουαρίου 2015 ανακηρύχθηκε ομόφωνα Επίτιμο Μέλος της Φιλότεχνης Λέσχης Αχαρνών (Μενιδίου).

Η διαφήμιση και περιοδικά

Η μεγάλη της αναγνωρισιμότητα στην εποχή της οδήγησε τα περιοδικά να κάνουν πολλά εξώφυλλα αλλά επιχειρήσεις να συνεργαστούν μαζί της για την προώθηση των προϊόντων τους.

Απόφαση ανθρωπιάς και αλληλεγγύης

Η ηθοποιός, η οποία ξεχωρίζει για το ήθος της, την καλοσύνη και τις προοδευτικές ιδέες της, πήρε την απόφαση να προσφέρει τον μισθό της σε άπορες οικογένειες. Ο προβληματισμός για τα κοινά την οδήγησε στη θέση της δημοτικής συμβούλου στη Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι το 2014.

Ως αντιπρόεδρος στον τομέα του Πολιτισμού και του Αθλητισμού, έριξε στο τραπέζι μια ρηξικέλευθη πρόταση: να δίνει τον μισθό της από το δημοτικό συμβούλιο (600 ευρώ) σε οικογένειες που έχουν πραγματική ανάγκη από χρήματα για να επιβιώσουν.

Η Καίτη Παπανίκα έφυγε από τη ζωή στις 12 Ιουνίου 2017, σε ηλικία 74 χρονών, χτυπημένη από τον καρκίνο. Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε σε μοναστήρι της Βαρυμπόμπης σε στενό οικογενειακό κύκλο. Η Καίτη Παπανίκα ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό  Θοδωρή Κατσαδράμη και απέκτησε ένα γιό τον Δημήτρη.

Νέα Φιλαδέλφεια 1985, σε τηλεοπτικό αφιέρωμα – ντοκουμέντο ο αείμνηστος Δήμαρχος Σάββας Σταματιάδης (1914 – 1999) μιλά στην κάμερα της εκπομπής “Παλιά Γειτονιά” της ΕΡΤ. Οι μεγάλοι Φιλαδελφειώτες ηθοποιοί, ο Σταύρος Ξενίδης (1923 – 2008) και η Καίτη Παπανίκα (1942-2017), μας ξεναγούν στην ιστορία της Νέας Φιλαδέλφειας. Στο βίντεο μιλούν για την πόλη οι Τάσος Αθανασιάδης, Μανώλης Μακρής, Αριστείδης Καμάρας. Για τα γυρίσματα της εκπομπής χρησιμοποιήθηκε αρχείο της εφημερίδας “ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ” του Γιώργου Κακάτσου, το βίντεο ψηφιοποιήθηκε από τον πρόωρα χαμένο Βασίλη Βέττο (Fx-news.gr) μετά από προσφορά του Σπύρου Γραμμένου.

Η ΚΑΙΤΗ ΠΑΠΑΝΙΚΑ ΣΥΖΗΤΑ ”ΠΟΛΙΤΙΚΑ”ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΝΤΟΝΗ

Χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από:

• https://ellinikoskinimatografos.gr
• https://www.gossip-tv.gr
• https://menidiatis.blogspot.com
• http://www.e-alitheia.gr
• https://cosmopoliti.com
• https://www.filadelfia-xalkidona.gr
• https://www.koukidaki.gr

The post Καίτη Παπανίκα: Όπου και να ταξίδευσα σαν την Φιλαδέλφεια και τους Φιλαδελφειώτες δεν βρήκα πουθενά appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.

Γιώργος Καμάρας

Ο Έλληνας επιθετικός Γιώργος Καμάρας, γεννήθηκε στις 21 Μαΐου του 1929, στα Κάτω Πατήσια. Μια εμβληματική μορφή του Απόλλωνα Αθηνών, στον οποίο αγωνίστηκε όλη του την ποδοσφαιρική καριέρα! Είναι ο πρεσβύτερος αδελφός του Αριστείδη Καμάρα και το γήπεδο του Απόλλωνα, στη Ριζούπολη, φέρει τ’ όνομά του προς τιμή του από το 2005!  

Γεννήθηκε το 1929 στα Κάτω Πατήσια, όμως η καταγωγή του ήταν από τη Ρούμελη και το χωριό Μουσουνίτσα. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Αθήνα και μεγάλωσε στις αλάνες της Νέας Φιλαδέλφειας. Προτού συμπληρώσει τα 15 του χρόνια, έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα με την ομάδα της Νέας Χαλκηδόνας τον Χαλκηδονικό. Λίγο αργότερα έχοντας περίσσια εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του πήγε να δοκιμαστεί στην ΑΕΚ.

Το ταλέντο του ήταν δεδομένο και αδιαμφισβήτητο, όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν ευχάριστα για τον ίδιο. Παρά το γεγονός ότι η απόδοση του ήταν εξαιρετική, ο τότε προπονητής της Ένωσης, ο Γιώργος Νταϊσπάγγος τον απέρριψε λόγω του ύψους του. Η απογοήτευση του ήταν μεγάλη, όμως ακόμα μεγαλύτερη ήταν η θέληση του να αποδείξει την αξία του. Έτσι, λίγους μήνες αργότερα υπέγραψε στον Απόλλωνα Αθηνών, όπου έχοντας προπονητή τον Ρωμύλο Φρονιμίδη, μέσα σε ένα χρόνο, κατάφερε να παίξει στην ανδρική ομάδα! Η θέση στην οποία αναδείχτηκε ήταν αυτή του επιθετικού και παρά την έλλειψη ύψους του κατάφερε να κάνει μία εντυπωσιακή καριέρα.

Αναδείχθηκε 2ος Κορυφαίος Σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος για τη σεζόν 1959/60, την πρώτη της ενιαίας εθνικής Κατηγορίας, σκοράροντας 19 γκολ, ενώ σημειώνοντας τον ίδιο αριθμό τερμάτων σε 26 αγώνες, ήταν 3ος για τη σεζόν 1961/62, οδηγώντας τον Απόλλωνα στην 3η θέση της βαθμολογίας, τη καλύτερη επίδοση, μέχρι στιγμής, του συλλόγου στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ήταν επίσης Πρώτος Σκόρερ στο Κύπελλο Ελλάδος της σεζόν 1951/52. Έκλεισε την καριέρα του στον Απόλλωνα, έχοντας στο ενεργητικό του 61 παρουσίες και 36 γκολ στην Α’ Εθνική.

Ο Γιώργος Καμάρας, έσβησε από τη ζωή, στη Κηφισιά, στις 8 Φεβρουαρίου του 2000, στα 71 του χρόνια, νικημένος από τη θλίψη μετά από τον απροσδόκητο χαμό της κόρης του Βίκης από ανίατη ασθένεια.

Αγαπούσε τη Νέα Φιλαδέλφεια οι συμπολίτες του τον τίμησαν γι αυτή του την αγάπη. Είχε εκλεγεί πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος Νέας Φιλαδέλφειας το 1964 με Δήμαρχο τον Νίκο Τρυπιά και επανεξελέγη μετά την μεταπολίτευση με το συνδυασμό της Νίκης Τρυπιά.

Στοιχεία από: http://blessedfootball.blogspot.com

The post Σίγουρα ο Γιώργος Καμάρας θα χαιρόταν για το νέο γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια appeared first on Ειδήσεις και Πληροφορίες για Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα - News Magazine Δεκελείας.