
Ένα ζήτημα που ξεπερνά τα όρια της απλής διοικητικής διαδικασίας και αγγίζει πλέον την ουσία της θεσμικής λειτουργίας του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας αναδεικνύεται μέσα από δύο διαδοχικές εισηγήσεις προς τη Δημοτική Επιτροπή, με εισηγητή τον Αντιδήμαρχο κ. Γιώργο Κελλίδη και τις σχετικές αποφάσεις που ακολούθησαν.
Η πρώτη εισήγηση, με Αριθμό Πρωτοκόλλου 37728/22.12.2025, αφορά την έγκριση προγραμματικής σύμβασης με τη «ΣΚΕΠΗ Γ.Ο. ΑΜΚΕ».
Η δεύτερη, με Αριθμό Πρωτοκόλλου 5163/24.02.2026, αφορά την έγκριση Μνημονίου Συνεργασίας, Προγραμματικής Σύμβασης και Δήλωσης Εμπιστευτικότητας με τη «ΘΑΛΠΟΣ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ – Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία».
Κοινός παρονομαστής; Και οι δύο εισηγήσεις βασίζονται στην ίδια υπ’ αριθ. Γ3β/Γ.Π.οικ. 51250/17.11.2025 Απόφαση του Υφυπουργού Υγείας, που αφορά την ίδρυση Κέντρου Ημέρας Ολικής Φροντίδας Ψυχικής Υγείας (Κ.Η.Ο.Φ.) για άτομα με Άνοια/Alzheimer στην ίδια χωρική περιοχή.
Με απλά λόγια, ο ίδιος Δήμος εμφανίζεται να παρέχει θεσμική στήριξη σε δύο διαφορετικές οντότητες, οι οποίες προφανώς επιθυμούν να συμμετέχουν στην ίδια κρατική πρόσκληση και διεκδικούν την ίδια δομή. Χωρίς από τις εισηγήσεις να προκύπτει καμία αξιολόγηση, καμία συγκριτική διαδικασία, κανένα τεκμηριωμένο κριτήριο επιλογής.
Ο Δήμος, αντί να λειτουργεί ως θεσμικός αξιολογητής, φαίνεται να εμπλέκεται ευθέως σε ανταγωνιστικές πολιτικές μεταξύ ΑΜΚΕ — δηλαδή μεταξύ φορέων που, ανεξαρτήτως νομικής μορφής, διεκδικούν δημόσιους πόρους και χρηματοδότηση για το ίδιο το αντικείμενο. Και οι δύο φορείς φαίνεται λαμβάνουν δημοτική «ομπρέλα» συνεργασίας.
Έτσι δημιουργείται μια επικίνδυνη εικόνα: όποια ΑΜΚΕ εμφανίζεται στο Δημαρχείο — ενδεχομένως συνοδευόμενη από ένα συστατικό σημείωμα — μπορεί να εξασφαλίσει και μια προγραμματική σύμβαση στήριξης για την ίδια ακριβώς δράση.
Η κοινωνική πολιτική όμως δεν είναι χώρος πολλαπλών υποσχέσεων ούτε μηχανισμός διανομής θεσμικών βεβαιώσεων. Όταν ο Δήμος στηρίζει ταυτόχρονα ανταγωνιστικές υποψηφιότητες, παύει να σχεδιάζει πολιτική και μετατρέπεται σε μέρος του ανταγωνισμού.
Και τότε το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποια ΑΜΚΕ θα εγκριθεί από το Υπουργείο — αλλά ποιος τελικά αξιολογεί στον ίδιο τον Δήμο.




