Η αποστολή ομαδικών γραπτών μηνυμάτων (SMS) προς πολίτες του Δήμου με πρόσκληση σε εθιμοτυπική εκδήλωση (κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας), με αναφορά στον Δήμαρχο κ. Γιάννη Τομπουλόγλου, άνοιξε μια συζήτηση που ξεπερνά το τυπικό πλαίσιο μιας κοινωνικής εκδήλωσης.Το ζήτημα δεν αφορά την ίδια την εκδήλωση, αλλά τον τρόπο με τον οποίο επιλέχθηκε να ενημερωθούν οι πολίτες, δηλαδή μέσω άμεσης χρήσης αριθμών κινητής τηλεφωνίας, που αποτελούν προσωπικά δεδομένα.
Η συζήτηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς – σύμφωνα με την εικόνα που αποτυπώθηκε και όπως σχολιάστηκε δημόσια – η συγκεκριμένη εθιμοτυπική εκδήλωση έλαβε χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε κομματική ή πολιτική συγκέντρωση, γεγονός που εντείνει τα ερωτήματα για τη σκοπιμότητα και τη νομιμότητα της μεθόδου ενημέρωσης.Υπενθυμίζεται ότι το ισχύον πλαίσιο προστασίας προσωπικών δεδομένων (GDPR) προβλέπει ότι η χρήση στοιχείων επικοινωνίας πολιτών από δημόσιες αρχές επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις, όπως η ύπαρξη ρητής συγκατάθεσης ή η εξυπηρέτηση σαφούς και αναγκαίου δημοσίου σκοπού.Όταν, όμως, μια εθιμοτυπική εκδήλωση προσλαμβάνει πολιτικά ή κομματικά χαρακτηριστικά, καθίσταται ακόμη πιο κρίσιμο να διευκρινιστεί αν οι πολίτες που έλαβαν τα μηνύματα είχαν συναινέσει στη χρήση των προσωπικών τους δεδομένων για πρόσκληση σε δράσεις με τέτοιο περιεχόμενο.
Εύλογα, λοιπόν σχολιάζεται το γεγονός και τίθενται ερωτήματα, από την δημόσια απάντηση των οποίων θα φανεί ενδεχομένως η τυχόν ύπαρξη παράνομης πράξης:
- Υπάρχει καταγεγραμμένη γραπτή συγκατάθεση των αποδεκτών για αποστολή τέτοιου είδους μηνυμάτων;
- Από ποια βάση δεδομένων προήλθαν οι αριθμοί κινητών τηλεφώνων; Υπήρξε επεξεργασία; Για πιο σκοπό είχαν συλλεχθεί τα στοιχεία;
- Και κυρίως, Υφίσταται γραπτή εισήγηση ή γνωμοδότηση υπηρεσίας του Δήμου που να τεκμηριώνει ότι η χρήση προσωπικών δεδομένων πολιτών για την προώθηση της συγκεκριμένης εκδήλωσης ήταν σύννομη, ανεξαρτήτως του πολιτικού χαρακτήρα που αυτή προσέλαβε δημόσια;
Η τοπική αυτοδιοίκηση, ως φορέας δημόσιας εξουσίας, οφείλει όχι μόνο να τηρεί τον νόμο, αλλά και να αποφεύγει ενέργειες που μπορεί να δημιουργούν την εντύπωση σύγχυσης ανάμεσα στη θεσμική λειτουργία του Δήμου και την πολιτική ή κομματική προβολή.Η σαφής και τεκμηριωμένη απάντηση του Δήμου στα παραπάνω ερωτήματα θα λειτουργούσε αποσυμπιεστικά για τη δημόσια συζήτηση και θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη των πολιτών, σε μια περίοδο όπου η διαφάνεια και η λογοδοσία αποτελούν βασικές απαιτήσεις της κοινωνίας.Σε κάθε περίπτωση, το θέμα αναδεικνύει την ανάγκη οι θεσμικές επικοινωνίες της αυτοδιοίκησης να παραμένουν απολύτως διακριτές από πολιτικές ή κομματικές δραστηριότητες, τόσο στην ουσία όσο και στη μορφή.
