Σε πρόσφατη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικης, η συμπολίτισσά μας Χρυσάνθη Γεωργίου παρενέβη δυναμικά, τονίζοντας ότι η νέα οχετοποίηση του Ποδονίφτη απειλεί το τελευταίο φυσικό τμήμα του ρέματος. Υπογράμμισε ότι, παρά την ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ το 2019, οι «βελτιωμένες» μελέτες οδηγούν ξανά σε τσιμεντοποίηση και περαιτέρω υποβάθμιση του οικοσυστήματος. Τόνισε πως ο Ποδονίφτης δεν είναι τεχνικός αγωγός αλλά ζωντανό οικοσύστημα, απαραίτητο για τη δημόσια υγεία, τη βιοποικιλότητα και την ανθεκτικότητα των γειτονιών μας.
————————————————
Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
Κυρίες και κύριοι,
Σήμερα μιλώ όχι μόνο ως πολίτης, αλλά ως άνθρωπος που έχει μεγαλώσει δίπλα σε ποτάμια στη Νέα Φιλάδελφεια – Νέα Χαλκηδόνα στον Κηφισό και τον Ποδονίφτη, που έχει δει με τα μάτια του τη ζωή να ανθίζει γύρω τους – και να καταστρέφεται όταν τους φερόμαστε σαν σκουπίδια.
Η Αττική είχε κάποτε εκατοντάδες ρέματα. Ζωντανές φλέβες της πόλης. Σήμερα απέμειναν μόλις λίγα. Και αντί να τα προστατεύουμε σαν πολύτιμο θησαυρό, συνεχίζουμε να τα απειλούμε. Λες και δεν μάθαμε τίποτα από τις καταστροφές που εμείς οι ίδιοι προκαλέσαμε.
Τα ρέματα έγιναν για δεκαετίες οι αόρατοι χώροι της πόλης: τα μπαζώσαμε, τα κλείσαμε, τα μετατρέψαμε σε οχετούς. Και σήμερα, η απάντηση της Πολιτείας στην κλιματική κρίση είναι να τα τσιμεντώσει κι άλλο. Με σχέδια που κοστίζουν σχεδόν 1 δις ευρώ, όχι για να προστατεύσουν το περιβάλλον που είναι πηγή ζωής για τους πολίτες, αλλά για να εξαφανίσουν ό,τι φυσικό έχει απομείνει.
Και όμως, όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά πως το Λεκανοπέδιο είναι σφραγισμένο. Το 70% είναι πια τσιμέντο. Το νερό δεν έχει που να διοχετευτεί . Και αντί να αφήσουμε το φυσικό έδαφος να δουλέψει, αντί να χρησιμοποιήσουμε τη φύση ως σύμμαχο, εμείς επιμένουμε στη σύγκρουση μαζί της.
Αλλά υπάρχει ένα ρέμα που συμβολίζει όσο κανένα άλλο αυτή τη μάχη: ο Ποδονίφτης.
Για περισσότερο από 10 χρόνια, στοχοποιείται συστηματικά. Το 2019 οι κάτοικοι, συλλογικότητες και ειδικοί, κέρδισαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Μια ιστορική απόφαση που είπε ξεκάθαρα: Όχι στην οχετοποίηση. ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ. Ναι στη φυσική κοίτη. Ναι στην προστασία του οικοσυστήματος.
Και όμως, σήμερα – ξανά – επιστρέφουμε στο ίδιο έργο θεατές. Με δήθεν «βελτιωμένες» μελέτες ΜΕ ΔΗΘΕΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ. Με τον ίδιο ΚΡΥΦΟ στόχο: να υποβαθμιστεί και να χαθεί ένα από τα τελευταία φυσικά ρέματα που απέμειναν ζωντανά μέσα στον αστικό ιστό.
Και αναρωτιέμαι:
– Τι άλλο πρέπει να πει το ΣτΕ;
– Τι άλλο θα πρέπει να πει η Ευρώπη με τις οδηγίες της;
– Πόση άλλη βία πρέπει να δεχθούν τα οικοσυστήματα για να καταλάβουμε ότι η τσιμεντοποίηση δεν προστατεύει αλλά ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΕΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ;
Ο Ποδονίφτης δεν είναι «κανάλι». ¨Ότι έχει απομείνει, είναι ένας ζωντανός οργανισμός που δροσίζει, καθαρίζει, προστατεύει τις γειτονιές της Νέας Φιλαδέλφειας, της Νέας Χαλκηδόνας και όλων των γύρω περιοχών. Είναι κομμάτι της ζωής των ανθρώπων εκεί. Κομμάτι της δημόσιας υγείας, της ψυχικής υγείας, της ποιότητας ζωής.
Και θέλω να το πω καθαρά: Δεν μπορεί η πολιτεία να αντιμετωπίζει το νερό σαν απόβλητο που πρέπει να φύγει γρήγορα στη θάλασσα. Το νερό είναι πόρος. Είναι ζωή. Είναι η ασπίδα μας απέναντι στη λειψυδρία που ήδη ζούμε.
Οι σύγχρονες πόλεις δεν τσιμεντώνουν πια τα ποτάμια τους. Τα αναγεννούν. Τα αφήνουν να αναπνεύσουν. Αποσφραγίζουν εδάφη. Χρησιμοποιούν υδατοπερατά υλικά. Φτιάχνουν δεξαμενές συλλογής βρόχινου νερού. Και μετατρέπουν την απειλή της πλημμύρας σε ευκαιρία για εξοικονόμηση, οικονομία και ανθεκτικότητα.
Αυτό δεν είναι ουτοπία. Είναι ΠΙΑ ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Είναι κοινή λογική. Και είναι το μέλλον, είτε το θέλουμε είτε όχι.
Η Αττική δεν αντέχει άλλη τσιμεντοποίηση. Δεν αντέχει να χάσει και τον Ποδονίφτη. Δεν αντέχει πολιτικές που αναπαράγουν λάθη δεκαετιών και μας φέρνουν κάθε χρόνο πιο κοντά σε νέες καταστροφές.
Η φύση δεν εκδικείται. Αν εμείς την παραβιάζουμε, το τίμημα ΘΑ το πληρώνουμε ΠΑΛΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΜΕΙΣ.
Σας καλούμε λοιπόν, με ευθύνη απέναντι στους πολίτες και στις επόμενες γενιές, να προστατεύσουμε τα φυσικά ρέματα που απέμειναν, να αποσύρουμε κάθε σχέδιο οχετοποίησης, και να δώσουμε στα ποτάμια μας τον χώρο που δικαιούνται.
Χρυσάνθη Γεωργίου
Πρόεδρος Συλλόγου Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων – Ροή
Δημότης-κάτοικος της Ν.Φιλαδέλφειας-Ν.Χαλκηδόνας
Εκπρόσωπος ομάδας των κατοίκων η «Γειτονιά της Κίρκης», Νέα Φιλαδέλφεια