Το dekeleias.gr αναδημοσιεύει την τοποθέτηση του συμπολίτη μας Χάρη Χεϊζάνογλου για το αντιπλημμυρικό έργο της οδού Σκρα, φωτίζοντας τη διαχρονική πορεία και τις πραγματικές του ρίζες. Το έργο, βασισμένο σε μελέτη του 2008 και δημοπρατημένο από την Περιφέρεια Αττικής επί Δούρου, προχώρησε χάρη στις επίμονες διεκδικήσεις όσων το πάλεψαν όλα αυτά τα χρόνια, παρά τα εμπόδια και τις καθυστερήσεις. Καθώς σήμερα ολοκληρώνεται, ο Χεϊζάνογλου επισημαίνει όχι μόνο την προσπάθεια που προηγήθηκε, αλλά και τις αδικαιολόγητες επιθέσεις που δέχονται πολίτες από τον σύμβουλο τύπου της Δημοτικής Αρχής, σε μια προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και οικειοποίησης της πατρότητας του έργου.
Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Πάμε λίγο να πούμε για το αντιπλημμυρικό στην Σκρα για να τελειώνουμε με τα αστεία μυθεύματα και τους μυθομανείς που τα διακινούν:
Αρχικά, το έργο δεν είναι έργο ούτε του Δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας, ούτε πολύ περισσότερο της σημερινής Δημοτικής Αρχής! Είναι έργο της ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ το οποίο δημοπρατήθηκε από την διοίκηση της Ρένας Δούρου επί δημαρχίας Άρη Βασιλόπουλου, με βάση μελέτη συνταχθείσα από το Δήμο Ν. Φιλαδέλφειας Ν. Χαλκηδόνας του 2008!… Η κουβέντα λοιπόν για το ποιος ήθελε το έργο, ποιος έφερε το αντιπλημμυρικό, ποιος έχει την πατρότητα κλπ κλπ είναι σαφές ότι τελειώνει εδώ.
Επί δημαρχίας Βούρου λοιπόν και με περιφερειάρχη Πατούλη το έργο κόλλησε. Τότε οι ίδιοι άνθρωποι που ως διοίκηση έφεραν το έργο συνέχισαν να πιέζουν συστηματικά την Περιφέρεια για την υλοποίησή του. Ήταν οι ίδιοι που εξαρχής το διεκδίκησαν, αυτοί που συνέχισαν να το διεκδικούν οργανώνοντας συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και προειδοποιώντας για τον κίνδυνο νέας πλημμύρας! (Η αφίσα είναι από το κάλεσμα της Δύναμης Πολιτών επί διοικήσεως Γιάννη Βούρου και με περιφερειάρχη Γιώργο Πατούλη)
Εκείνη την περίοδο, η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που σήμερα βρέθηκαν να είναι διοίκηση και να έχουν την τύχη να δουν επιτέλους το έργο που δρομολογήθηκε και διεκδικήθηκε από τους άλλους, να υλοποιείται από την περιφέρεια στην βάρδιά τους, ήταν από υποτονικοί έως άφαντοι, ενδεχομένως γιατί τους ήταν πολύ δύσκολο να ασκήσουν κριτική στον κο Πατούλη, μην τυχόν και χάσουν της στήριξη της ΝΔ στις επόμενες εκλογές.
Και σαν να μην έφτανε που ήταν άφαντοι και το ξέρουμε όλοι, σήμερα έχουν το θράσος αντί να ευχαριστούν όσους διεκδίκησαν το αντιπλημμυρικό όταν οι ίδιοι ήταν απόντες, όχι μόνο επιχειρούν να καρπωθούν την πατρότητα του έργου διαγράφοντας την προσπάθεια όλων όσων προηγήθηκαν, αλλά τολμούν και να τους εγκαλούν, ότι τάχα δεν πήγαν στην δενδροφύτευση που έγινε ως συνέχειά του (ή περίπου), γιατί ήθελαν να “κολλήσει” το έργο!
Αυτές τις τερματικές ανοησίες, μαζί με έναν συνονθύλευμα άθλιων προσωπικών χαρακτηρισμών σε όποιον τις καταγγέλλει ως τέτοιες (και σε εμένα φυσικά!), τις περιφέρει ο υπεύθυνος επικοινωνίας της Δημοτικής Αρχής, αλλού ως θέση της διοίκησης και αλλού ως “προσωπική άποψη”, ανάλογα με το ποιον νομίζει ότι μπορεί να κοροϊδέψει. Που κανέναν δεν μπορεί, αλλά το νομίζει.
Δύο λόγια για την δενδροφύτευση για να κλείσουμε και με αυτό. Η δενδροφύτευση έγινε σε ένα σημείο του αντιπλημμυρικού, συγκεκριμένα πέριξ της απόληξής του στον Κηφισό, στο οποία με άδεια της δημοτικής αρχής είχαν προηγουμένως κοπεί πολλά μεγάλα πεύκα, με αποτέλεσμα πολλοί δημότες να διαμαρτυρηθούν αμφισβητώντας την αναγκαιότητα της κοπής.
Δεν έχει καμία σημασία να συμφωνήσουμε εδώ αν η κοπή ήταν αναγκαία ή όχι, γιατί δεν αλλάζει σε καμία περίπτωση την ουσία, η οποία είναι ότι αφενός η δημοτική αρχή έχει δικαίωμα να διευκολύνει την υλοποίηση έργων όπως νομίζει σωστό, και αφετέρου οι δημότες έχουν δικαίωμα να διαμαρτύρονται για τον τρόπο που γίνεται αυτή η διευκόλυνση, ακόμα κι αν είναι νόμιμη, ακόμα κι αν είναι μεθοδολογικά σωστή.
Και αν είναι νόμιμη και μεθοδολογικά άρτια, είναι υποχρέωση της Δημοτικής Αρχής να απαντά μέσω των εκπροσώπων της στους διαμαρτυρόμενους, χωρίς να τους εγκαλεί, χωρίς να τους λοιδορεί και χωρίς να καφρίζει λέγοντας ανοησίες, ότι η απουσία από την δενδροφύτευση η οποία έγινε για να διορθωθεί η αποψίλωση στην οποία συναίνεσε η Δημοτική Αρχή, συνιστά έλλειμα οικολογικής ευαισθησίας ή επιθυμία για μη υλοποίηση συνολικά του έργου, και όλα αυτά με πολλούς χυδαίους προσωπικούς χαρακτηρισμούς.
Θα ξαναπώ εδώ, ότι όταν η διοίκηση του Βούρου έκανε τα ίδια, όταν επένδυσε στο αφήγημα των εσωτερικών εχθρών, των αριστερών υπονομευτών κλπ, αντιπολιτευόμενη χυδαία όχι μόνο την αντιπολίτευση αλλά κάθε δημότη που της ασκούσε κριτική, βρέθηκε με όλη την πόλη απέναντι και ακόμα και με τους “αριστερούς υπονομευτές” διασπασμένους, τελικά πήγε σπίτι της.
