Στη Νέα Φιλαδέλφεια, στην οδό Πλαστήρα, ένας άδειος και βανδαλισμένος οικίσκος ανακύκλωσης στέκει εγκαταλελειμμένος. Δίπλα του, ο παρακείμενος οικίσκος του φύλακα των αθλητικών εγκαταστάσεων ενισχύει την εικόνα παρακμής. Δύο “περιβαλλοντικά έργα” που έχουν καταλήξει σκονισμένα κουφάρια.
Το τοπικό αυτό παράδειγμα δεν είναι τυχαίο: συνδέεται με το ευρύτερο σκάνδαλο των οικίσκων ανακύκλωσης, τις υπερκοστολογήσεις και τα ευρωπαϊκά πρόστιμα που έχουν προκαλέσει έντονη συζήτηση. Την ώρα που δαπανήθηκαν εκατομμύρια, η λειτουργία τους παραμένει μηδενική.
Και όσο τέτοιες υποδομές σαπίζουν, γεννάται εύλογα η απορία:
Μήπως όλη αυτή η απαξίωση της ανακύκλωσης ανοίγει τελικά τον δρόμο για να εμφανιστεί η καύση απορριμμάτων ως “αναπόφευκτη λύση”;
Η πόλη αξίζει καθαρές απαντήσεις: γιατί εγκαταλείφθηκαν οι οικίσκοι, ποιος ευθύνεται για τη συντήρησή τους και —το πιο κρίσιμο— πού κατέληξαν τα χρήματα που πλήρωσαν οι πολίτες.
Στη Νέα Φιλαδέλφεια, στην οδό Πλαστήρα, ένας άδειος και βανδαλισμένος οικίσκος ανακύκλωσης στέκει εγκαταλελειμμένος. Δίπλα του, ο παρακείμενος οικίσκος του φύλακα των αθλητικών εγκαταστάσεων ενισχύει την εικόνα παρακμής. Δύο “περιβαλλοντικά έργα” που έχουν καταλήξει σκονισμένα κουφάρια.
Το τοπικό αυτό παράδειγμα δεν είναι τυχαίο: συνδέεται με το ευρύτερο σκάνδαλο των οικίσκων ανακύκλωσης, τις υπερκοστολογήσεις και τα ευρωπαϊκά πρόστιμα που έχουν προκαλέσει έντονη συζήτηση. Την ώρα που δαπανήθηκαν εκατομμύρια, η λειτουργία τους παραμένει μηδενική.
Και όσο τέτοιες υποδομές σαπίζουν, γεννάται εύλογα η απορία:
Μήπως όλη αυτή η απαξίωση της ανακύκλωσης ανοίγει τελικά τον δρόμο για να εμφανιστεί η καύση απορριμμάτων ως “αναπόφευκτη λύση”;
Η πόλη αξίζει καθαρές απαντήσεις: γιατί εγκαταλείφθηκαν οι οικίσκοι, ποιος ευθύνεται για τη συντήρησή τους και —το πιο κρίσιμο— πού κατέληξαν τα χρήματα που πλήρωσαν οι πολίτες.
