Η διαχρονική «σταθερότητα» στη χρηματοδότηση των Δήμων, σε ένα περιβάλλον πληθωριστικών πιέσεων, μεταφράζεται στην πράξη σε συνεχή μείωση της πραγματικής αξίας των πόρων τους. Παράλληλα αυξάνεται και το ύψος των παρανόμως παρακρατηθέντων από την κυβέρνηση πόρων των ΟΤΑ.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι η διαμόρφωση ενός ασφυκτικού δημοσιονομικού περιβάλλοντος για τους Δήμους, οι οποίοι καλούνται να ανταποκριθούν σε αυξημένες λειτουργικές ανάγκες, αλλά και σε κρίσιμες επενδύσεις για τις πόλεις, χωρίς τους αναγκαίους πόρους. Η κατάσταση αυτή οδηγεί αναπόφευκτα σε καθυστερήσεις έργων, περιορισμό υπηρεσιών και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών. Η κατάσταση αυτή δεν είναι ουδέτερη είναι αποτέλεσμα κυβερνητικής πολιτικής.