Πού καταλήγει αυτό; Όπως πάντα καταλήγει σε ένα αλληλοφάγωμα μεταξύ ανθρώπων που δηλώνουν αριστεροί, κι αυτό επειδή κάποιοι μιλάνε και καταγγέλλουν αλλά δεν χρησιμοποιούν τη λέξη “ναζί”, και επειδή κάποιοι άλλοι δεν μιλάνε.

Κάπου εκεί λοιπόν σήμερα βρέθηκε άνθρωπος να μου αποδώσει ότι “είμαι πολυγραφότατος αλλά δεν έγραψα τίποτα”, υπονοώντας, ή μάλλον εννοώντας σαφώς ότι εγώ “αποσιωπώ” και “υποβαθμίζω” το θέμα ηθελημένα… Επιχείρημα δηλαδή του τύπου “ναι αλλά για τη Μαρφίν δεν λέτε τίποτα”, όπου στη θέση της Μαρφίν δεν είναι καν ένα τόσο σοβαρό περιστατικό, είναι η κάθοδος ενός ακόμα φασίστα στις εκλογές.

 

Που οκ, έχει τη σοβαρότητά του, αλλά η πλάκα είναι ότι ούτε ο ίδιος έχει γράψει τίποτα, ούτε το κόμμα που υποστηρίζει (δεν ξέρω αν είναι μέλος) έχει βγάλει ανακοίνωση. Ωστόσο θεωρεί ότι είμαι ΕΓΩ που για κάποιο λόγο θα έπρεπε να έχω τον χρόνο και την όρεξη να παρακολουθώ το θέμα και να έχω βγάλει φιρμάνι, λες και έχω κάποια υποχρέωση να παρακολουθώ, να ασχολούμαι και να γράφω.

 

 

Λες και εγώ δεν έχω άλλα ενδιαφέροντα και άλλες προτεραιότητες, λες και εγώ πρέπει να ασχολούμαι με τον κάθε μεμονωμένο τοπικό φασίστα που κατεβαίνει υποψήφιος, σε μια χώρα που οι οπαδοί του Κασσιδιάρη είναι στη Βουλή και πάλι, που η ακροδεξιά έχει αθροιστικά 12%, λες κι έχω γράψει και έχω πει λίγα, λες κι αν δεν γράφω για τον τοπικό ναζί είναι όχι μόνο επειδή έχω “μειωμένη ευαισθησία”, αλλά επειδή έχω κάποιο σκοπό!

 

Και αυτό είναι η επιτομή της αριστερίλας που λογίζει τον εαυτό της για αριστερά, και η βασική της δουλειά είναι να επιδίδεται σε ένα ομφαλοσκοπικό αλληλοφάγωμα, δίνοντας στις προβολές της ισχύ αλήθειας και αποδίδοντάς τες ως προθέσεις. Φάση “εγώ υποθέτω κάτι και επειδή το υποθέτω ισχύει, και άρα θα σου το αποδώσω χωρίς να κρατάω πισινή, γιατί έτσι…”

 

Οπότε λοιπόν κι εγώ γράφω αυτή την ανάρτηση για να τη διαβάσετε όλοι. Ξέρω ότι καίγεστε όλοι να μάθετε ότι στην Νέα Φιλαδέλφεια ανακοινώθηκε ότι κατεβαίνει ένας ΝΑΖΙ στις εκλογές με μια δεξιά παράταξη, αυτή του Γατσούλη με τα ποδήλατα.

 

Να σας πώ ότι ζητώ συγγνώμη που δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα και δεν έχω μάθει αν ανακλήθηκε η υποψήφιότητά του. Να σας πώ ότι δεν με ενδιαφέρει να το λύσω γιατί προφανώς δεν μπορώ και να ζητήσω συγγνώμη που δεν πήγα να το λύσω αυτοπροσώπως όλο αυτό όταν ήταν στην αρχή του…

Ξέρω, στ’αρχίδια σας… Αυτό λέω κι εγώ.